Een greep uit de artikelen uit "PERSPEKTIEF" nr. 4

inleveren kopij voor nr. 5, 2011 Maandag 11 april tot 10.00 uur.
______________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________________

Het diaconale mes snijdt aan drie kanten

Door: Marion Jager, voorzitter en Rob Rozendal, penningmeester.

Over het vermogen van de Diaconie en wat we er mee doen…..
Zo af en toe horen diakenen de opmerking dat de Diaconie geld genoeg heeft voor haar activiteiten. We zouden eigenlijk geen collecten of jaarlijkse financiële actie nodig hebben. Graag lichten wij in dit artikel ons beleid toe.

In het verleden heeft de Diaconie bezittingen gehad, in de vorm van onroerend goed: een boerderij en het verenigingsgebouw. Het fijne weten we er niet van en ook niet tot wanneer we die bezittingen gehad hebben. Als iemand daar meer informatie over heeft, horen we dat graag. Op enig moment zijn deze bezittingen verkocht. Ons vermogen bestaat nu alleen uit geld.

Al een groot aantal jaren (zeker tijdens de huidige en vorige penningmeester en misschien daarvoor ook al wel) is het beleid om dat vermogen in stand te houden. Anderzijds laten we het vermogen niet verder groeien: dat zou ten koste gaan van het lopende diaconaal werk. Wel willen we het op een aantal manieren “Diaconaal” laten renderen, daarom hebben we het geld ondergebracht bij twee instellingen:
Oikocredit, ten bedrage van € 42.907.
Protestants Diaconaal Krediet Nederland ( PDKN) ten bedrage van €38.200.

Ons vermogen levert op deze manier een drievoudig “het mes snijdt aan drie kanten” rendement:
Aan dividend/rente ontvangt de Diaconie jaarlijks ca. € 1300, dat is vergelijkbaar met de opbrengst van 8 collecten. Dit kunnen we vrijelijk diaconaal besteden.
Zowel bij Oikocredit als PDKN gaat het om het verstrekken van (micro)kredieten in ontwikkelingslanden, respectievelijk Nederland. Deze kredieten kennen gunstige voorwaarden voor de kredietnemer, die het commerciële bankwezen niet kan verstrekken.
Er is sprake van een diaconaal maatschappelijk rendement. Microkredieten (Oikocredit) stellen mensen in staat zelf in hun eigen levensbehoeften te (gaan) voorzien. De kredieten van het PDKN gaan naar geselecteerde projecten van organisaties die een diaconale doelstelling hebben.
Het vermogen van de Diaconie bij het PDKN helpt momenteel het realiseren van De Wijde Mantel (woonvorm gehandicapte kinderen) in De Glind en De Ommekeer van Stichting De Hoop (opvang verslaafden).

De Diaconie voert al een groot aantal jaren het beleid om dit vermogen, zolang dat financieel haalbaar is, te handhaven. Samen met de opbrengsten uit collecten en de jaarlijkse financiële actie stelt het ons en u in staat om niet alleen in het verleden, maar ook nu en hopelijk nog heel veel jaren, maximaal Diaconaal rendement te realiseren in Helmond en omstreken, in Nederland en ver daarbuiten.

__________________________________________________________________________________________________________________________________________

KERKBALANS 2011

Door: Henri Wooldrik, namens het College van Kerkrentmeesters.

Bent u ons vergeten…?
Ondanks 160 herinneringsbrieven wachten wij op nog 140 gele Kerk-balansformulieren. Vriendelijk verzoek om alsnog het formulier in te vullen en te zenden in een enveloppe, zonder postzegel: aan Protestantse
Gemeente te Helmond, Antwoordnummer 1003, 5700 WB Helmond.
Formulier kwijt? Wij sturen graag een nieuwe. Eén telefoontje naar 539470 is voldoende.
Tot half maart is €125.000,= toegezegd.
__________________________________________________________________________________________________________________________________________

Bijbelstudie Rivierenhof
Paasviering voor ouderen
Stille Week
Marcus lezen in de Bethlehemkerk: verrassend!
40 dagen zonder poeha
Door: Ds. Christien Flier

Bijbelstudie Rivierenhof
Op vrijdag 1 april komen we weer bij elkaar voor Bijbelstudie. De ruimte op de begane grond is een weldaad in vergelijking met de kleine kamer 132 die we het afgelopen jaar mochten gebruiken. De meesten weten die vergaderzaal nu te vinden. Het gaat om de tweede deur van rechts wanneer je vanuit de hoofdingang de eerste gang rechts inloopt.
We beginnen om 14.30 uur.

Paasviering voor ouderen
Op donderdag 14 april vieren wij Pasen met de ouderen in de Bethlehemkerk. In deze viering is het thema ‘waken en bidden’. We lezen uit het Matthéüsevangelie over het waken en bidden van de discipelen en de vrouwen rondom het lijden, sterven en de opstanding van Jezus. Wat heeft hun waken en bidden te maken met ons leven? Samen zullen we luisteren naar gedichten en zingen we liederen. Marjan Vree zal haar stem laten klinken in een lied van Bach, Bizet en Fauré. In deze viering hopen we elkaar te ontmoeten in de ervaring dat God genadig is. Zijn liefdevolle toewending wordt zichtbaar waar de vrouwen waken en bidden bij het graf.

De diaconie verzorgt deze viering en zal de gemeenteleden boven de 75 jaar persoonlijk uitnodigen. Dit betekent niet dat partners, jonger dan 75 jaar, of anderen die deze viering heel graag mee willen maken niet welkom zijn. Onze ervaring is dat de Bethlehemkerk iedereen kan herbergen die er graag wil zijn.

Dus: van harte welkom op donderdag 14 april vanaf 14.30 uur in de Bethlehemkerk. Voor vervoer kunt u contact opnemen met uw wijkdiaken of contactpersoon van uw wijkteam.

Stille Week
In de Stille Week staan we stil bij het lijden en sterven van Jezus van Nazareth. Zijn laatste viering van Pesach, zijn laatste woorden en daden willen we gedenken in de vieringen van Witte Donderdag en Goede Vrijdag. Op Stille Zaterdag vieren wij de doorbraak van het licht in de duisternis door de opstanding van Jezus uit de dood.
U bent van harte welkom om deze erediensten mee te vieren:

Witte Donderdag 21 april om 19.30 uur: Kringviering van het Avondmaal.
Goede Vrijdag 22 april om 19.30 uur: Viering m.m.v. Vocaal Ensemble Marcando uit Nuenen.
Stille Zaterdag 23 april om 22.00 uur: Intocht van de Paaskaars en vernieuwing doopgelofte.

Marcus lezen in de Bethlehemkerk: verrassend!
Op donderdag 10 maart hebben we de laatste bijeenkomst gehad van zes ochtenden bijbelstudie rondom het evangelie volgens Marcus. Het waren zes intensieve ochtenden waar we tot verrassende inzichten gekomen zijn. Graag wil ik daar iets meer over schrijven dan dat er nu hier plaats is in dit nummer van Perspektief. U kunt het lezen in het volgende nummer als hoofdartikel over Pasen.

Veertig dagen zonder poeha
Tegenwoordig ‘doet’ nog slechts 4% van de Nederlanders aan vasten tijdens de veertig dagen voor Pasen. Dat was te lezen in mijn krant. Zulke berichten trekken aandacht. Wat de andere 96% doet is niet bekend, maar laat zich raden: niet vasten. Maar is dat ook zo? Als ik om me heen kijk dan zijn Nederlanders vooral bezig met hard werken en daarnaast met genieten van de ontluikende lente. Wat je ziet is echter niet altijd de hele werkelijkheid. Achter voordeuren kunnen zich heel andere dingen afspelen: grote zorgen over werk en inkomen, gezondheid en geluk. Dan heb je even geen ruimte voor de gedachte aan vasten. Bovendien weet ik dat er achter die voordeuren naast de zorgen die er zijn wordt nagedacht. Ook op een dieper niveau dan over de vraag ‘doen’ we dit jaar aan vasten of niet. En als we er aan ‘doen’, hoe dan?

Wat is nou eigenlijk vasten? Kranten en TV laten daar in de veertigdagentijd hun licht over schijnen. Is vasten ruim een maand ‘effe geen cent te makken’? Is het vanuit een luxeleven ‘even afzien van luxe’? Is het ‘versobering zonder drank en koek’ of zoals de EO het een paar jaar geleden promootte ‘veertig dagen zonder sex’. Van mensen die aan deze vormen van vasten doen begrijp ik dat het hen bewust maakt: niets is vanzelfsprekend. Alles is een gave. Dat leer je pas beseffen en waarderen als je er een poos van afziet. Dat is mooi. Zeker in een samenleving waarin we zoveel vanzelfsprekend vinden. Een goed gevulde portemonnee, een duur huis, een volle voorraadkast, een fijne partner. Ik hoop dat dit vasten zal leiden tot blijvende dankbaarheid. Elke dag ontvangen we zoveel dat eigenlijk onvanzelfsprekend is. Laten we het genieten. Ook als de vastentijd voorbij is.

Wat een effect van deze vorm van vasten zou kunnen zijn verdient hier wel even aandacht. Als je van iets afziet, dan krijg je – of je dat nu wilt of niet – aandacht. Dat gebeurt zeker waar de media er boven op zitten. Zulk vasten roept bewondering op. “Oh wat knap dat je dat kunt!” Of afkeer. “Hypocriet, want na een maand gaat het oude leven vrolijk verder.” Hoe dan ook: je staat gemakkelijk in de schijnwerper.

Wanneer ik in de Bergrede van Matthéüs 6 lees over vasten dan is dat een goede correctie op een tendens in de vastenpraktijk in Jezus’ dagen. Het blijkt verrassend waardevol voor onze cultuur waarin ‘kijk mij nou’ steeds meer de norm aan het worden is.
“Wanneer jullie vasten, zet dan niet zo’n somber gezicht als de huichelaars, want zij doen dat om iedereen te laten zien dat ze aan het vasten zijn. Ik verzeker jullie: zij hebben hun loon al ontvangen. Maar als jullie vasten, was dan je gezicht en wrijf je hoofd in met olie, zodat niemand ziet dat je aan het vasten bent, alleen je Vader, die in het verborgene is. En jullie Vader, die in het verborgene ziet, zal je ervoor belonen.”
Vasten is hier iets dat in het verborgene plaatsvindt. Ook is het iets dat zich afspeelt tussen jou en God. Daar wordt je leven gewogen en je hart onderzocht. Daar worden je gedachten onder de loupe genomen en voor God uitgesproken. Daar vindt bezinning plaats. Zelfonderzoek. Inkeer. Vernieuwing. Niemand ziet het aan je. Maar de wereld wordt er wel beter van. Want de uitkomst van zulk vasten is zuiverend. Wie vast in het verborgene ontdekt daar Gods liefde. Niet alleen in de vastentijd. Maar op alle dagen. Dat mist zijn uitwerking niet. Van deze mensen gaat vrede uit. Zonder poeha.

Persoonlijk denk ik dat er veel meer dan 4% van de Nederlanders aan vasten doet. Maar dat komt niet in de schijnwerpers. Zij denken na – in stilte – over een andere manier van leven. Zij zoeken verdieping in alle eenvoud. Zij nemen voor het slapengaan geen glas wijn, maar een heerlijk glas water. Zij luisteren in grote concentratie naar passiemuziek en laten zich raken en ontdekken de louterende werking ervan. Of zij verzamelen het hele jaar door dubbeltjes en kwartjes in een spaarpot en niemand die ziet wanneer het in welke collectezak of ton verdwijnt.

Zo wens ik u een veertigdagentijd toe waarin we vasten op de manier zoals de Bergrede het zegt. Niet met een somber gezicht. Maar met een vreugde die haar oorsprong heeft in het louterende contact met God Zelf. Dan weet ik zeker dat op Pasen de lofzang doorbreekt.

________________________________________________________________________________________________________________________________________
Dus ik ben ….
Doopdienst
Pastoralia

Door: Ds. Leo Oosterom

Dus ik ben…
De v&t cursus over identiteit is afgelopen. Er werd enthousiast aan meegedaan, en velen hebben intussen ook de hoofdstukken uit het boek gelezen die we niet samen konden behandelen. Concluderend kunnen we zeggen dat er opvallend veel belangstelling is voor dit onderwerp.
Op de laatste bijeenkomst verdiepten we ons in de band tussen geloof en identiteit. Is er zoiets als een identiteit van God zelf? Wat voegt geloven in God toe aan je identiteit? Is geloof een allesbepalende, allesomvattende factor, of bepaalt het maar voor een deel wie je bent? In het geloof vind je zowel bevestiging als tegenspraak en uitdaging van wie je bent. Daarmee levert geloof voorwaarden voor groei en ontwikkeling. “God neemt je zoals je bent, maar hij laat je niet waar je bent”, zeiden we vroeger al.
Ook bespraken we de relatie tussen kerk en identiteit. Daarbij stelden we vast dat de kerk in onze moderne keuzemaatschappij een buitenbeentje is (en blijft?). In de kerk weten we ons als heel verschillende mensen door God bij elkaar gekozen. We geloven er samen met mensen die in vele opzichten van ons verschillen, en die we wellicht nooit tot onze vrienden gekozen zouden hebben. Toch brengt de kerk ons in een hecht verband bij elkaar en leert ons zo omgaan met een enorme diversiteit aan identiteiten. Dat is een groot maatschappelijk goed dat buiten de kerk steeds minder geleerd wordt.

___________________________________________________________________________________________________________________________________________

VRIJWILLIGERSWERK

Door: Marjoke Verschoor.

Dit maal een gesprek met Corrie Droppert.

Als je op dinsdag- of donderdagmorgen (en soms ook op andere dagen) vanuit het Valkennest naar het kantoor van het kerkelijk bureau loopt, dan kom je regelmatig Corrie tegen, die bezig is met haar werk in de “Drukkerij”. Ook als ze het druk heeft, merkt zij het als je even niet lekker in je vel zit en maakt ze tijd om te luisteren en te praten.
Een bezige bij in de kerk: wijkteammedewerkster, koffieschenken na de dienst, hand- en spandiensten bij bijeenkomsten, werkzaam in de drukkerij en rondbrengen van Kerkbalans en ons kerkblad “Perspektief “ (soms nog snel even aanbellen en een praatje maken). In dit alles is het contact maken met de ander heel belangrijk.
Vrijwilligerswerk niet echt van huis uit meegekregen, wel het: mensen helpen waar je kunt.
Op de vraag hoe lang doe je dit nu al, zei ze (na even nadenken): “Ik doe toch al weer zo’n 25 jaar vrijwilligerswerk!”
Het vrijwilligerswerk is bij Corrie begonnen tijdens het opgroeien van de kinderen. Overblijfmoeder geworden op de basisschool, vanaf het moment dat haar kinderen gingen overblijven. Daarnaast heeft ze op de CBS De Rank nog korte tijd een bestuursfunctie vervuld. Haar kinderen gingen intussen naar de catechese, eerst in de kerk, maar toen dat lastig werd, vond haar zoon dat de groep wel bij hem thuis kon worden voortgezet. En Corrie zei daar “ja” op!
Ze begon met het “Perspektief” verzendklaar maken en vervolgens kwam daar de drukkerij bij. Van het één komt het ander!
Al ruim 10 jaar is zij actief binnen het wijkteam. Het aller-leukste zijn de gesprekken en de contacten met de mensen. Dit werk kan je niet doen als je niet van mensen houdt! Deze zin komt geregeld terug als Corrie over haar werk vertelt. Centraal staat het contact met de ander. Corrie zegt: “in die contacten leg ik de loopplank uit waar de ander gebruik van kan maken op zijn of haar eigen wijze en tijd, om verbinding met mij te maken en dan vaak ook met de kerk. Het is een wederzijds gebeuren!”
Toen de vraag kwam of zij het wijkteam wilde komen versterken, was dat op precies het juiste moment. Ze zei volmondig “Ja”. En als je iets op je neemt, dan doe je het goed.
“Energie krijg ik van de contacten met mensen, ook van mensen buiten de kerk, die op mijn pad komen. Het wordt gestuurd, daar ben ik van overtuigd. Vertrouwen winnen en krijgen, is zo ongelooflijk bijzonder!”
Corrie ziet haar werk als een inktdruppel, die uitloopt op een vloeiblad!
Van mensen houden, tijd voor ze maken en ….. wat krijg je dan véél terug!
Tja, maar wat kost dan energie?
“Vergaderingen zijn het minst leuk, maar wel erg nodig!”
In het eerste jaar werd vaak de deur dichtgegooid als ze bij nieuwkomers langs ging. Ze heeft er zoveel van geleerd! Nooit iets opdringen, respectvol blijven.
Corrie eindigt met: “Zo lang ik ergens lol in heb, blijf ik het doen. Ik voel me vrij in mijn werk en kan grotendeels mijn eigen tijd indelen. Maar: je doet iets goed, of je doet het niet!”
Wij hebben allebei van dit gesprek genoten!
__________________________________________________________________________________________________________________________________________

Kerk kan gevangene iets van vrijheid teruggeven

Door: Jeroen van Sambeeck, namens de ZWOE.

De jaarlijkse paasgroetenactie voor (politieke) gevangenen komt er weer aan. U krijgt binnenkort de gelegenheid om daar aan mee te doen. Waarschijnlijk kent u de actie wel.

Maar wist u dat twee mensen die u wel eens in de Bethlehemkerk ziet, vele jaren met gevangenen hebben gewerkt. Het zijn Jan Spoelstra en zijn vrouw Greet uit Helmond. Beiden zijn inmiddels in de tachtig. Hij werkte als justitieel predikant voor huizen van bewaring in Roermond en Maastricht en zijn vrouw zette zich daar in als vrijwilliger.

Ze maken zich niet de illusie dat ze tientallen zieltjes hebben gewonnen. Daar ging het ook niet om. ”Je moet gevangenen iets van asiel bieden, iets van vrijheid teruggegeven”, zegt Jan. ”Gedetineerden zijn er heel gevoelig voor als je laat blijken dat er mensen zijn die hart voor hen hebben. Je moet niet aankomen met dogma’s. Het gaat niet om prediken maar het is zuiver pastoraal. Je hebt veelal te maken met mensen die van huis uit niets hebben meegekregen van godsdienst, daar ook zelf niets mee hebben en het in hun dagelijks leven niet tegenkomen. Ongemerkt krijg je het onder de knie om je in de gedachtenwereld van de gedetineerden te verplaatsen.”

Hoe geef je iemand die ‘vast’ zit, iets van vrijheid terug? Eigenlijk door er te zijn in persoonlijke gesprekken en een ontmoetingsplek te bieden in gespreksgroepen en diensten. Zo hebben Jan en Greet ervaren. ”Het meest saillante wat ik heb meegemaakt, gebeurde in een kerkdienst waar een gevangene zich wat hinderlijk gedroeg”, vertelt emeritus-predikant Spoelstra. ”Een bewaarder zei er wat van, maar hij kreeg van gevangenen te horen dat hij zich er niet mee moest bemoeien. We zijn hier onder ons, werd gezegd. Ze voelden zich veilig en ook vrij. Daar doe je het voor.”
Greet en Jan hebben ook ervaren dat zielszorg voor gevangenen je in een spagaat brengen. Het echtpaar kreeg vaker ex-gevangenen aan de deur. Ooit overnachtte bij hen een ontsnapte gedetineerde. ”Ik ging geregeld naar ouders en partners van mensen die opgepakt waren.

Je leert het verleden en leefomstandigheden van gevangenen kennen. Dergelijke bezoeken werden gewaardeerd omdat je als pastor komt. Justitie vond dat ik teveel aan de kant van de gedetineerden stond. Maar dat is het logische gevolg als je dit werk met je hart wilt doen. De spagaat is dat je hoorde bij het justitieel apparaat maar ook vertrouwensman was.”
__________________________________________________________________________________________________________________________________________
Een lenteconcert met CANTIMOND

Door: Rien Sanders, secretaris oecumenisch koor Cantimond

Op zo. 10 april, ’s middags om 14.00 uur wordt er een “lenteconcert” georganiseerd in de Geseldonk in Mierlo-Hout. CANTIMOND is uitgenodigd door het Houts Gemengd Koor om samen met hen dit koorconcert uit te voeren.
Graag nodigen wij iedereen, die ons koor een warm hart toedraagt en/of als u houdt van koormuziek, die middag in de Geseldonk te komen luisteren. Wij zingen dan mooie koorstukken en enkele liederen uit ons repertoire. Ook het Houts Gemengd Koor zingt koorstukken, die u vast mooi zult vinden. Het programma zal ongeveer anderhalf uur in beslag nemen. Echt de moeite om er bij te zijn! Het beloofd een fijne koormiddag te worden.

In oktober 2010 hebt u in Perspektief een artikel van Marjan Vree-Quist, onze dirigent, kunnen lezen, getiteld: “Cantimond, vertrouwd en toch anders”. Misschien is het “anders” een beetje dat we meewerken aan dit lenteconcert. Maar het vertrouwde is ook gebleven. U hebt onze medewerking aan de diensten in de Bethlehemkerk kunnen meemaken. De startzondag, de laatste zondag van het kerkelijk jaar, de kerstavonddienst en de themadienst op 27 februari j.l. Heel fijn is het in dergelijke diensten in “onze kerk” mee te mogen werken. Daarnaast zingen we regelmatig in diensten in de ziekenhuizen. We waren in Asten en met Pasen werken we mee aan de kerkdienst in Helenaveen. Nu ik dit schrijf, besef ik dat we eigenlijk heel veelzijdig bezig zijn. Een rode draad is echter, dat we een repertoire willen brengen van mooie koorstukken en (meestal Nederlandstalige) liederen met een boodschap. En daarin onderscheiden we ons van veel andere gemengde koren.

Trekt zingen, met plezier en enthousiasme, in een gemengd oecumenisch koor u ook aan? Kom eens naar ons luisteren. Loop vrijblijvend eens binnen op een donderdagavond. We repeteren dan in de Bethlehemkerk, Sperwerstraat 1 in Helmond, om 20.00 uur. U bent hartelijk welkom. Dat geldt zeker ook voor jongere mensen. U kunt natuurlijk voor nadere inlichtingen ook contact opnemen met Rien Sanders, secretaris Cantimond, tel 0492-662016, mgasanders@onsbrabantnet.nl

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Historie

School, kerk, gezin

Door: Leo Oosterom namens de Jeugdraad

Vroeger was er de drie-eenheid van het christelijk onderwijs, de kerkelijke catechisatie en de geloofsopvoeding thuis. We dompelden onze kinderen op alle vlakken van hun bestaan onder in de taal en rituelen van de christelijke traditie. Meer onbewust dan bewust trouwens. Het gebeurde gewoon. Net zoals dat met ons zelf was gebeurd toen we jong waren. En ergens hoopten we dan dat de kinderen zelf de draad zouden oppakken, dat zij het geloof verder zouden dragen en doorgeven aan hun kinderen. Zo was tenminste de theorie. In de praktijk pakte die drie-eenheid van kerk, school en gezin met een ‘C’ ervoor niet altijd even handig uit. De Nederlandse literatuur is een rijke vindplaats voor de ontsporingen, dwang en schijnheiligheid die zich in deze christelijke bolwerken konden ontwikkelen. Geen reden tot nostalgie dus. Wel tot nadenken.

Ik ben wel van vroeger, maar toch van ruim na de bovengenoemde generatie. Toen ik opgroeide waren de christelijke school, de kerk en het gezinsleven elk al bezig om elk hun eigen weg te gaan. De school geloofde in haar eigen opdracht om aan de ‘C’ gestalte te geven. Inwijding in de Bijbelse taal en verhalen hoorde daar nog maar marginaal bij, inwijding in de traditie en de geloofsgemeenschap, de kerk, zeker niet. Dat proces heeft zich doorgezet. “De ontwikkeling van kinderen en jongeren in vertrouwen, perspectief en betrokkenheid door onderwijs en educatie” is het huidige devies van de voormalige Unie voor Christelijk Onderwijs. Het Humanistisch Verbond zou zich er niet voor schamen. Ook in de gezinnen groeide het besef dat je prima een goed mens kunt zijn zonder elke week naar de kerk te gaan, voor iedere maaltijd te bidden of uit de bijbel te lezen. Toch bleef er in veel gezinnen een vaag besef bestaan dat enige inwijding in de taal en gebruiken van het Christelijk geloof toch wel wenselijk was. Dus dat moest dan maar op de catechisatie gebeuren…

Intussen zitten we met de situatie dat praktisch al onze kinderen weinig of geen binding meer hebben met de kerk of de christelijke traditie. ‘Ze geloven wel’, haast u er meestal bij te vermelden. U zegt het op een toon die tegelijk berusting, onmacht en een zekere onvrede verraadt. Soms valt er nog een kwaad woord over de waardeloze catechisatie van destijds. Maar u weet ook wel dat het daar niet alleen aan gelegen heeft. Uw en mijn kinderen zijn opgegroeid in een postchristelijke samenleving. Ze zijn groot geworden met de niet-vanzelfsprekendheid van het geloof. Ze hebben meer impulsen gekregen die hun geloof bevroegen of ontkrachtten, dan bevestigende impulsen. Uit die onbalans hebben ze hun conclusies getrokken. Dat is niet goed of slecht. Dat is gewoon een feit. Een ongemakkelijke waarheid.

De last van deze situatie komt nogal eens terecht bij de jeugdwerkers van de gemeente. Die mogen de kinderen ‘er bijhouden of er weer bij betrekken’. Dat gaat – uitzonderingen daargelaten – niet zomaar lukken. Daar is veel meer voor nodig dan goede wil en enthousiasme alleen. Niet minder dan een nieuwe integrale aanpak van de geloofsopvoeding. Let wel: Ik pleit niet voor een restauratie. De klassieke drie-eenheid van de kerk, school en gezin is voorbij, of je moet verhuizen naar de hartlanden van de orthodoxie. Wel durf ik hier te stellen dat het alleen wat wordt met de geloofsopvoeding als je op al die verschillende velden van het jonge leven het geloof ‘leeft’ en ter sprake brengt. Zolang we in de gezinnen en scholen louter bouwen aan goed burgerschap, en het expliciet religieuze aspect uitbesteden aan de kerk, blijft het een illusie te denken dat kinderen vanzelf de weg vinden naar het geloof. De kerk alleen – laat staan de catechisatie – is te weinig.

Ik aanvaard de emancipatie van het Christelijk onderwijs en het moderne gezinsleven uit de betutteling van de kerk. Ik ben het er zelfs van harte mee eens. Maar ik betreur het verdwijnen van de Bijbelse verhalen en de geloofstaal uit die instituten. Wie zich zelf christelijk noemt verwijst impliciet naar de christelijke traditie. Het is op zijn minst handig dat je dan ook iets van die traditie afweet en doorgeeft. Wie denkt dat die traditie opgaat in goed burgerschap en andere politiek correcte idealen doet zichzelf en de christelijke traditie te kort.

Waar ik op hoop? Een nieuwe en oprechte interesse van christelijk onderwijs en gezinnen in de bronnen van het christelijk geloof. Niet meer onder betutteling van de kerk, wel met ondersteuning van de kerk waar dat gewenst en nuttig is. Niet afgemeten aan een of andere orthodoxie. Niet omdat het moet. Maar wel vanuit een gezamenlijk verlangen om, met onze kinderen, vertrouwen en inspiratie te vinden in die bronnen van het christelijk geloof. Voor dit leven, deze wereld, deze tijd.

Een paaskaars thuis. De paaskaars als teken van het Licht is ons inmiddels vertrouwd geworden evenals bij sommigen de huispaaskaars. Ook dit jaar heeft u weer in de gelegenheid een huispaaskaars te bestellen. Vanaf zondag 6 maart ligt er een bestellijst klaar in de hal van de Bethlehemkerk. U kunt uw bestelling ook doorgeven aan Annie van der Niet, tel 363156, e-mail: a.vanderniet@chello.nl De bestellijst moet uiterlijk 26 maart op de post. De prijzen zijn als volgt: 20 cm: € 8,-- (stomp PX) 25 cm: € 19,50 30 cm: € 26,50 40 cm: € 33,50 60 cm: € 54,-- Om praktische redenen gaat onze voorkeur uit naar betaling bij bestelling door overschrijving op rek. 1999994 t.n.v. A. v.d. Niet o.v.v. huispaaskaars. Het is ook mogelijk om te betalen als u de kaars komt ophalen. Op Palmzondag zullen de kaarsen in de hal liggen. Annie van der Niet

_________________________________________________________________________________________________

Matthéüs – Johann Sebastian Bach – Heinrich Schütz

Drie dingen vallen in dit kerkelijk seizoen van Kerst tot Pasen op een heel bijzondere manier samen. Graag wil ik jullie aandacht vragen voor deze drie dingen:

We volgen vanaf het kerstfeest het evangelie van Matthéüs op de meeste zondagen. Deze lezingen lopen uit op de vieringen in de Stille Week. Wie het allemaal meemaakt krijgt een goede indruk van wat Matthéüs wil overbrengen op de lezer van toen en nu. Jezus kwam om de Wet en Profeten te vervullen, niet om ze af te breken. Maar de manier waarop hij dat deed stuitte op weerstand. Het leidde uiteindelijk tot zijn dood. Matthéüs neemt zijn lezers mee in een verhaal dat aangrijpt. Het vraagt om een eerlijk antwoord waarom mensen met de beste bedoelingen in staat zijn tot het vergieten van onschuldig bloed. Het vraagt uiteindelijk naar ons ‘commitment’ bij deze zoon van Abraham en Mozes.

Op Palmzondag, 17 april 2011, zal voor het eerst in de geschiedenis de Matthäus Passion van Johann Sebastian Bach (1685 – 1750) worden uitgevoerd in Helmond. Dat wordt een bijzondere uitvoering die u niet missen wilt! Bach heeft in ‘die grosse Passion’ de slotfase van Jezus’ leven op een meeslepende manier vertolkt. Net als de evangelist Matthéüs heeft ook Bach met zijn werk iets willen overbrengen. In de koorwerken, de aria’s en recitatieven is er telkens reflectie op het lijdensverhaal uit Matthéüs 26 en 27. Het zijn die persoonlijke en collectieve gedachten van omstanders en betrokkenen die raken. In taal en muziek worden toehoorders elk jaar weer geroerd. Gelovigen en niet-gelovigen . Het werk zal worden uitgevoerd door het Helmonds Kamerkoor en het Helmonds Vocaal Ensemble in samenwerking met de Stichting Lambertus Kerkconcerten.

Bach sloot met zijn Passionen aan bij een traditie die stamt uit de Middeleeuwen om het lijdensverhaal van Jezus door middel van koorzang als drama uit te voeren. Heinrich Schütz (1582 – 1672) ging Bach daarin voor. Zijn Matthäus Passion zal op Goede Vrijdag in de Bethlehemkerk gezongen worden door het Vocaal Ensemble Marcando uit Nuenen. De normaliter gezongen tekst van Matthéüs 26 en 27 zal integraal worden gelezen, onderbroken door de vierstemmige koorstukken. Die geven vol uitdrukkingskracht een muzikale reactie op de dramatische gebeurtenissen. Het slotkoor ‘Ehre sei dir, Christe’ vormt een waardig eerbetoon aan de gestorven Christus.

Samenvattend voor uw agenda volgen hier de gegevens die u nodig heeft:

Op zondagochtend tot en met Pasen zal er als dat past uit het evangelie van Matthéüs worden gelezen. Op zondag 3 april zullen er twee koralen uit de Matthäuspassion worden gezongen en het sopraanrecitatief ‘Er hat uns allen wohlgetan’ is thema van de preek.
Plaats: Bethlehemkerk
Tijd: 10.00 uur

Palmzondag, 17 april 2011 vindt de première van de Matthäus Passion van J.S. Bach in Helmond plaats.
Uitvoering door het Helmonds Kamerkoor, Helmonds Vocaal Ensemble in samenwerking met de Stichting Lambertus Kerkconcerten. (www.lambertuskerkconcerten.nl voor het bestellen van kaarten)
Plaats: Lambertuskerk
Tijd: 19.00 uur

Goede Vrijdag, 22 april 2011, wordt de Matthäus Passion van Heinrich Schütz gezongen en de tekst van Matthéüs 26 en 27 gelezen.
Uitvoering door het Vocaal Ensemble Marcando uit Nuenen.
Plaats: Bethlehemkerk
Tijd: 19.30 uur

Ik wens u van harte een goede veertigdagentijd toe. Dat bezinning niet leidt tot passiviteit, maar betrokkenheid bij de Lijdende.
_________________________________________________________________________________________________
Terugblik

Op zondag 20 februari mochten we Charlotte Wan Jinxie Wallace dopen in een feestelijke dienst, opgebouwd rond het wereldwijd bekende, oude Ierse lied ‘Be Thou my Vision’. De doop vond plaats in aanwezigheid van familie uit Nederland en Ierland. Het was goed om Charlotte te mogen dopen in het besef dat de kerk van Jezus Christus een wereldwijde gemeenschap is, met één visioen: God die zich laat kennen in Jezus. Een bijzonder woord van dank aan het gelegenheidskoortje van onze gemeente, en aan Arjan Mooij, onze organist, die met zorgvuldig gekozen orgelstukken het ‘Engelse’”karakter van de dienst wist te onderstrepen.
_________________________________________________________________________________________________
Vrijwilligerswerk van de Bethlehemkerk.

Door: Jenny de Groot

Rina Wieringa.

In het wijkteam van Mierlo-Hout zitten verschillende dames die dit werk al vele jaren doen. De oudste van hen is Rina Wieringa, dus ben ik op zoek gegaan naar haar verhaal. Zij is de contactpersoon van Mierlo, waar ze sinds 1978 woont en veel werkzaamheden (heeft) verricht: bezoeken van nieuwe leden, zieken en ouderen, rondbrengen van Perspektief en Kerkbalans.

Zich inzetten voor de kerk en de medemens heeft ze van huis uit meegekregen. Als oudste van 3 kinderen hielp ze haar moeder, die al jong weduwe was geworden, met collecteren voor diverse doelen. Dat is ze haar hele leven blijven doen, nu nog alleen voor het Reumafonds.

Toen ze pasgetrouwd in 1957 naar Helmond kwam werkte ze als verpleegster, maar toen haar zoons geboren werden kwam er tijd voor vrijwilligerswerk: de zondagschool. In die tijd op een aparte locatie, maar op dezelfde tijd als de kerkdienst. Haar man voelde zich thuis in het kerkje van Aarle-Rixtel, waar hij hand- en spandiensten verrichtte. Daarna heeft ze zich jaren ingezet voor het bezoeken van bejaarden (zo heette dat toen nog), o.a. in de Eeuwsels en de aanleunwoningen. Uit die tijd is nog 1 oude dame in leven, die ze regelmatig bezoekt in de Pannehoeve.

Haar motivatie om dit vrijwilligerswerk nog steeds te doen is gelegen in haar geloof dat we als mensen moeten omzien naar elkaar. Bovendien geeft het een goed gevoel als je weet dat je welkom bent en iets voor mensen kunt betekenen, al is het soms alleen maar luisteren. Een enkele keer houden mensen de boot af, maar echt negatieve dingen heeft ze in al die jaren nooit meegemaakt.

Haar energie haalt ze uit lichamelijk bezig blijven: iedere week tennissen, gymmen en samen met haar man de tuin rondom hun huis bijhouden. Ze genieten van hun vakanties met de caravan en natuurlijk van hun (klein)kinderen. Wat haar ook veel plezier geeft is de jaarlijkse kerstmarkt in het Trefpunt waarvoor ze samen met een vriendin chutney maakt en waar ze kniepertjes (ook wel bekend als nieuwjaarsrolletjes) staat te bakken.
Veel energie haalde ze ook altijd uit de jaarlijkse vakantieweek met de stichting 40-45, waar ze als verpleegkundige mee ging. Helaas moest ze daar toen ze 70 werd mee stoppen. Maar zolang ze het nog kan hoopt ze (met hulp van haar man) haar andere vrijwilligerswerk te kunnen blijven doen!

Dank je wel Rina voor deze openhartige kijk in je leven.

_________________________________________________________________________________________________

Aandacht voor de millenniumdoelen Door: Willen Nieuwland, ZWOE
Heeft u het nog? Dat handige credit card formaat kaartje met daarop de 8 millenniumdoelen? Tijdens de kerkdienst van 30 januari werden deze door de kinderen van de kindernevendienst uitgedeeld na een inspirerende preek waarbij gebleken is dat de millenniumdoelen zelfs gekoppeld kunnen worden aan het dopen van kinderen. Dat is eigenlijk ook logisch want staan de millenniumdoelen niet voor een betere wereld, ook en met name voor kinderen? De informatie die uitgedeeld is, werd ons beschikbaar gesteld door de gemeente Helmond. Afgelopen jaar is Helmond uitgeroepen tot ‘millenniumgemeente’ en heeft burgemeester Jacobs een team samengesteld dat actief de gemeente gaat benaderen om nog meer aandacht aan de millenniumdoelen te geven. Ook de ZWOE is vertegenwoordigd in dit team dat voorgezeten wordt door de burgemeester zelf. We zullen u op de hoogte houden van de plannen en vorderingen!

ISRAEL EN DE PALESTIJNEN
Een voorlichtings- en discussieavond in Nuenen

Door: Jan Toorman (ZWO PGNuenen)

De ZWO en MOV groepen van de Protestantse Gemeente Nuenen en de Katholieke Parochie Nuenen hebben het initiatief genomen om op donderdag 24 maart 2011 om 20 uur een voorlichtings- en discussieavond over de diepgaande problemen tussen de staat Israël en de Palestijnse bevolking te houden. Oud –premier Dries van Agt heeft toegezegd op te treden als hoofdspreker. Hij heeft in 2009 een boek “Een schreeuw om recht” gepubliceerd als vrucht van zijn persoonlijke ommekeer in het Israëlisch -Palestijnse probleem. Hij legt op twee punten de nadruk: de minachting van de staat Israël voor het internationaal recht en de uitspraken van de Verenigde Naties over Palestina (o.a.: bezet gebied mag niet ingelijfd worden) en de tegenstemmen tav de regeringspolitiek in joodse kringen, in Israël en daarbuiten. Die tegenstemmen zijn met name te vinden bij journalisten en wetenschappers en houdt de hoop levend op inkeer en ommekeer binnen de joodse gemeenschap.
In ons land is er zo’n organisatie met de naam “Een Ander Joods Geluid” (EAJG). Van deze organisatie zal de voorzitter Jaap Hamburger spreken. Hij zal onder andere aangeven dat zijn organisatie vanwege hun kritisch standpunt is uitgesloten van joods overleg in Nederland. We hebben daarnaast contact met Meta Floor van Kerkinactie die werkzaam is in het Palestijnse Oost-Jeruzalem. Ook zij zal haar verhaal vertellen over de ervaringen die zij daar heeft opgedaan.
Het tweede deel van de avond zal besteed worden aan beantwoording van vragen en het houden van een discussie waarin iedereen de ruimte krijgt voor eigen inbreng, ook zij die zich zeer bezorgd maken over de positie van Israël en het joodse volk.
Een meer uitvoerige, inhoudelijke toelichting op deze avond is te vinden op de website van de protestantse Gemeente Nuenen www.pgn-nuenen.nl.

Namens ZWO van de Protestantse Gemeente Nuenen en MOV van de Katholieke Parochie Nuenen, Bart van der Sijde, b.vandersijde@onsnet.nu

ISRAEL EN DE PALESTIJNEN

EEN AVOND VAN INFORMATIE, ANALYSE EN DISCUSSIE – OOK MET U!!!

HOOFDSPREKER MR. DRIES VAN AGT (oud premier) schrijver van het boek:


2e spreker: META FLOOR medewerkster Kerk In Actie werkzaam in het Palestijnse Oost-Jeruzalem

3e spreker: JAAP HAMBURGER, voorzitter van Een Ander Joods Geluid

Gespreksleider: PAUL DE WITTE CDA wethouder Nuenen

DONDERDAG 24 MAART 2011 20.00 UUR
REGENBOOG Sportlaan 5 NUENEN
--

Evensong in de Cathrien Zondag 20 maart- 17.00 uur door Capella Vesperale o.l.v. Ruud Huijbregts, Gerard Habraken, orgel, Ds Mirjam van Nie, voorganger

_________________________________________________________________________________________________

Koster Hans de Roo gaat ons verlaten.

Door: Henri Wooldrik, namens het College van Kerkrentmeesters

Hans heeft ons laten weten, dat hij op termijn gaat verhuizen naar
Leiderdorp. Dat betekent dat wij op zoek zijn naar een opvolger.
Als U geïnteresseerd bent kunt U contact met mij opnemen
(tel. 06-28198120).
--
Samen eten, samen delen.

Voor vrijdag 25 maart kunt u zich aanmelden bij de dames:
( elke 4de vrijdag van de maand)
B. Boer 521989
K. Coppens 553900
M. Sorée 555316
M. Verschoor 474657

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Pastoraat en onze netwerk-maatschappij

Door: Inge van der Mast
Voorzitter Pastorale Raad Bethlehemkerk Helmond

In onze huidige samenleving is netwerken en het hebben van een netwerk belangrijk. Wie ken jij en wie kent jou? Netwerken helpt je om te weten of, wanneer, waar en hoe je een bijdrage kunt hebben. En waar je iets kunt “halen”: informatie, aandacht, belangstelling, vriendschap. Netwerken is belangrijk om een plek te krijgen en te houden in onze samenleving, om gekend te zijn. Bij een goed netwerk zit een grote wederkerigheid. Netwerken doen we, naast de bestaande natuurlijk gegroeide verbanden als familie, school en werk, via onze p.c., mobiel, telefoon, op bijeenkomsten. Vroeger zat het leven wat anders in elkaar. De mens werd in hoofdzaak gekend door de verbanden en structuren waarin men leefde, woonde en werkte. Je was er een van die en die familie, kwam van een dorp of plek in een stad. Hoorde bij die en die kerk en vereniging. Men was vaak lid van de kerk en van verenigingen voor de duur van het leven. Natuurlijk zijn er uitzonderingen en is het in veel situaties niet zo zwart-wit.

Wat heeft dit met pastoraat binnen de kerk te maken? In de kerk is een heel belangrijke component van pastoraat “omzien naar elkaar”. Sommigen zullen zeggen: “dat is pastoraat”.  Anderen vinden dat pastoraat toch ook nog wel wat meer is. Als ik voortga op de gedachte dat pastoraat omzien naar elkaar is, dan is het ook een vorm van netwerken. Voor de een met het accent op “waar kan ik wat brengen”, een bijdrage hebben. En voor de ander met het accent op : “wie wil/kan mij wat brengen, in de vorm van een luisterend oor, of het aanreiken van iets waardoor men ( weer ) moed vat. Maar, en hier is het raakvlak, ook in de kerk is het zo geworden dat we niet meer altijd gekend zijn. We komen niet iedere zondag in de kerk. Wat de andere kerkelijke activiteiten betreft kiezen we zorgvuldig waar we wel en niet aan mee doen. In veel gevallen komen we van buiten de plaats, zijn dus niet van kinds af aan  in dezelfde kerk geweest. Ook dominees en ouderlingen gaan en komen, waardoor de continuïteit kwetsbaar wordt. En zo kan het zijn dat er een moment in ons leven komt dat we niet ( meer ) zo gekend zijn als we misschien wel zouden willen. Door ziekte, een verliessituatie, een verhuizing, zijn we alleen komen te staan. Er dringen zich vragen aan ons op waar we geen antwoord op hebben. Misschien is dat ook niet zozeer wat we zoeken, in eerste instantie. Misschien zoeken we iemand die luisteren wil naar ons verhaal, die de emoties erkent die de opgelopen wonden in ons leven teweegbrengen. Iemand die handvatten aanreikt om wat te ordenen. Misschien ook meehelpt te zoeken  naar oude en nieuwe schatten. Naar wat verloren is gegaan van wat je dierbaar was, wat je geloofde, en wat daarvoor in de plaats kan komen. Om “om te zien” moet je stilstaan, je moet er de tijd voor nemen. In “Omzien naar elkaar” zit  een wederkerigheid. Als je gezien, gekend wilt worden,  moet je daar  wat voor doen. Uitspreken dat je graag iemand wilt spreken, dat je graag iemand op bezoek krijgt. Wanneer en wie. Wat mij voor ogen staat, en ik denk dat ik voor het pastorale team spreek, is een netwerk waarin  iedereen gekend is. Waarin de rollen niet perse statisch zijn.  De gevende en de ontvangende rollen kunnen elkaar afwisselen. Door ziekte of een belastende situatie kan iemand meer in een ontvangende rol komen, maar kan daar mogelijk later weer uit komen en in een andere rol stappen. En natuurlijk is het zo dat er altijd een deel van de mensen door ziekte en ouderdom niet in staat is zelf contact te leggen. Het is dan ieders verantwoordelijkheid die daar weet van heeft mee te werken dat de juiste mensen op de hoogte gesteld worden.  Ook is het goed op te merken dat iemand in allerlei praktische situaties afhankelijk kan zijn en toch  in de relatie tot de ander de gevende kan zijn. 

Nu is er nog niets gezegd over de onzekerheid, de ongemakkelijkheid die begrippen als pastoraat en bezoek van de kerk oproepen. Wordt het geen tijd om  deze negatieve beelden te laten rusten? Deze herinneringen  van vroeger, waarin de gesprekken niet gingen over het werkelijke leven van de mensen en die angst en vernedering brachten, en die levend zijn  gehouden  door eigen ervaringen van schrijvers  in de literatuur van de laatste decennia, ze hebben zeker een functie gehad, maar ze zijn verleden tijd. In onze gemeente bezoekt iedere dominee, ouderling, diaken en wijkbezoeker naar haar eigenaardigheden. Hoe men haar taak verstaat heeft te maken met eigen ervaring, overdracht, opleiding, bekwaamheid en nog veel meer. Wat mij betreft, een pastoraal bezoek begint heel open en verkennend, wie is de ander, wat wil men kwijt? Het gaat hierbij om de hele mens. Niet alleen kerkelijke of geestelijke zaken. Werk, relaties, kinderen, verdriet, blijdschap, het is allemaal deel van ons. De meeste grote vragen, de zogeheten existentiële vragen komen via deze terreinen ter sprake. In deze gesprekken bepaalt degene die om het gesprek vraagt de richting. Wil men de vragen in verband brengen met God, dan ga ik graag samen die weg verder verkennen. Pastoraal betekent herderlijk. Een van de beelden die we gebruiken om God te duiden, om iets van God te kunnen begrijpen, is “de Goede Herder”. Uit het evangelieverhaal waar gesproken wordt over dit beeld weten we dat de Goede Herder is gekomen om leven te geven, om te helen en te verbinden. Vanuit deze gedachte willen wij in onze kerk graag pastoraat doen. Met onze gaven en beperkingen, in het besef dat wij allen “schapen zijn van de Goede Herder”

Samenvattend:
-              Ook in de kerk hebben we meer en meer te maken met het feit dat we moeten netwerken om gekend te zijn.
-              Het is goed om de negatieve beelden met betrekking tot het ambt van ouderling en/of diaken achter ons te laten. Dat is voorbij. Alle participanten in een gesprek hebben hun verantwoordelijkheid en degene die om een gesprek vraagt bepaalt wat wel en niet ter tafel komt. De bedoeling van een pastoraal gesprek is dat het helend, heilzaam is. 
____________________________________________________________________________________________________________

Ander(s)

Door: Ds. Leo Oosterom

Wat maakt dat ik ben die ik ben? En wie of wat ben ik eigenlijk? Ben ik wat ik denk, of wat ik voel? En wie zijn wij samen? Die vragen stellen we nu al enkele weken op de V&T cursus over identiteit ‘Dus ik ben’. Er wordt enthousiast aan deelgenomen, en dat leverde al prachtige oneliners op als ‘ik denk soms dat ik weet wie ik ben’.

Een aspect van identiteit is dat je beseft dat niet iedereen hetzelfde is. Sommigen zeggen zelfs dat identiteit alleen bestaat bij de gratie van het hebben van een tegenbeeld. Je definieert jezelf door aan te geven wat je niet bent en waar je niet bij hoort: de ander. Je kijkt ook als het ware met de ogen van een ander naar jezelf, wanneer je nadenkt over je identiteit: Oneself as another, Soi-même comme un autre, schreef de filosoof Paul Ricoeur. De ander is dus een problematisch geval. Enerzijds heb je hem of haar nodig om jezelf te kunnen definiëren en begrijpen, anderzijds plaatst het bestaan van de ander ook kanttekeningen bij jouw manier van zijn. Het kan immers ook anders.

Daar kun je op verschillende manieren mee omgaan, en dat gebeurt dan ook meestal in opeenvolgende golven in de cultuur. Er was de tijd dat we ons afgrensden voor het andere, door simpelweg het eigene te verheerlijken. ‘Wien Neerlands bloed in de aders vloeit, van vreemde smetten vrij…’, dichtte Tollens in 1817. Hij schreef het in het kader van een wedstrijd, die weer in dienst stond van het creëren van een nieuwe nationale identiteit na de politieke veranderingen van 1815, de afscheiding van België. Zou u het nog zo durven zeggen?

Er zijn ook tijden geweest waarin we ons diep verbonden voelden met de ander. Andere volken en andere culturen. Dan koesterden we dromen als ‘Alle Menschen werden Brüder”. Vaak ging dat wel ten koste van ons besef van hoe anders de ander is of kan zijn. Dan was die ander met wie we ons zo innig verbonden voelden meer een product van ons verlangen, een projectie, dan een reëel bestaande persoon of groep. We gingen bij onze visie op de ander meestal uit van onze eigen perceptie van die ander, en niet van zijn of haar eigen zelfbeeld.

Hetzelfde gebeurde sinds de zeventiger jaren van de vorige eeuw. De instroom van nieuwe culturen en invloeden werd positief gewaardeerd: interessant, grensverleggend, leerzaam, verrijkend. Enerzijds moest de ander volop de ruimte gegeven worden om zichzelf te kunnen zijn en blijven. Anderzijds was er een diep besef dat de verschillen ten diepste niet wezenlijk waren, dat we elkaar altijd zouden kunnen vinden op basis van onze diepste dromen en verlangens. Waren alle religies geen variaties op hetzelfde thema, alle culturen geen gelijkwaardige pogingen om het samenleven vorm te geven?

Nog steeds liggen daar belangrijke inzichten, en je zult mij niet gauw neerbuigend horen spreken over de ideeën uit die jaren. Maar opnieuw vergaten we een ding: hoe anders de ander kan zijn. En dat een romantische beschouwing van dat anders-zijn ons soms de ogen doet sluiten voor wezenlijke verschillen en belangenconflicten. Dat hebben we intussen ontdekt, en we zijn er op grote schaal mee aan de haal gegaan. We zijn ontwaakt uit onze laat 20e-eeuwse romantische droom. De ander boezemt ons weer angst in. Want we beseffen dat zijn of hun wijze van bestaan vraagtekens plaatst bij de onze. De ander verhoudt zich kritisch tot onze manier van zijn. En vice versa.

Wat moet je daarmee? De geest terug in de fles proberen te stoppen? Terug naar de idealen van een paar jaar terug? Kan dat wel, en is dat wenselijk? Is het niet veeleer onze taak te leren omgaan met verschillen die wezenlijk zijn? Moeten we niet opnieuw leren samenleven met de ander die wezenlijk anders is? De belangenconflicten onder ogen zien, en tegelijk in de juiste proportie zien? Dat betekent voorbij komen aan de romantische beeldvorming. Voorbij aan het al te gemakkelijke ‘we zijn ten diepste allemaal hetzelfde’. Dat credo klinkt niet geloof­waar­dig meer, eerder als een bezwering: we mogen blijkbaar niet wezenlijk verschillen, want daar komt gedonder van. Gedonder komt er zeker, als we of doorleven in onze romantische fictie over de ander, of ons juist vastbijten in een vijandsbeeld, dat vaak evenzeer een product is van onze projectie en angst.
Voor wie in God gelooft zou het leven met de ander niet zo verrassend vreemd moeten zijn. God is zelf immers de Ander, en Hij plaatst door zijn anders-zijn vraagtekens bij ons bestaan. Maar tegelijk bevestigt hij het. Hij vernieuwt en loutert het. God zelf is de verbinding tussen mij en de ander, die wezenlijk anders is. Belangenconflicten kunnen en zullen ontstaan. Cultu­ren kunnen en zullen botsen en schuren, persoonlijke verhoudingen zullen steeds weer getekend worden door onbegrip en misverstand. Maar niets ontneemt de ander zijn medemen­se­lijke status. Wie gelooft in een God, de Schepper van hemel en aarde, die weet dat de ander medeschepsel is. Nu alleen niet in het romantische waas van ‘alle Menschen werden Brüder’.

God zelf is de basis waarop de verschillen kunnen bestaan, zonder te vervallen tot of een naïeve verheerlijking van die verschillen, of een uitvergroting en demonisering ervan. Geloven is de weg tot de ander gaan, in het besef, het vertrouwen, dat de ander weliswaar anders is, maar niet minder Gods kind. En dat je elkaar op die basis kunt vinden, en dan aan elkaar kunt veranderen en groeien. Geen enkele identiteit is statisch, onveranderlijk. En waar ondanks de verschillen het wederzijds vertrouwen groeit, daar komt beweging in ons leven en samenleven, daar komt beweging in wie we zijn, elk voor zich en samen. Dat vertrouwen is het noodzakelijke waagstuk van het geloof en van het samenleven. En tegelijk het product ervan. Alleen zo kun je dichter tot elkaar komen, elkaar vinden ook in de pijn die het samenleven je soms aandoet. Alleen zo kun je jezelf hervinden aan de angst voorbij. Oog in oog met de Ander is er geen ruimte voor romantisering of demonisering. Voor vrijblijvend­heid of dwang, voor vluchten of vechten. Wél voor wezenlijke ontmoeting en vernieuwing, door de crisis heen. Alleen zo kunnen identiteiten aan elkaar gaan groeien, en kan er een nieuw besef van gezamenlijkheid geboren worden.

___________________________________________________________________________

Taize aan de Maas

Door: ds. P. Verschoor

Eind december 2010 was er een internationale jongerenontmoeting in Rotterdam georganiseerd door de oecumenische broedergemeenschap van Taizé (Fr.). Hoewel ik er zelf niet geweest ben maar wel voorheen, schrijf ik er toch over om de volgende redenen:
1. Het is inspirerend om te mogen zien, dat er nog altijd jongeren zijn, die de weg naar Taizé weten en die zich door deze geloofsgemeenschap laten inspireren. En dat dit over grenzen heengaat. Het zijn de vieringen, welke je raken, het zijn de stiltemomenten, die je bij jezelf en bij God brengen, het zijn de liederen, die je door ze met elkaar  in verschillende talen te zingen, een gevoel van diepe verbondenheid geven.

2. Het is de ontmoeting en de gastvrijheid in Rotterdam en omgeving, die weldadig was. Vele mensen herbergden jongeren van overal vandaan. Bijvoorbeeld  moslimgezinnen, die christenen gastvrijheid boden. Kerken in Rotterdam en omgeving, die hun deuren hadden opengezet voor de jongeren en elke dag waren er zo ontmoetingen met de plaatselijke bevolking. Er werden allerlei workshops gehouden en zo waren het plaatsen van hoop.

3. Mijn vriend frère Guillaume was uit Bangladesh overgekomen om ook mee te doen aan deze ontmoeting. Hij vertelde hoe goed het bijvoorbeeld was, dat burgemeester Aboutaleb en bisschop van Luyn samen met jongeren in gesprek gingen over hun geloof, hun spiritualiteit, hun hoop. Het had diepe indruk ook op hem gemaakt. Frère Guillaume is bij ons in Maarheeze op bezoek geweest en vertelde op zijn innemende en enthousiaste wijze over het werk van Taizé, over de ontmoetingen met jongeren, dat dit op hun weg gekomen was en over zijn bezig zijn in Bangladesh. Meer dan 35 jaar leeft hij samen met enkele andere broeders daar onder de allerarmsten. Deze mensen zijn/worden vaak rechteloos verklaard. Land wordt van hen afgenomen door de machtigen en rijken, die tot een andere kaste behoren. Hij probeert deze mensen , die op grond van een valse aanklacht in de gevangenis worden gezet, op te zoeken en bij te staan in hun schreeuw om recht. De broeders bidden en spreken met moslims, vooral jongeren en zijn zo bezig om het angst - en geweldsdenken  te doorbreken. Men weet, dat deze broeders geen passanten zijn, maar in echte solidariteit met hen leven. Voor frère Guillaume is Bangladesh zijn land geworden, waar hij ook ,zo zegt hij, zal sterven. Het was heel ontroerend en inspirerend tegelijk om zo elkaar te mogen ontmoeten. Ja, zo voel ik het appèl, dat ook wij plaatsen van hoop mogen zijn op onze plek en op onze eigen wijze  en zo geloof ik, in de Geest van Jezus Christus!

P.S. Als u naar Frankrijk gaat,schroom dan niet om een bezoek aan Taizé te brengen. Het zal u/jou goed doen. Taizé ligt aan de Route
du Soleil, zo’n 100 kilometer boven Lyon. Het staat aangegeven op de snelweg.

________________________________________________________________________________________________

VRIJWILLIGERSWERK

Door: Marjoke Verschoor

Het jaar 2011 is uitgeroepen tot het Europese Jaar van de vrijwilligers hoorde ik over het nieuws. Dat is mooi! Want laten we eerlijk zijn: als alle vrijwilligers een dag zouden staken, dan lag heel Nederland behoorlijk plat, vermoed ik zo.

Als ik goed nadenk, dan is de golf vrijwilligerswerk toch pas niet zo lang geleden begonnen. Natuurlijk: het vrijwilligerswerk binnen de kerk.. dat was er. Dat herinner ik me ook van mijn grootouders. Zelf was ik ook aktief binnen de kerk (zondagschool bijvoorbeeld). Maar toen wij nog langer werkten, ook op zaterdag, was er gewoon weinig tijd om nog veel vrijwilligerswerk te doen.

Vrijwilligerswerk is nooit vrijblijvend. Maar vrijwilligers hebben ook recht op goede werk omstandigheden.
Uit onderzoek blijkt dat mensen die gelovig zijn, met name protestanten, zich het meest in het vrijwilligerswerk storten. Ik vind dat zo gek nog niet: leven niet alleen voor jezelf, maar ook voor de ander, dat zit er toch goed in!

Veel vrijwilligers zitten er tussen de ouderen.. als de kinderen groter worden dan is er weer meer tijd. Maar als ik in onze kerk kijk, dan zie ik juist ook vrijwilligers binnen de ouders van jonge gezinnen: ik heb daar groot respect voor! En dan: bij de oppasdienst zijn jongeren aktief: ik vind dat zo geweldig.

Liebje Hoekendijk is haar leven lang bezig geweest om het vrijwilligerswerk op de kaart te brengen. Nu ze zelf ook ouder is, schreef zij het boek: Levenskunst van ouderen: over plezierig oud worden (Uitgeverij SWP Books, voor wie geïnteresseerd is). In een ingezonden brief in Trouw raakte zij me door de volgende zin: “Vraag ouderen juist naar hun capaciteiten, kijk wat ze anderen te bieden hebben. Dat voorkomt isolement”.
De vraag aan jong en oud zou inderdaad kunnen zijn: wat heb je te bieden en wat zou je willen ontvangen.  In de zorg wordt er wel gevraagd: wat heeft U nodig, maar de vraag: heeft u ook iets te bieden.. ja dat is even een omkering.

Dit hield me bezig in een tijd dat ik nogal in mezelf gekeerd was: door de  gladheid moeilijk het huis uitkunnen, wierp mij op mezelf.  Een vriendin van me kwam me opzoeken omdat ze het nodig had een tijd met me te praten.. en van af dat moment ging het beter met me.  Het gevoel dat ik, ook als ik niet naar buiten kon, niet mensen op kon zoeken,  toch iets te bieden had, maakte dat ik weer de weg naar aktie vond.
Zo denkend bleek voor mij dat vrijwilligerswerk 2 kanten heeft: je helpt jezelf en de ander..

De komende tijd zullen Jenny de Groot en ik mensen binnen de kerk interviewen. Dit keer niet direct de ambtsdragers, maar eerst maar eens de mensen die op andere plekken in de kerk aktief zijn.
Wij willen ondermeer kijken naar: waar haal je de motivatie vandaan? Waar krijg je energie van, en wat kost je energie.
Dit projectje geeft mij energie.. ik ben dankbaar dat Jenny en ik op zoek en op bezoek mogen gaan naar de mensen die zo rustig hun vrijwilligerswerk doen.

............................................................................................................................

Wim Schoemaker

Door: Marjoke Verschoor

Al meer dan 30 jaar is Wim aktief binnen onze kerk. Ik ken hem sinds ik binnen de kerk aktief werd.  We zitten allebei in het wijkteam Centrum.  Nooit op de voorgrond tredend, maar altijd bereid om te helpen. Hij sport en ook in de sportvereniging doet hij vrijwilligerswerk, zingt in het koor Lambardie en is in de kerk te vinden ofwel op zondag, maar als er handen uit de mouwen gestoken moeten worden, dan ontmoet je Wim ook. Aktief bij het in elkaar zetten en rond brengen van Perspektief. Ook aktief binnen en voor de P.C.O.B. Denk niet dat dit alles is: hij is ook werkzaam binnen de SWOH en in de Eeuwsels. Ongetwijfeld heb ik nog niet al zijn werkzaamheden genoemd.
Uiteraard hebben zijn kinderen de eerste plaats in zijn leven.

Ik zeg nooit op de voorgrond tredend, dat is ook zo: maar het mooie is dat hij altijd aanspreekbaar is.. je loopt niet zo maar langs hem heen.

Ik vroeg me af waar hij zijn motivatie vandaan haalt.
Behulpzaam zijn, mensen helpen, dat heeft hij van zijn ouders meegekregen.

De kerk, het geloof,  is belangrijk voor hem. Hij vindt er houvast, geeft hem steun en moed: hij zou het niet willen missen. Maar passief zijn, ligt niet in zijn aard. Hij wil betrokken blijven door te helpen, hij wil altijd helpen. Of het nu voor Perspektief is, of als de koster hem vraagt voor andere werkzaamheden.

 Toen ik hem vroeg, waar hij energie van kreeg en wat hem veel energie kostte.. kreeg ik als antwoord: ik vind het leuk en fijn om te doen. Als ik dat niet vind, dan doe ik het niet. Wat ik doe: daar sta ik achter.

Na even stil te zijn, zegt hij: gelukkig dat ik alles nog kan doen, ik heb een goede gezondheid.

_______________________________________________________________________________________
Kleine stappen maar korte lijnen

Door: Jeroen van Sambeeck, namens ZWOE lees meer op de ZWOE Pagina

_______________________________________________________________________________________

DONDERDAG 24 MAART 2011  20 UUR
REGENBOOG  Sportlaan 5 NUENEN

ISRAEL  EN  DE PALESTIJNEN

HOOFDSPREKER:
MR. DRIES VAN AGT (oud premier) schrijver van het boek “Een schreeuw om recht” over de Palestijnse kwestie
 
2e spreker: Meta Floor medewerker Kerkinactie  werkzaam in het Palestijnse Oost-Jeruzalem

3e spreker: Jaap Hamburger, voorzitter van Een Ander Joods Geluid (Nederlandse joodse organisatie die kritisch staat tegenover de politiek van Israël)

EEN AVOND VAN INFORMATIE, ANALYSE EN DISCUSSIE – OOK MET U!!!

Deze avond wordt georganiseerd door:de Werkgroep ZWO (Zending –Werelddiaconaat- Ontwikkelings  samenwerking) van de Protestantse Gemeente Nuenen (PGN)
en de Werkgroep MOV (Missie –Ontwikkeling –Vrede)  van de Katholieke Parochie  Nuenen
 
Contactpersoon: Bart van der Sijde, tel. 040-2832070 b.vandersijde@onsnet.nu

_________________________________________________________________________________

Stichting Vrienden Hospice Valkenhaeghe Helmond Door: Ad van der Zanden

“Wij willen noodzakelijke extra’s voor de gasten bekostigen”

Het nieuwe hospice en logeerhuis Valkenhaeghe in Helmond biedt primair zorg aan terminaal zieken die niet thuis kunnen of willen sterven. Het verschijnsel ‘hospice’ wint in Nederland snel aan populariteit. Mensen willen hun levenseinde zo mogelijk optimaal regelen. Uiteraard zitten er ook financiële kanten aan deze nobele zaak. De Stichting Vrienden Hospice Valkenhaeghe Helmond zetten zich in om de noodzakelijke extra’s voor de gasten te bekostigen.

Op 30 januari vond de officiële opening plaats van hospice en logeerhuis Valkenhaeghe in Helmond. Het hospice en logeerhuis is gevestigd de 1e Haagstraat 89-111. Valkenhaeghe biedt zorg aan op twee manieren: als hospice en als logeerhuis. Mensen die medisch gezien uitbehandeld zijn en niet thuis kunnen of willen sterven, kunnen zich in hospice Valkenhaeghe samen met familie en vrienden in een gepaste omgeving voorbereiden op het naderende levenseinde. Zij krijgen daarbij dag en nacht professionele zorg en begeleiding. Als logeerhuis biedt Valkenhaeghe tijdelijk verpleegkundige zorg, bijvoorbeeld voor of na een ziekenhuisopname of in afwachting van opname in een andere zorgvoorziening.

Praktische zaken
De inzet van Stichting Vrienden Hospice Valkenhaeghe Helmond is het inzamelen van gelden voor een optimale verzorging en begeleiding in Valkenhaeghe. “De vergoeding die overheid of verzekeraars verstrekken, is niet voldoende voor een optimale invulling van een verblijf in het hospice”, zegt Mariëtte Dicker, voorzitter van de Stichting Vrienden Hospice Valkenhaeghe Helmond, en werkzaam als verpleegkundige in een hospice. “Het gaat ons om allerlei extra’s voor de gasten, vaak om heel praktische zaken, waarvoor het budget niet toereikend is. De twaalf zitslaapkamers zijn tien vierkante meter groter dan een standaardkamer en hebben allemaal een eigen keukentje, dus dat vergt al met al ook meer inrichtingskosten. Voor al die extra voorzieningen en het onderhoud ervan willen we als vrienden de nodige gelden inzamelen en sponsoren werven.” Met de leiding van Valkenhaeghe overleggen de vrienden over de meest adequate besteding van de ontvangen sponsorgelden.

Zorgen voor hoge kwaliteit
Organisatorisch staan de vrienden los van de instanties die Valkenhaeghe verhuren of exploiteren. Voorzitter Mariëtte Dicker: “Onze inzet is de optimale kwaliteit van zorg in zowel hospice als logeerhuis. Met een zich terugtrekkende overheid en de recente bezuinigingen in de zorg wordt het steeds lastiger dat hoge kwaliteitsniveau te bereiken of vast te houden. Voor de inrichting van Valkenhaeghe hebben we gelukkig al forse bijdragen gekregen van sponsors, anders was de opzet van deze kwaliteit niet mogelijk geweest. Maar ook voor de toekomst hebben we de financiële hulp van nieuwe sponsors en vrienden blijvend nodig. Het weinige dat de gasten in Valkenhaeghe nog nodig hebben, móet gewoonweg goed zijn. Daar willen wij voor zorgen!”

Voor nadere informatie kunt u contact opnemen met de secretaris van de Stichting Vrienden Hospice Valkenhaeghe Helmond:
Marinus Gras, Unoweg 4, 5708 GS Helmond, tel. 0492 549915.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Waarom Kerkbalans?

Door: Ed Heinen, Voorzitter College van Kerkrentmeesters

Er zit het woord balans in.
Los van de bedoeling van de Aktie organisatoren geef ik er mijn eigen betekenis aan.

Als mensen deel uitmaken van een kerkgemeenschap zoals die van ons, dan gaat het over onze verbondenheid in diepere zin. Verbondenheid met God en ook met elkaar. Daarnaast is er in onze geloofsbeleving enerzijds onontkoombaar ook verbinding met de koele werkelijkheid van het alledaagse leven anderzijds.

Een derde verbondenheid. We staan allemaal in deze wereld, deze maatschappij, dit land. Hoe zit u er in? Is er sprake van balans tussen die verschillende vormen van verbondenheid? Moet er balans zijn? Ik denk zelf van wel. Ik denk dat we zoeken naar het evenwicht in al die soms ingewikkelde verbindingen en dilemma’s.

Iedereen in onze kerkgemeenschap zal zich verbonden weten met God en met de ander. Daarom komen we bij elkaar, houden we contact met elkaar, helpen we elkaar, zien we naar elkaar om. Het besef, dat we daarin elk onze eigen verantwoordelijkheid hebben, schept ook verplichtingen. Daarom doen we als kerkgemeenschap in Helmond elk jaar een beroep op u om onze verbondenheid concreet te maken.

Steun ook dit jaar de Aktie Kerkbalans ruimhartig en in balans met uw draagkracht.

______________________________________________________________________________________________________________________________________________

______________________________________________________________________________________________________________________________________________

ZWOE/Zendingscommissie
Kerkbalans/zending.
Door: Frank te Velde,ZWOE

In het kader van de Actie Kerkbalans vraagt de zendingscommissie binnen de taakgroep ZWOE ook in 2011 weer uw steun voor de zending in het buitenland.
Als gemeente hebben we de afgelopen jaren zo’n € 18.000,- of zelfs meer bijgedragen aan de missionaire projecten van Kerkinactie. Deze organisatie financiert de uitzending van mensen, ondersteunt lokale kerken die door de zending ontstaan zijn, betaalt soms mee aan de oprichting van gebouwen etc. etc
In het afgelopen jaar zijn we als ZWOE in contact gekomen met een kerk in Ghana in de plaats Tema. We willen hen graag helpen met de bouw van hun kerkgebouw waarin vooralsnog deuren en ramen ontbreken. Het afgelopen jaar is al € 1265,-- bijgedragen. De komende jaren willen we deze bijdrage geleidelijk aan verhogen.

U begrijpt, ook in 2011 is uw bijdrage meer dan welkom.

______________________________________________________________________________________________________________________________________________

Werkzaamheden van de Beroepingscommissie
Door: Jan Dorlijn, secretaris beroepingscommissie

In Perspektief nr. 8 hebben wij de verschillende fasen uitgelegd van onze werkzaamheden die uiteindelijk moeten resulteren in de benoeming van een nieuwe predikant. Toen wij u destijds informeerden waren wij nog in de allereerste beginfase van onze werkzaamheden. Inmiddels is er veel gebeurd en willen wij u graag een tussentijds verslag uitbrengen.
Vóór de zomervakantie hebben wij, uitgaande van het door onze gemeente opgestelde “Beleidsplan 2009-2014” en de daarin geformuleerde prioriteiten, een functieomschrijving voor de nieuwe predikant opgesteld. Ook hebben wij toen een informatieset samengesteld over zowel de burgerlijke gemeenten Helmond en Laarbeek als ook over onze kerkelijke gemeente. Eind augustus heeft de Kerkenraad deze informatieset en de functieomschrijving goedgekeurd. Geïnteresseerden kunnen de betreffende documenten nalezen op de website van de Bethlehemkerk.
De volgende fase van ons werk was het werven van kandidaten. De gangbare procedure is dat je dan een advertentie in één of meerdere bladen zet. De ervaring van eerdere beroepingen is dat het plaatsen van advertenties relatief duur is en weinig reacties oplevert. Wij hebben er daarom vanaf gezien. Een andere manier is dat je via de netwerken van gemeenteleden namen van mogelijke kandidaten probeert te achterhalen. Onze vraag aan de gemeente om kandidaten voor te stellen leverde weinig respons op.
Onze aanpak voor de werving was daarom als volgt: het Jaarboek van de PKN geeft een overzicht van alle predikanten in Nederland (meer dan 2000). Op deze gegevens zijn selecties toegepast zoals a) “thans werkzaam in deeltijd” (het heeft immers geen zin om iemand die nu een volledige baan heeft te benaderen voor een deeltijdbaan), b) afstand tot Helmond c) beroepbaarheid etc. Dit heeft uiteindelijk geresulteerd in een bestand van ruim honderd predikanten van wie wij dachten dat het de moeite waard was om ze te benaderen voor onze vacature. Al deze kandidaten hebben wij telefonisch benaderd. Enige tientallen toonden interesse en hebben wij het informatiepakket en de functieomschrijving toegestuurd. Uiteindelijk hebben 8 predikanten te kennen gegeven dat zij een nadere kennismaking op prijs zouden stellen. Met deze 8 predikanten hebben wij intensieve gesprekken gevoerd. In deze interviews hebben wij, naast de meer algemene onderwerpen, vooral vragen gesteld over de drie speerpunten van het beleidsplan: eredienst, pastoraat en kringen. Om een goede vergelijking mogelijk te maken hebben we alle kandidaten met dezelfde vragen geconfronteerd.
Vervolgens hebben wij drie kandidaten geselecteerd. Wij denken dat deze kandidaten voldoen aan de eisen die in het beleidsplan zijn gesteld, en bovendien verwachten wij dat zij goed zullen passen binnen onze pluriforme gemeente. We zijn nu in gesprek met deze predikanten om elkaar nog beter te leren kennen en ook om ze te gaan horen. Wij hopen dat wij op niet al te lange termijn een keuze kunnen maken en u onze keuze voor de nieuwe predikant kunnen voorleggen.

______________________________________________________________________________________________________________________________________________

Vrijwilligers binnen de Bethlehemkerk

Door: Marjoke Verschoor

In december heeft Ed Heinen een stuk geschreven over het belang van het vrijwilligerswerk. Ik heb er over nagedacht hoe sterk en ook hoe kwetsbaar wij als kerk zijn met al onze vrijwilligers. Sterk omdat er zoveel meer mensen aktief zijn binnen onze kerk dan zichtbaar is, kwetsbaar omdat er ook onder de ouderen vrijwilligers aktief zijn. Het leek mij boeiend om eens te praten met de vrijwilligers die zo stilletjes hun vrijwilligerswerk doen, en die dan dankbaar zijn dat ze het kunnen doen omdat de gezondheid dat toelaat. Jenny de Groot en ik willen graag met mensen spreken die zo stil en op de achtergrond hun werk doen. Weet U iemand.. zeg het ons. Wij nemen dan contact op.
U kunt mij bellen: 0492-474657 of e-mailen: mj.verschoor@upcmail.nl
Wij proberen dan een interview per Perspektief te kunnen produceren. Doet U mee? Heel graag.

______________________________________________________________________________________________________________________________________________

HARTELIJK DANK

Door: Hanneke Verschuur—de Ridder
 
Ook in het jaar 2010 was het weer mogelijk vele mensen te bedenken met een bloemengroet vanuit de zondagse Eredienst.
Zij mochten deze ontvangen, om hen te bemoedigen in moeilijke omstandigheden of geluk te wensen met blijde momenten - hoe dan ook - het was een teken van "mee-leven" vanuit onze gemeente.
Dit alles was mogelijk dankzij  Uw giften  - via de bloemengieter of anderszins - daarvoor

Samen eten, samen delen.

Door: Marjoke Verschoor
Er is weer een jaar voorbij waarin eens per maand met elkaar gegeten wordt binnen het project: Samen eten, samen delen.
In november zaten we te bedenken hoe lang we al bezig zijn… ..het kan zo maar zijn dat we ons 5e jaar in gaan.
Het eten is voor alleenstaanden, maar ook voor echtparen die het fijn vinden om ook eens niet samen te eten maar met een aantal anderen. Voor de goede orde: het is niet alleen voor ouderen. Wij vinden het fijn als er een gemengd gezelschap is, dat maakt de gesprekken ook levendig.
Voor 5 euro wordt er een driegangen maaltijd geserveerd: soep, midden en toe. Bij de maaltijd wordt een glas wijn geschonken en de maaltijd wordt afgesloten met een kop koffie. Voor het geestelijke “voer” zorgt Wim Hordijk: de gebeden worden door hem uitgesproken, terwijl er iedere keer een psalm of een verhaal wordt voorgelezen.
De koster Hans de Roo zorgt voor gedekte tafels en is een goede gastheer. Een aantal deelnemers zorgt voor de klussen zoals afwassen en opruimen: Dank jullie wel Anja, Gerda en Wim S!!
De kookploeg bestaat uit Betty Boer, die de soep verzorgt, Karin Coppens, Marianne Sorée en ikzelf die de rest verzorgen. Het is een uitdaging om voor dat bedrag een lekkere, gezonde en goede maaltijd te verzorgen!
Wilt U komen eten? Belt U ons dan een week van te voren op om te zeggen dat U komt. Voor de goede orde: de twee shelties van Marianne en Marjoke zijn altijd aanwezig: meer dan 5 uur onze honden alleen laten, kan natuurlijk niet en dat willen wij ook niet!
Doordat wij in januari uitgenodigd zijn door de jongeren, beginnen wij met het “gewone” ritme vanaf februari. De vierde vrijdag van iedere maand..
28 januari: samen met de jongeren
25 februari
25 maart
Over april moet er nog overlegd worden met de koster: 22 april is Goede Vrijdag. U hoort zo snel mogelijk over deze datum.
U kunt zich aanmelden bij:
Betty Boer 521989
Karin Coppens 553900
Marianne Sorée 555316
Marjoke Verschoor 474657
Tenslotte: Betty, Karin en Marianne, Hans en Wim H heel hartelijk dank voor jullie inzet!

________________________________________________________________________________________________

Nr. 13 2010
Begin van het evangelie van Jezus Christus

Door: Ds. L. Oosterom.

Begin van het evangelie van Jezus Christus… Zo luidt de eerste regel van het Evangelie naar Marcus. En dan denk je: nu gaan we naar Bethlehem, naar de stal, maar zo gaat het niet. Marcus voert ons via een citaat uit de profeet Jesaja regelrecht naar Johannes de Doper. En naar de volwassen Jezus die op het punt staat om door Johannes gedoopt te worden. Alsof dáár voor Marcus het echte begin van het evangelie – Gods goede boodschap – gezocht moet worden. Sterker nog: Marcus noemt de geboorte van Jezus niet eens. Het speelt geen enkele rol in zijn evangelie. Daarin weerspiegelt hij de gang van zaken in de vroege kerk. Kerst was niet het feest waar de eerste Christenen zich mee bezighielden, dat was Pasen. Het kerstfeest op 25 december is een relatief late ontwikkeling in de kerk, net als de geboorteverhalen in de evangeliën. Hoe zit dat?

Het begin van de goede boodschap is blijkbaar iets anders dan de geboorte van Jezus, in wie deze goede boodschap vlees en bloed werd. Vergelijk het met belangrijke figuren uit onze meer recente geschiedenis, zoals Ghandi of Nelson Mandela. Wat is het eerste wat je je van hen herinnert? Hun werk voor de gerechtigheid en vrede. Pas later komen de films en de boeken die zich ook verdiepen in hun jeugd en herkomst. Zo is het met Jezus ook gegaan. Het begin van het evangelie is voor veel mensen gelegen in de ontmoeting met de levende Heer. Paulus is daarvan wel het meest bekende voorbeeld. Het begin van het evangelie vond voor hem plaats voor de poorten van Damascus, waar Jezus aan hem verschijnt en hem een nieuw mens doet worden. Het begin van het evangelie is voor Paulus Pasen: de dood en opstanding van Jezus, en ons sterven en opstaan met Hem. Paulus heeft nooit kerstfeest gevierd, maar hij wist als geen ander van het begin van het evangelie van Jezus Christus. Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat het begin van het evangelie niet een vast punt in de tijd is, maar iets wat zich steeds opnieuw voltrekt waar mensen geraakt worden, aangesproken en veranderd door de levende Heer. De bevindelijken zeiden al: het gaat om kerstfeest in jouw eigen leven, in het Bethlehem van je hart.

Dus kunnen we kerst op 25 december dan afschaffen? Dat zou jammer zijn. Het gevaar met dat kerstfeest in je hart is dat het allemaal wel heel erg persoonlijk en subjectief wordt. Het is goed om als kerk – en als maatschappij – de vraag te blijven stellen waar dat evangelie met de naam Jezus Christus dan vandaan kwam. Waar het ook alweer om begonnen was. Net zoals de boeken en films over de helden van onze eigen eeuw even onvermijdelijk als nuttig zijn. En net zoals die films en boeken bieden de geboorteverhalen geen objectief historisch verslag van de gebeurtenissen anno 0, maar zijn ze door en door gekleurd door de ervaring met de levende Heer. Met kerst belijden en beleven we steeds opnieuw dat Gods goede boodschap vlees en bloed werd, mens met de mensen: Jezus Christus, zoon van God; Jezus van Nazareth, zoon des mensen. Met kerst zeggen we hardop dat de komst van Gods goede boodschap niet enkel een gebeuren in ons hart is – hoe belangrijk ook – maar een gebeuren in de wereldgeschiedenis.

Tegelijk blijken die mooie kerstvieringen dan ook altijd weer een prachtige gelegenheid om zelf opnieuw kennis te maken met de levende Heer. Voor trouwe kerkgangers en voor mensen die de kerk nauwelijks van binnen kennen, voor doorgewinterde gelovigen, zoekers en twijfelaars. Voor iedereen kan een goede kerstviering precies datgene worden: begin van het evangelie van Jezus Christus…
_____________________________________________________________________________________________________________________________________________

Kerstviering ouderen

Op dinsdag 21 december vindt de jaarlijkse kerstviering met en voor de ouderen in onze gemeente plaats. We ontmoeten elkaar rond het thema “terug naar het begin”. Samen zingen we kerstliederen, horen we het kerstevangelie en luisteren we naar gedichten en muziek. Ook wordt er natuurlijk een kerstverhaal verteld, dit jaar compleet met lichtbeelden. We hopen dat u, de ouderen in onze gemeente, zoals elk jaar in groten getale aanwezig zult zijn. Ook ouderen die (nog) geen persoonlijke uitnodiging hebben ontvangen, van harte welkom.

_____________________________________________________________________________________________________________________________________________

Tweede semester: nieuwe kansen

Op de universiteit delen ze de leerstof in in blokken of semesters. Wij van Vorming en Toerusting doen dat dit jaar ook. Voordeel is dat u opnieuw op ons programma geattendeerd wordt en zich alsnog kunt inschrijven voor de cursussen die in het tweede deel van dit seizoen zullen worden gehouden. U vindt daarvoor een speciaal inlegvel in deze Perspektief. Lees het nog eens door, pak er de kringgids nog eens bij en meld u aan als er iets van uw gading bij zit.
_____________________________________________________________________________________________________________________________________________

De kracht van de gemeente (slot)

Door: J. Mettau.

Naastenliefde als christenplicht, met als eigenlijke doel de mensen tot geloof in Jezus te brengen. Is onze taak in de wereld zo samen te vatten? Een vraag om aan Paulus voor te leggen.
Maar eerst nog even dit: Naastenliefde is ons door Christus geboden, als een nieuw gebod zelfs. Maar niet als een last op onze schouders, maar als een geschonken vrijheid in ons hart. Naastenliefde omdat het moet is een zouteloos geworden zout. Naastenliefde als middel tot een hoger doel is valse liefde.
Vraag Paulus wat het hoogste is wat christenen de wereld te bieden hebben. Paulus, de man die zo diepe dingen heeft geschreven over de hoop die in ons is en over de zekerheid van het geloof, diezelfde Paulus antwoordt op de vraag naar het hoogste goed: Niet het geloof, niet de hoop, maar de liefde. Want liefde is geen middel, al dan niet in te zetten, liefde is de voorwaarde voor alles. Zonder liefde is de hoop zinloos en het geloof dood.
Liefde - het lijkt een versleten en vaak misbruikt woord. Maar dit woord is tegen misbruik en slijtage bestand. Een tijd geleden alweer kreeg ik de tekst onder ogen van een lied, dat iedereen al bleek te kennen behalve ik. Het heet "The rose", maar het gaat over de liefde. In een Nederlandse vertaling gaat de tekst van het eerste couplet als volgt:

        Men zegt: Liefde is een maalstroom,
        Waarin elk gevoel verdrinkt.
        Men zegt: Liefde is een messteek
        Die de ziel voorgoed verminkt.
        Men zegt: Liefde is een honger
        Die nooit meer overgaat.
        Ik zeg: Liefde is een bloesem
        En daarvan ben jij het zaad.

Christen zijn in deze wereld, dat is: Zaad zijn. Het is: Met open ogen en een warm hart, actief, alert en bewogen, betrokken zijn bij de zorg om het milieu, de ontwikkelingen op maatschappelijk gebied, de politiek, de contacten met mensen om je heen.
Zo leven, mens en wereld toegedaan, niet uit plichtsbesef maar als vrij mens, geïnspireerd door Hem, die in Christus zijn liefde voor mens en wereld aan de dag heeft gebracht - daar gaat het om. Wie zo leeft, krijgt "al het overige" in de schoot geworpen.
Christen zijn is niet: streven naar het grote getal, niet: alle mensen de kerk in.
Christen zijn in deze wereld is: smaakmaker zijn, het snufje zout dat het voedsel smaak geeft, het kleine stukje deeg dat het hele brood doet rijzen, de bescheiden kaars die al het donker verlicht, het nietige zaadje dat de wereld in bloei zet.
Dat is de kracht van de gemeente en van elk van haar leden.

_____________________________________________________________________________________________________________________________________________
Kerstmis, een feest van goud?
Door: Ria den Outer

De Drie Koningen brachten voor de kleine Jezus goud, mirre en wierook mee, zo vertelt Matteüs ons in zijn kerstevangelie. De mirre (een geneeskrachtige geurstof) staat voor hem als redder, messias en gezalfde. De wierook symboliseert Jezus’ goddelijkheid. En het goud. Dat drukt zijn aardse koningschap uit, een koningschap dat niet van deze aarde zal blijken te zijn.
Goud. Dat is heel aards …het komt daar ook uit. Spulletjes van dit edelmetaal zijn ook prachtige cadeaus. Een hemels geschenk voor geliefden, letterlijk en figuurlijk hooggewaardeerd. Misschien krijgt of geeft u rond de kerst of jaarwisseling ook iets van goud. Dan staart u bij het uitpakken of inpakken mogelijk gebiologeerd naar de warme gele weerkaatsing van het hebbedingetje.
Dat moment moet u vooral koesteren. Maar u weet ook dat schijn bedriegt en bij goud is dat niet zo’n beetje ook. We kennen het witte goud, de asperges, en het zwarte goud, de steenkolen. Beide branches kenmerk(t)en zich door misstanden voor de arbeiders. In ons land hebben we geen mijnwerkers meer die omvallen van de stoflongen in armetierige huisjes. We hebben nog wel Oost-Europese aspergestekers die uitgebuit worden door agrarische ondernemers. En beelden van recente mijnrampen kunnen we nog zo terughalen.
Veel mensen weten niet als ze goud kopen dat de mensen die dit delven vaak ook in vreselijke omstandigheden moeten werken. Met name in Zuid-Amerika en Afrika. In Nigeria bijvoorbeeld stierven afgelopen lente bijna tweehonderd kinderen door loodvergiftiging in de goudmijnbouw. Gouddelver(tje)s halen goud op maar krijgen cyanide en kwik binnen. En ze verdienen slecht. Je zag en ziet hetzelfde in de diamantbusiness. Denk aan het Zuid-Afrika van kort geleden en de diamantoorlog in Congo die momenteel woedt.
Solidaridad heeft werk gemaakt van de misstanden in de goudmijnbouw. Er komt Fairtrade-goud op de markt. Het komt uit Columbia, Bolivia en Peru en de opzet wordt uitgebreid naar Afrika. Een aantal sieraadmerken wil eraan meedoen. Het werkt in principe hetzelfde als de ’zuivere’ koffie van Max Havelaar of de goudgele bananen van dat eerlijke handelsmerk.
Een tip voor de goede voornemens voor 2011: Sta eens even stil bij iets van goud.

_____________________________________________________________________________________________________________________________________________
Kerstmarkt 2010

Ondanks het feit dat het in de kerk een druk weekend was, is de kerstmarkt weer een groot succes gebleken. Het was gezellig.
Het begon al met de opening, waarbij Christien vertelde over het project Mwabuka van Thea Savory, die zij en Leo persoonlijk kennen.
Veel mensen kwamen koffie met de (langzamerhand beroemde) plaatkoek nuttigen, de kniepertjes roken en smaakten heerlijk, de soep en worst met brood vonden gretig aftrek en daarna de loempiaatjes en bitterballen! Mmm!

Er waren weer veel boeken en onze bekende boekenmeester kon het toch niet laten om, weliswaar met hulp, achter de boeken te gaan zitten.
Het gebak, de jams en chutneys waren snel uitverkocht (Ja, als je eerst mocht proeven was je meteen verkocht)

De tafels van de ZWOE werden goed bezocht.
Nieuwe kerstkaarten en kettingen werden verkocht en naast de vertrouwde gezichten bij het verkopen van het “overige” werd een nieuw talent in het Valkennest gesignaleerd, voor wie de spullen zelfs aangedragen moesten worden.

De verkoop van loten voor de paaskaars liep weer als een trein en de prijzen vielen in goede aarde. De grote paaskaars is gewonnen door Tannie Ebben. (geen doorgestoken kaart, Jaap had de lotjes gekocht)

De opbrengst van de kerstmarkt is € 2106.00
Dit geld is als volgt verdeeld:

    € 702,- naar de Stichting Mwabuka van Thea Savory;

    € 702,- naar Kerk in Actie voor de getraumatiseerde kinderen in Kabul;

    € 702,- naar de ZWOE voor de opbouw van de kerk in Ghana.

Er zijn nog wat spullen over, hiervan wordt er af en toe nog iets van verkocht. De resterende boeken zijn naar een adres in Stiphout, waar eens per jaar een grote verkoop is voor een missieproject in Afrika.
De andere goederen gingen naar de kringloopwinkels van Terre des Hommes en de Kleerkast, zodat ze ook daar weer een goed doel dienen.
Prachtig dat we met ons allen zo’n feestje konden bouwen in de kerk!
Iedereen die op wat voor manier ook heeft bijgedragen aan de feestvreugde: heel hartelijk bedankt!
Na zo’n druk, vermoeiend weekend vroeg ik me af of de koster, Hans de Roo er een volgende keer nog wel zin in zou hebben.
Maar hij begon alweer over volgend jaar: goede tijd, nieuwe datum: 26 november 2011 ( noteert u het vast in uw nieuwe agenda?)

Geweldig toch, zo’n koster!

Ook names deze koster een hartelijke groet van Tannie Ebben-Koning

_____________________________________________________________________________________________________________________________________________

AMNESTY INTERNATIONAL (afd. Helmond) ZOEKT COLLECTANTEN VOOR LANDELIJKE COLLECTE

Deze keer vindt de Amnesty-collecte plaats van 6 tot en met 12 februari 2011.

WAAROM COLLECTEREN?
Amnesty International komt op voor de slachtoffers van schendingen van mensenrechten, waar ook ter wereld. De opbrengst van de collecte wordt gebruikt om het werk voor deze mensen voort te kunnen zetten. Amnesty is niet gebonden aan een politieke overtuiging of godsdienst en is onafhankelijk. Daarom neemt de organisatie ook geen geld aan van de overheid. Met giften zoals tijdens de collecte, wordt Amnesty’s werk blijvend mogelijk gemaakt.

Wij zijn op zoek naar vrijwilligers die een paar uur vrije tijd willen steken om in hun wijk te collecteren. Meer informatie, of aanmelden als collectant?
U kunt contact opnemen met de collectecoördinator in Helmond.
Marie-José Dammer tel. 0492-532302

Kijk ook op www.amnesty.nl/collecte

Dit gedicht van Ida Gerhardt gaat over sterven en leven. Het gaat over het loslaten van hen die gestorven zijn. Bij het graf klinken vaak de volgende woorden:

“We leggen het lichaam van onze geliefde in de schoot der aarde. Het is als het zaad dat in de aarde valt, sterft en ontkiemt tot nieuw leven. Laten we daarbij horen de woorden van onze Heer die heeft gezegd: Ik ben de opstanding en het leven, wie in mij gelooft zal leven, ook al is hij gestorven.”

Deze woorden gaan niet over hoe het zal zijn aan gene zijde van de dood. Ze gaan over een diepgeworteld vertrouwen dat er leven zal zijn. Hoe en waar en wat? We weten het niet. Maar dát! Net zoals we het zaad niet zien ontkiemen. Dat gebeurt immers in het donker. Maar als het licht wordt verschijnt er een zaailing. Het is zo anders als het zaad. Niet te vergelijken. Maar toch onmiskenbaar voortgekomen uit dit zaad. Zo mogen we ook bij onze geliefde gestorvenen met eerbied stilstaan bij hun verdwijnen. We mogen er op vertrouwen dat aan gene zijde van de dood zij zullen ontkiemen in het licht van de Eeuwige. Zo anders als dat zij hier waren. En toch zo onmiskenbaar voortgekomen uit dit aardse leven. Wij blijven achter. Met kostbare herinneringen. Met herinneringen aan pijn en verdriet. Met gedachten over hoe nu verder. Dan mogen we stilstaan. Met eerbied. Dan noemen we de NAAM van Hem die niet alleen aan deze zijde van het leven bij ons is, maar ook aan gene zijde: de Eeuwige, God van leven. Bij het noemen van de namen van onze geliefden vertrouwen we hen toe aan niemand minder dan deze God.

_____________________________________________________________________________________________________________________________________________

Advent
Terwijl we in dit nummer van Perspektief het oude kerkelijk jaar afsluiten, maken we ook een begin met het nieuwe: Advent. Waar we het oude jaar loslaten met het noemen van de namen van onze geliefden die gestorven zijn, daar groeit ons verlangen naar licht in de duisternis. Ons verdriet en onze tranen omringen ons. Is er nog hoop dat ons leven door dat duister heen komt? Vanuit ons perspektief van rouw is dat moeilijk te geloven. Daarom is het zo belangrijk dat anderen een kaars voor ons aansteken. Daarom is het ook zo belangrijk om het verhaal te vertellen dat niet wij een nieuw begin maken, maar dat God dat doet. Voor ons. Voor alle mensen die in het duister leven. Voor heel de wereld. Hij laat ons niet in de steek. Hij ontsteekt het Licht in het donker. Alle zondagen van Advent vieren wij dat door elke keer een kaarsje meer aan te steken. Totdat we op het Kerstfeest zien hoe God het licht laat worden. Niet door groots in te grijpen in de wereldgeschiedenis of de persoonlijke geschiedenis van gewone mensen. Maar door in die geschiedenis aanwezig te zijn, in het kwetsbare kind, in de mensenzoon, in de man van smarten. Dat is nog eens God met ons, Immanuël.

Christien Flier
_____________________________________________________________________________________________________________________________________________

Kerstfeest voor ouderen

Op dinsdag 21 december vindt vanaf 14.30 uur de jaarlijkse kerstviering voor ouderen plaats in de Bethlehemkerk. Het thema dit jaar is ‘Terug naar het begin’. Samen willen we luisteren naar het kerstevangelie en een kerstverhaal. Samen zingen we bekende kerstliederen en luisteren we naar gedichten en naar muzikale bijdragen van de zanggroep ‘3 Kwart’. Samen ontmoeten we elkaar in de feestelijke viering van God die mensen opzoekt, die deel wordt van ons bestaan.

Elk jaar betekent deze bijeenkomst veel voor onze oudere gemeenteleden. Niet zelden hoorde ik na afloop de bewogen reactie: “dit was echt kerstfeest voor mij”. Elk jaar sta ik ook weer versteld van de goede organisatie en verzorging door de diakonie. Kortom: ik verheug me er al op.

Mocht u vervoer nodig hebben naar de Bethlehemkerk, neem dan tijdig contact op met uw wijkdiakenen.
Toerustingswerk: een tussenbalans

Avondgebeden in de adventstijd

Zoals elk jaar houden we ook dit jaar korte avondgebeden op de vier zondagavonden van advent. De bijeenkomsten die samen met diverse gemeenteleden worden voorbereid en uitgevoerd hebben elk een adventspsalm als hoofdthema. De avondgebeden vinden plaats in het Trefpunt.

Leo Oosterom
___________________________________________________________

Verantwoording collecte van 17 oktober t.b.v. Bosnië

Hogeschool Fontys 4

Door: Evi Rozendal

Na de collecte van 17 oktober had ik genoeg geld bij elkaar om mee te gaan naar Bosnië en vorige week donderdag was het dan zover. We vertrokken vanuit Eindhoven met de bus naar Kakanje. Na een reis die 24 uur duurde, kwamen we op vrijdagochtend aan bij het hotel. Onze handen jeukten om aan de slag te gaan en diezelfde middag stonden we dan ook al de basisschool, die we deels gingen renoveren, te bekijken. De school was er slecht aan toe. Er zat schimmel op de muren en de vloeren waren gescheurd. Ook zat er niet altijd geheel glas in de ramen en ook in de muren zaten barsten. Verder waren de kozijnen rot en vielen de schoolborden bijna uit elkaar. Genoeg te doen dus! De directeur liet ons meerdere lokalen zien en we hadden besloten dat we er vier in het geheel konden renoveren. Van elk lokaal werd er genoteerd wat er precies moest gebeuren, waarnaar we terug naar het hotel zijn gegaan om een plan van aanpak te maken.

Die volgende ochtend zat iedereen om acht uur aan het ontbijt, zodat we om negen uur aan de slag konden. De eerste dag zijn er veel werkzaamheden verricht, zoals het afsteken en vetvrij maken van muren, het vullen van gaten, het schuren van kozijnen en vensterbanken, het uithalen van vloeren en het aanbrengen van een eerste laag verf. Door deze fantastische resultaten op de eerste dag werd er besloten nog een lokaal te renoveren en alle deuren te schuren en te schilderen, net zoals de tafels en kasten.

De volgende dag werd er weer ontzettend hard gewerkt, waardoor er twee lokalen op zondag definitief af waren. Op maandag zijn we op excursie geweest naar Sarajevo en de omgeving. Hier hebben gezien wat voor een prachtige natuur Bosnië heeft. Helaas hebben we ook schokkende restanten, die een gevolg zijn van de oorlog, gezien.

Na de excursie zijn we dinsdag weer verder gegaan met het werk in de school. Deze dag hebben we alle lokalen definitief afgekregen. Alle muren, kozijnen, deuren, vensterbanken en radiatoren waren geverfd. De laminaat vloeren en plinten waren gelegd. De lokalen waren weer ingedeeld en de schoolborden werden weer opgehangen. Alle materialen die we hiervoor nodig hadden, zijn gekocht in Bosnië. Hierdoor werd de economie daar ook geholpen. Als klap op de vuurpijl waren er prachtige muurschilderingen gemaakt. Ieder lokaal had een thema en dat beleefde je helemaal zodra je erin stond. We waren trots op het resultaat dat we hadden bereikt. Om half acht in de avond ging iedereen tevreden naar het hotel om te gaan genieten van het heerlijke eten en een avond vol gezelligheid.

De volgende ochtend was de grote opening en zouden wij de kinderen ontmoeten. We hadden ballonnen en slingers in de gymzaal opgehangen. De spullen die we mee hadden gekregen, zoals stiften, schriften, kleurboeken enz., hadden we als cadeautjes ingepakt. Toen kon het feest beginnen! Met zijn allen hebben we staan te dansen op muziek van Guus Meeuwis. Alle kinderen, studenten en docenten deden mee. Vervolgens wilden de Bosnische kinderen hun dankbaarheid tonen door gedichtjes op te dragen, piano te spelen en te dansen voor ons. Op T-shirts, schriftjes en armpjes moesten wij onze handtekeningen zetten. De directeur bedankt ons één voor één met een kaartje en heel lieve woorden. Iedereen was geëmotioneerd. Op dat moment wisten we waarvoor we het allemaal hadden gedaan en dat voegde heel veel extra waarde toe aan deze reis.

Ik wil iedereen ontzettend bedanken voor zijn bijdrage. Het was een reis waarin we allemaal ontzettend veel emoties hebben mogen ervaren, maar uiteindelijk heeft iedereen, zowel de studenten, docenten, de directeur, als de kinderen, er enorm veel plezier aan beleefd.

____________________________________________________________________________________________________________________________________

De gemeente kiest Millenniumdoelen… ?

Door: Willem Nieuwland, namens ZWOE

Tijdens de startzondag heeft u allemaal de voor u twee meest belangrijke Millenniumdoelen kunnen kiezen. Uit de reacties bleek al snel dat het geen gemakkelijke keuze was. Gedeeltelijk doordat niet alle doelen nog vers in het geheugen lagen maar vooral doordat alle 8 Millenniumdoelen zo belangrijk zijn.

Natuurlijk zijn er uiteindelijk toch twee “winnaars” uitgekomen. Misschien is het goed om te benadrukken dat het hier eigenlijk gaat om de meest schrijnende zaken waar regeringsleiders de meeste aandacht aan zouden moeten geven.

Millenniumdoel Score
Extreme armoede en honger uitgebannen 30
Scholing voor alle kinderen 27
Mannen en vrouwen gelijke rechten 35
Sterke afname kindersterkte 29
Minder sterfte onder zwangere vrouwen 29
Verspreiding van ziektes als aids en malaria gestopt 18
Meer mensen leven in een duurzaam milieu 16
Meer eerlijke handel, schuldenverlichting en hulp 22

Er liggen een aantal doelen erg dicht bij elkaar maar uiteindelijk is de voorkeur uitgesproken voor doel 1 en 3. Wij zullen ervoor zorgen dat ook de gemeente Helmond geïnformeerd wordt over uw keuze zodat dit wellicht meehelpt bij de beslissing welke twee Millenniumdoelen volgend jaar meer onder de aandacht van de Helmondse bevolking worden gebracht.

_____________________________________________________________________________________________________________

De kracht van de gemeente (3)

Door: J. Mettau

Christenen hebben de wereld iets te bieden. Wat dan wel? Twee citaten:
Een sticker op een verkeerspaal draagt de tekst: "Schaam of verberg je niet voor Jezus. Dat doe Hij ook niet voor jou. Groeten, Jezus." Al betwijfel ik zeer of Jezus persoonlijk deze sticker heeft opgeplakt, de bedoeling is duidelijk en de oproep terecht.
Nog een citaat, waarvan ik de oorsprong helaas niet meer weet. Misschien kan één van mijn collega's mij daar nog eens aan helpen. Het moet een uitspraak zijn van iemand uit de grijze oudheid die, zelf geen christen, toch iets bijzonders had ontdekt bij die vreemde sekte, zoals christenen toen nog werden genoemd. Wat hem was opgevallen, wat indruk op hem had gemaakt, was niet hun rotsvaste geloof, niet hun hoge morele standaard. Wat voor hem bij christenen uniek was, drukte hij uit in één zin, een uitroep eigenlijk: "Zie hoe lief zij elkander hebben."
Christenen zijn mensen die voor elkaar opkomen, mensen met een open oog en een warm hart voor de medemens. Dat stralen zij uit.
Je komt ze nog tegen, zulke mensen. Ze maken indruk, ze blijven je bij. Mensen zoals zuster Liesbeth, met wie ik een jaar of 20 geleden kennis maakte.
Zuster Liesbeth was lid van de congregatie van de Zusters van Liefde van Schijndel. Ze woonde in wat toen nog een klooster was, aan de Molenstraat, waar zij samen met zuster Antoinet de drijvende kracht was achter de stichting "Mensen voor mensen", een groep vrijwilligers die, in samenwerking met politie en sociaal werkers, met raad en daad hulp bood aan wie hoe dan ook in zijn leven was vastgelopen en de weg kwijtgeraakt, de outcasts van de maatschappij. Ieder die met zuster Liesbeth in contact kwam, wist natuurlijk wat haar inspiratiebron was. Maar wat zij met haar stichting aanbood was hulp, medemenselijkheid, zonder bijoogmerk van bekering. Afgelopen zomer is zuster Liesbeth overleden, 92 jaar oud. Ik ben er zeker van dat velen haar in dankbare herinnering houden.
Mensen voor mensen. Christenen als mensen met een warm hart voor de naaste. Dat is goed. Naastenliefde is een christelijke deugd, een christenplicht zelfs. Maar is het genoeg als samenvatting van onze taak in de wereld? Moeten we toch niet uitkomen bij die oproep op de sticker: getuigen van Christus zijn, mensen bij Jezus brengen? Is dat, bij alle naastenliefde, niet toch het ultieme doel? Een vraag om, in een slothoofdstukje, aan Paulus te stellen.

_______________________________________________________________________________________________________________

Perspektief 11

Kerstmarkt 2010
op zaterdag 27 november van 11 tot 15 uur
in het Trefpunt, Bethlehemkerk

Door: Tannie Ebben-Koning

Hebt u deze datum al in uw agenda staan?

Van alle kanten stromen de boeken toe. Hebt u ook boeken die u kwijt wilt?
In overleg met Hans de Roo kunt u ze ook nu al naar de kerk brengen.

Zijn er nog mensen die kaarten, sieraden, decoraties of andere “kunstvoorwerpen” willen maken?
Het is prettig als u van te voren even meldt dat u een tafel nodig hebt voor uw creaties, dan kunnen we daar rekening mee houden.

De opbrengst gaat deze keer naar 3 projekten:
Het ZWOE-projekt: de opbouw van de kerk in Ghana
Kerk in Actie:Traumaverwerking voor kinderen in Kabul, Afghanistan
Stichting Mwabuka, een projekt van Thea Savory. Deze vrouw is als arts naar Zambia vertrokken en is daar op diverse ma- nieren werkzaam bij het opzetten van betere voorzieningen (o.a. een ziekenhuis) voor de mensen daar. Leo en Christien kennen haar persoonlijk. ( voor verdere informatie: www.mwabuka.org ).

Hebt u zin en tijd om mee te helpen, wilt u dat dan aan ons doorgeven?

Hans de Roo tel. (0492) 539470
Tannie Ebben-Koning tel. (0492) 538166
E-mail: tebbenkoning@xs4all.nl

__________________________________

Kerstmarkt
Zaterdag 27 november van 11.00 uur tot 15.00 uur
In ‘t Trefpunt en Valkennest

“Als mijn vader en mijn moeder
naar de markt toegaan
o ja? Ja zo ! “

Als de gemeente naar de Kerstmarkt gaat
O ja? Ja zo !
Dan kunnen zij brillen en kaarten kwijt
al bij de ZWO ( e)

U bent van harte welkom bij onze tafels,
waar u naast informatie over de kerk van Ghana,
millenniumdoelen enz. postzegels en bovengenoemde
zaken kunt inleveren.

Tot ziens ZWOE

___________________________________________________________________________________________________________________________________________

Christelijke boekenwinkel in Helmond

Wij zijn Tom en Jennifer Heywegen en wij hebben sinds zaterdag 2 oktober 2010 een christelijke boekenwinkel genaamd Lighthouse Helmond geopend in het centrum van Helmond. Naast de christelijke boekenhandel verzorgen wij ook creatieve en culinaire workshops en zodra de vergunningen er zijn starten wij een sociale werkplaats voor autistische jongvolwassenen die hout en fietsprojecten gaan doen ten behoeve van de maatschappij.
  
Tom en Jennifer Heywegen

Lighthouse Helmond	www.lighthousehelmond.nl
Beelsstraat 40 5701 KW Helmond Tel. 0492-347550	De winkel is geopend op: Dinsdag, Donderdag en Zaterdag van 9.00 tot1 7.00 uur En vrijdag van 9.00 tot 21.00 uur

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Nr 11

Scribaat

Door: Maartje Veninga-Verbaas
Inge van Kesteren en ik hebben oktober 2009 van Henk Blauw het
scribaat overgenomen. Henk had de zaken perfect op orde en heeft gezorgd voor een goede overdracht.
Ik ga u geen waslijst van taken geven maar ik kan u zeggen dat je als
scriba niet alleen een liefhebber moet zijn van schrijven maar ook van roosters en regelen.
Als scriba van de classis was ik bekend met de organisatie van de Protestantse kerk maar als scriba van een gemeente kom je in aanraking met heel veel andere zaken. Een kerkelijke gemeente is een bedrijf op zich.
Om tot een goede taakverdeling te komen hebben Inge en ik de taakomschrijving van Henk Blauw in een jaarplan gezet met vele bijlagen zoals; roosters, verzendlijsten en een kalender waarin vele data staan aangevinkt. Dan zie je ineens dat die opsomming van Henk leidt tot een goedgevulde agenda. Heeft Henk Blauw dit allemaal alleen gedaan?

In de vergaderingen van het breed moderamen en de kerkenraad komen alle activiteiten en taken aan de orde en dat zijn er nogal wat in onze gemeente. Niet alleen notulen, jaarverslagen en werkplannen van de werkgroepen maar ook de behandeling van de financiële stukken, roosters voor ambtsdragers en kerkdiensten en heel veel andere zaken passeren de revue.
Dit jaarplan is een lijvig document geworden en uiteraard hebben we gemerkt dat er toch steeds iets moet worden toegevoegd.
Want niet alleen de koster Hans moet op de verzendlijst voor de kerkdiensten staan maar ook de hulpkosters willen graag weten wat op het liedbord geplaatst moet worden als een andere predikant voorgaat.
Gelukkig is Inge zeer vaardig met Excel.
De kalender is voor ons soms nog het zwaard van Damocles, maar met een goed ingevuld jaarplan raken we steeds beter ingewerkt.
We leren elke dag bij en zo langzamerhand worden we spinnetjes in het web.

In ieder geval kunnen wij als scriba constateren dat dit een ongelofelijk actieve gemeente is.
Wij vinden het een uitdaging om de informatiestroom te kanaliseren.
We zijn er nog lang niet maar we zijn op de goede weg en vooral digitaal.

__________________________________________________________________________________________________________________________________________

Litanie van het leven

Het leven is schoonheid,
bewonder het;
het leven is vreugde,
geniet ervan;
het leven is een tuin,
maak er wat van;
het leven is plicht,
vervul ze;
het leven is een spel,
speel het;
het leven is kostbaar,
ga er zorgvuldig mee om;
het leven is rijkdom,
bewaar het;
het leven is liefde,
wees er blij mee;
het leven is een raadsel,
los het op;
het leven is belofte,
vervul die;
het leven is een lied,
zing het uit volle borst;
het leven is een uitdaging,
ga die aan;
het leven is strijd,
wees er niet bang voor;
het leven is soms een tragedie,
waag het erop;
het leven is geluk,
verdien het;
het leven is leven,
verdedig het.

Moeder Teresa, India
Uit: Hoor mijn roepen.
Samengesteld door Jan Brock.
Uitgave: Berne, Heeswijk, 2007.

_______________________________________________________________________________________________________________________________________________

In het ziekenhuis? We weten het ECHT niet vanzelf…

Onlangs bleek opnieuw dat mensen die in het ziekenhuis worden opgenomen er vanuit gaan dat uw predikanten daarvan op de hoogte worden gesteld. Zoals ik hier eerder uitgelegd heb: dat is niet het geval. Ondertussen leidt dit tot teleurstelling en ergernis bij patiënten die tevergeefs wachten op bezoek van hun eigen dominee of een contactpersoon uit de kerk. Daarom nog eens de stand van zaken in een paar vragen (V) en antwoorden (A):
V. Het ziekenhuis geeft de namen van bij onze kerk ingeschreven patiënten toch door aan de predikanten?
A. Nee, dat doen ze niet. De wet op de privacy verbiedt dat.
V. Geeft het ziekenhuis dan misschien bij navraag informatie over de toestand van patiënten aan uw predikanten?
A. Ook niet, diezelfde wet op de privacy verbiedt ook dat.
V. Wat een schande. Hoe kan zo’n wet er gekomen zijn?
A. Die wet is door een democratisch gekozen parlement ingesteld en weerspiegelt de maatschappij waarin we leven. U en ik hebben het in meerderheid zo gewild.
V. Maar ik heb toch echt pastores, een soort dominees, in het ziekenhuis aan mijn bed gezien. Hoe weten die dan wel dat ik daar was?
A. Dat zijn de geestelijk verzorgers die in dienst zijn van het ziekenhuis. Die hebben wel (beperkte) inzage in patiëntengegevens. Vermoedelijk hebt u bij uw opname op een formulier aangegeven dat u behoefte hebt aan geestelijke zorg.
V. Kan ik aan zo’n geestelijk verzorger van het ziekenhuis vragen of ook mijn eigen dominee langs komt?
A. Dat kan, maar het is intussen geen betrouwbare weg gebleken.
V. Wat moet ik dan doen, om bezoek van mijn eigen dominee te krijgen?
A. Als uw ziekenhuisopname van tevoren gepland wordt en u wenst bezoek, geef het tijdig door aan uw predikanten, uw wijkouderling of bezoeker/contactpersoon van de kerk. Als u plotseling wordt opgenomen, bel ons – indien mogelijk – zelf vanuit het ziekenhuis, of laat een familielid of vriend met ons contact opnemen.
V Is dat de enige betrouwbare manier?
A Ja.
V. Ik vind het vervelend om aandacht voor mezelf te moeten vragen. Ik vind eigenlijk dat anderen dat moeten doen. Zeker in de kerk…
A. Ik vind dat ook vervelend. Maar er blindelings op vertrouwen dat anderen van uw situatie weten werkt niet meer. Ook in de kerk weten we niet altijd alles van u en van elkaar. En ja, ook dat weerspiegelt de maatschappij waar u en ik zelf in meerderheid voor kiezen. Het is de keerzijde van onze toegenomen aandacht voor privacy.
V. Maar dominee Verschoor wist altijd wel vanzelf wanneer ik in het ziekenhuis lag…
A. Dominee Verschoor had naast zijn werk in onze gemeente ook een kleine aanstelling bij het Elkerliek ziekenhuis, waardoor hij (beperkte) inzage in patiëntengegevens had. Sinds Pim met emeritaat/pensioen gegaan is, is deze voor u en ons zo handige verbinding komen te vervallen.
V. Dus u weet nu echt niet meer vanzelf dat ik in het ziekenhuis lig?
A Nee, helaas.
V. Maar Pim Verschoor weet het nog steeds wel vanzelf wanneer ik in het ziekenhuis lig…
A. Gods (eh, Pims) wegen zijn ondoorgrondelijk…

_________________________________________________________________________________________________________________________

De kracht van de gemeente (2)
Door: J. Mettau

Groeien en groter worden, gaat het daarom? In de gelijkenissen van het mosterdzaadje en de gist lijkt het inderdaad daarom te gaan: de groei van een klein begin naar een groot resultaat, van een klein groepje volgelingen naar een christengemeenschap die de wereld omspant. Maar is dat werkelijk wat Jezus hier bedoelt?
De boom, waarin de vogels nestelen, lijkt in niets op het zaadje waaruit hij is gegroeid. Dat zaad is zelfs helemaal verdwenen, teloor gegaan ter wille van de boom.
Met de gelijkenis van de gist is het niet anders. Ik volg hier liever de Groot Nieuws Bijbel, omdat ik me niet kan voorstellen dat gist of zuurdesem wordt toegevoegd aan de droge stof, om het geheel te laten verzuren. In de Groot Nieuws Bijbel eindigt de gelijkenis met de woorden: "en tenslotte blijkt het deeg helemaal gerezen."
In beide gelijkenissen gaat het niet om het groter worden van wat in het begin klein was, maar om wat het kleine aan grote dingen uitwerkt; niet een buiten proporties opgezwollen zaadje, maar een boom; niet een enorme klomp gist maar een goed gerezen brood. Zo is het Koninkrijk — je kunt ook vertalen: de koningsheerschappij — van God: Iets dat klein lijkt, dat in ons midden is, zelfs binnen in ons, een woord in het hart gegeven en in de mond gelegd om het te doen, zodat het grote dingen bewerkt. Waar? In de wereld.
Dat, zegt Jezus, geldt ook voor elk van zijn volgelingen. "Jullie zijn het zout van de aarde." Zout maakt het voedsel smakelijk. Maar een klomp zout is oneetbaar. Je moet het eigenlijk niet als zout proeven in de maaltijd, maar alleen als iets dat de smaak ophaalt. De discipel die het zout van de aarde is, geeft zijn kracht aan de wereld om hem heen om die leefbaar te maken. Maar niet door zichzelf te propageren, niet door iedereen zout te willen maken zoals hij zout is. Dat hij zijn taak in de wereld volbrengt, dat is genoeg.
Net als in het andere beeld: Jullie zijn, stuk voor stuk, het licht van de wereld, een kaars op een kandelaar. Het is niet de bedoeling dat het hele huis vlam wordt en opbrandt als een vuur. De kaars staat, bescheiden, op haar plek. Maar de uitstraling is geweldig: Heel het huis, heel de wereld wordt erdoor verlicht.
Christenzin betekent: smaakmaker zijn, uitstraling hebben voor de wereld om je heen. Christenen hebben de wereld wat te bieden. Wat — daarover in een volgend artikel.

________________________________________________________________________________________________________________________

Kerstmarkt 2010
op zaterdag 27 november van 11 tot 15 uur
in het Trefpunt, Bethlehemkerk

Door: Tannie Ebben-Koning

Hebt u deze datum al in uw agenda staan?

Van alle kanten stromen de boeken toe. Hebt u ook boeken die u kwijt wilt?
In overleg met Hans de Roo kunt u ze ook nu al naar de kerk brengen.

Zijn er nog mensen die kaarten, sieraden, decoraties of andere “kunstvoorwerpen” willen maken?
Het is prettig als u van te voren even meldt dat u een tafel nodig hebt voor uw creaties, dan kunnen we daar rekening mee houden.

De opbrengst gaat deze keer naar 3 projekten:
Het ZWOE-projekt: de opbouw van de kerk in Ghana
Kerk in Actie:Traumaverwerking voor kinderen in Kabul, Afghanistan
Stichting Mwabuka, een projekt van Thea Savory. Deze vrouw is als arts naar Zambia vertrokken en is daar op diverse ma- nieren werkzaam bij het opzetten van betere voorzieningen (o.a. een ziekenhuis) voor de mensen daar. Leo en Christien kennen haar persoonlijk. ( voor verdere informatie: www.mwabuka.org ).

Hebt u zin en tijd om mee te helpen, wilt u dat dan aan ons doorgeven?

Hans de Roo tel. (0492) 539470
Tannie Ebben-Koning tel. (0492) 538166 E-mail: tebbenkoning@xs4all.nl
________________________________________________________________________________________________________________________

"Nederland Zingt" Dichtbij met Lighthouse op vrijdagavond 12 november 2010!

Door: Bernie Kooistra

Het populaire EO-programma Nederland Zingt Dichtbij komt naar Brabant. De laatste Nederland Zingt-avond van 2010 vindt plaats op vrijdag 12 november in de Lambertuskerk, Kerkstraat 54, in Helmond. Oecumenisch koor Lighthouse levert tijdens deze avond een bijdrage aan de zangdienst. Van deze avond worden opnames gemaakt die later worden uitgezonden via de radio.
De avond begint om 20.00 uur en zal rond 21.45 uur afgelopen zijn. De deuren staan open vanaf 19.00 uur.
Als u deze zangavond wilt bijwonen, dient u vooraf te reserveren. Dit kan gratis via onderstaande link.
http://www.eo.nl/activiteiten/nederlandzingtavond/2010/page/Nederland_Zingt_Dichtbij_in_Helmond
De presentatie van de avond is in handen van Heleen van Dijk.
Ds. Arie van der Veer zal een meditatie houden over het thema 'We gaan op weg'.
De opening van de avond wordt verzorgd door een van de EO-directeuren Arjan Lock en Jaap Kooij. Zij delen graag vanuit hun hart met u wat het nieuwe motto  van de EO 'Leef je geloof' betekent. Ook is er na afloop gelegenheid om hen persoonlijk te ontmoeten.
U komt toch ook??!!
Van harte aanbevolen namens alle enthousiaste zangers en zangeressen van Lighthouse!

Actie Diaconie
Door: Rob Rozendal, penningmeester Diaconie.
Sinds vorig jaar zien we het aantal reacties op onze Actie Diaconie, die we telkens met Pinksteren doen, teruglopen. Van bijna 1000 brieven die we hebben verzonden, zijn er 75 – 80 teruggekomen. De gemiddelde gift is daarbij ruim € 75; dat is natuurlijk fantastisch.
Aan de andere kant zijn er ruwweg 900 brieven waarop niet is gereageerd. Het kan zijn dat er toch een gift wordt gedaan, maar meestal zal dat niet het geval zijn. We hebben dit onderwerp in de Kerkenraad besproken, maar we konden slechts raden naar de oorzaak.
We willen graag begrijpen waarom zo weinig mensen reageren op de Actie, zodat we het beter kunnen gaan doen en zodoende ons diaconale werk op peil kunnen houden of zelfs versterken. Vandaar onderstaande oproep:
Aan allen die niet hebben gereageerd op de Actie Diaconie met Pinksteren:
Wilt u ons uw motivatie om geen gift te schenken met ons delen?
Hierbij gaat het vooral om redenen die wij als Diaconie kunnen beïnvloeden, niet om zaken in uw privé sfeer. U kunt uw reactie, als u wilt anoniem, sturen aan ondergetekende:
email: DiaconiePGHelmond@gmail.com
post: Langenakker 63, 5731 JZ Mierlo
____________________________________________________________________________________________________________________________

Een nieuw lied voor Hervormingsdag

Op de melodie van gezang 401 uit het Liedboek voor de Kerken
een vrije bewerking door Jaap Mettau.

God spreekt ons aan in onze taal,
een woord om mee te leven.
Zijn boodschap is geen oud verhaal,
maar raakt ons hier en heden.
Dat woord wekt in ons hart
onrust die verwart,
roept ons op te staan,
een nieuwe weg te gaan
naar toekomst ongeweten.

Geen mens gaat ooit zijn weg alleen,
geen mens moet eenzaam strijden,
Eén ging ons voor, door diepten heen
van aanvechting en lijden.
In zijn naam leven wij
gebonden en vrij,
in zwakheid en kracht
op elk goed werk bedacht.
Christus is onze vrede.

Zijn Geest, die eens is uitgestort,
vindt telkens nieuwe vormen.
’t Lied, dat voor Hem gezongen wordt,
zal nimmermeer verstommen.
Zijn kerk, hoezeer veracht,
straalt ver in de nacht,
een hoopgevend licht,
verwachting, vergezicht:
Gods Rijk is al begonnen!

Een korte toelichting op deze vrije bewerking leest u verderop in dit nummer van Perspektief onder het kopje ‘Doopdienst – Hervormingsdag - een nieuw hervormingslied’.

Doopdienst – Hervormingsdag - een nieuw hervormingslied

Uit de patoralia van Christien Flier

Op zondag 31 oktober wordt Rik Roelofs van de Elandlaan 18 in onze Bethlehemkerk gedoopt. Dat deze doop plaatsvindt op Hervormingsdag willen we vieren. Maarten Luther was op zoek naar de bronnen van het christelijk geloof en ondervond dat die in zijn tijd behoorlijk ondergesneeuwd waren. Luther vond het belangrijk om die bronnen weer naar boven te halen. Waar gaat het ook al weer over in ons geloof? Waar bouwen wij op? Wat is het fundament waarop wij stevig staan? Om dat fundament draait het ook bij elke doop: God zegt ‘ja’ tegen ons. Hij is een veilige schuilplaats voor ons, een vaste burcht.
We willen psalm 46 – de psalm die Luther bewerkte tot zijn beroemde lied ‘een vaste burcht is onze God’ - laten klinken in deze dienst. We zingen als gemeente– samen met een zanggroepje – een nieuw Hervormingslied op de melodie van gezang 401 uit ons Liedboek.
Geïnspireerd door wat Luther bewoog heeft Jaap Mettau dit lied gedicht. Jaap dacht: “Luther heeft de mensen de bijbel gegeven in hun eigen taal; hij heeft hun de eredienst teruggegeven […] ; en hij heeft de mensen geleerd God te zoeken zonder tussenkomst van paus of pastoor. Daarvan zit iets in dit lied. Meer in de buurt van de bijbel dan in de buurt van de dogmatiek.” Het is een eigentijds lied geworden met prachtige verwijzingen naar bijbelse notities en citaten, maar ook zeker met een knipoog naar de Roomse traditie met haar goede werken. We zien uit naar de première van dit 21e eeuwse lied met haar 16e eeuwse wortels. De tekst van dit lied kunt u lezen als opening van dit nummer van Perspektief.
__________________________________________________________________________________________________________________________________________________
Zwijgen is niet altijd goud

Door: Jeroen van Sambeeck, ZWOE

De organisatie Solidaridad, die zich met allerlei ontwikkelingsprojecten bezighoudt, vraagt in een oproep aandacht voor ‘de verduurzaming van de goudsector’. Dat moet je nog een keer lezen. Als er iets duurzaam is dan is het wel goud, toch.
We hebben het mis. Goud is niet altijd goudeerlijk en de mensen die het winnen hebben heus geen goud in handen. Veel goudhandelaren houden zich meer bezig met gouden handdrukken dan met winkelen met dit edelmetaal.
Wat is er aan de hand?
Het werk in goudmijnen in Afrika en Latijns-Amerika is zwaar en gevaarlijk. Er worden gifstoffen tijdens de winning gebruikt zoals cyanide en kwik. In de afgelopen ? kwamen door vergiftiging door goudmijnbouw in het noorden van Nigeria meer dan 150 kinderen om het leven. Landbouwgrond en grond- en oppervlaktewater raken zwaar verontreinigd. En de arbeiders worden ook bepaald niet met goud beloond.
Solidaridad kondigt aan dat er binnenkort Fair Trade-goud (uit Colombia) op de markt komt.
En mijnbouwers worden getraind. Het is nou echt een initiatief dat de werkgroep ZWOE, en hopelijk ons allen, aanspreekt. Met de (nep)goudklompen die dominee Pim Verschoor op zondag 12 september tijdens de ZWOE-dienst voorstelde, wilden wij dat ook uitdrukken. U hoort meer van ons.
De dienst had als thema ‘wat wij niet verloren willen laten gaan’. Solidariteit in ieder geval ‘nooit niet’ wat de ZWOE betreft. Solidariteit kan vorm krijgen in medeleven, noodhulp en bewustmaking maar ook in concrete ‘kleine’ acties, zoals wat ramen en deuren voor de kerk in aanbouw bij onze Ghanese vrienden in Tema. Of weer eens een doos met gebruikte brillen voor onze Helmondse vriend pater Toon Gruijters, die in Brazilié werkt. Hij was in augustus even terug. Toon maakt het goed. Hij was helemaal in zijn element toen hij voor zijn vrienden hier een avond verzorgde. Een paneel met foto’s van zijn werk dat hij toonde, was tijdens de ZWOE-dienst ook in onze kerk te zien. We zien wel hoeveel brillen dat oplevert.

_________________________________________________________________________________________________________________________________________
Kerstmarkt 2010
op zaterdag 27 november van 11 tot 15 uur in 't Trefpunt, Betlehemkerk

Door: Tannie Ebben-Koning

Op veler verzoek willen we dit jaar weer een kerstmarkt organiseren.
Vorige jaren was het lastig zo’n marktje in december te plannen tussen allerlei andere activiteiten, vandaar de voor- of najaarsmarkt.
Dit jaar komen we terug op onze oude “formule”: toch meer sfeer vanwege de komende kerst met allerlei mogelijkheden voor feestelijke decoraties en lekkere hapjes.
Bovendien is Sinterklaas in aantocht waarvoor u hopelijk mooie cadeautjes op de “markt “kunt vinden.
Bent u uw boekenkast aan het opruimen of hebt u van die leuke cadeautjes uit b.v. kerstpakketten van het vorig jaar op zolder staan? Zijn uw (klein-)kinderen uitgekeken op het mooie degelijke speelgoed, maar vind u het jammer om het weg te doen, bent u uitgekeken op uw mooie sieraden?
Hier is een goede gelegenheid om het kwijt te raken en bovendien met de opbrengst een goed doel te steunen.
Wat dat doel precies wordt, hoort u nog.
Het belooft weer een gezellige dag te worden met de “kniepertjes”, de koffie met lekkers, de soep en de broodjes. Naast de boekenmarkt en de verloting van de paaskaars hopen we op veel creatieve decoraties, gebruiksartikelen, enz.

Vind u het leuk om me te helpen?

Heel graag, u kunt u aanmelden bij onderstaande personen:

Hans de Roo tel. (0492) 539470 Tannie Ebben-Koning tel. (0492) 538166

__________________________________________________________________________________________________________________

______________________________________________________________________________________________
Basiscatachese

Voor kinderen van 10 tot 12 jaar

24 oktober, 7 november
14 november
28 november

_____________________________________________________________________________________________________________________________________________

Cantimond, vertrouwd en toch anders!

Door: Marjan Vree-Quist, namens Cantimond

Bovenstaande regel past goed bij het thema van vorming en toerusting: “Oude bronnen, vers water”.
Na 35 jaar is de uw vertrouwde Cantorij in de loop van de jaren gegroeid naar een groot gemengd koor, te groot om een goede Cantorij te kunnen zijn.
Wikipedia omschrijft het begrip Cantorij als volgt:
“Een cantorij onderscheidt zich van andere koren door zijn liturgische functie: de cantorij treedt niet op in een kerkdienst maar neemt deel aan het geheel van de liturgie. De cantorij maakt dus deel uit van de gemeente en bestaat ook uit gemeenteleden.”
Veel van onze leden kunnen geen noten lezen en zingen puur op het gehoor, dus waren we als koor vaak heel veel tijd kwijt met het instuderen van 4-stemmige gezangen, die maar eenmalig ten gehore gebracht konden worden. Een repetitieavond is maar 2 uurtjes, inclusief de pauze, dus hielden we veel minder tijd over voor mooie koorstukken die we wat vaker kunnen zingen.
Nu we in het nieuwe seizoen gestart zijn met Cantimond, zullen we minder frequent de eredienst ondersteunen, en is er meer tijd om aandacht te besteden aan het instuderen van veel mooie liederen. Ook is ons koor oecumenisch van karakter geworden en zullen we wat vaker in andere kerken gaan zingen!
Misschien heeft u nooit zin gehad om lid van een Cantorij te zijn, maar wilt u wel graag mooie koorstukken met elkaar zingen? Om maar een voorbeeld te noemen: we zijn afgelopen donderdag begonnen met de Deutsche Messe van Schubert, een erg mooie mis, waarvan we op de laatste zondag van het kerkelijk jaar al een lied laten horen.
Maar….we zijn en blijven een Nederlands koor in een Nederlandse kerk, dus blijf ik ook zoeken naar mooi Nederlandstalig kerkrepertoire! In dit opzicht onderscheidt Cantimond zich wel degelijk van de vele andere gemengde koren in Helmond en omgeving.
Met andere woorden: loop vrijblijvend eens binnen op een donderdagavond tegen 20.00 uur om de sfeer te proeven, u bent van harte welkom!
Natuurlijk zou het heel fijn zijn, als ook jongere mensen zich door dit stukje aangesproken voelen…. Weet u trouwens, dat ons jongste koorlid 21 jaar is?

Nieuws van het Beraad van Kerken ‘s-Hertogenbosch

Door: A.A. De Vos. Gemeenteadiseur mPKN, regio zuidost

Groots Kerstevenement in Den Bosch

Op donderdagavond 23 december zal het centrum van Den Bosch vol zijn van tekenen van hoop. Kerstmis het feest van Christus Geboorte is bij uitstek het feest van vrede en ook van hoop. Hoop op een betere toekomst.
Dit jaar zal het Beraad van Kerken Den Bosch samen met het landelijk dienstencentrum van de PKN (Protestantse Kerk Nederland) een groot kerstevenement organiseren op de Markt en in de directe omgeving op 23 december tussen 18.00 en 20.30 uur.
Begonnen wordt in de Grote Kerk aan de Kerkstraat. Via een rondgang door Kerkstraat, Torenstraat en Hinthammerstraat komt u op de Markt, waar om 20.00 uur de grote slotmanifestatie zal plaatsvinden. Aan deze slotmanifestatie zal ook een landelijk bekende artiest meewerken en ook de televisie zal hierbij aanwezig zijn om opnamen te maken, welke op 24 december ’s avonds zullen worden uitgezonden. Joris Linssen (bekend van o.a. het NCRV programma ‘Hello Goodbye’) zal hiervoor een speciaal kerstprogramma maken.
Graag zouden wij u nu al meer informatie willen geven, maar de voorbereidingen kosten altijd veel tijd en daar zit het beraad van kerken nu middenin. Een volgende keer zullen wij u alle informatie geven.
Schep ruimte in uw agenda en zorg dat u deze manifestatie niet mist. U zou het achteraf betreuren.
Veel hangt af van de vrijwilligers, die willen meehelpen om alles in goede banen te leiden. Natuurlijk kunnen we de nodige ondersteuning goed gebruiken/
Als u ons wilt helpen, pak de telefoon of stuur ons een mail; wij nemen dan contact met u op.
Mail: sander-vos@home.nl
Telefoon: 511 70 87
______________________________________________________________________________________________________________

Begin werkzaamheden Beroepingscommissie

In Perspektief nr. 7 van 12 juni heeft de voorzitter van de Kerkenraad, de samenstelling van de beroepingscommissie 2010 bekend gemaakt. Op de drukbezochte gemeenteavond van 22 juni en de koffieochtend van 23 juni hebben wij ons gepresenteerd en een rapportage gegeven over onze eerste resultaten en ons verdere plan van aanpak.

De beroepingscommissie is ingesteld overeenkomstig de richtlijnen van de PKN (zie www.pkn.nl ). Zij is een goede afspiegeling van onze kerkelijke gemeente: zowel vrouwen als mannen zijn vertegenwoordigd, uiteenlopende leeftijden en geloofsrichtingen zijn aanwezig. Het werk van de beroepingscommissie is te verdelen in vijf fasen:

Het opstellen van een compacte, uitdagende profielschets/vacature omschrijving. Deze profielschets is gebaseerd op de algemene, uitgebreide profielschets die onlangs door de Kerkenraad is opgesteld. Ook de richtlijnen en prioriteiten van ons Beleidsplan 2009-2014 worden hierin weerspiegeld.
Vervolgens stellen we een informatie pakket samen, bevattende: de genoemde profielschets en informatie betreffende de kerkelijke en burgerlijke gemeente. Een en ander wordt ter goedkeuring aan de kerkenraad voorgelegd.

Werving van kandidaten
Selectie van kandidaten

Voorstellen voor benoeming van een kandidaat aan de Kerkenraad.
Op dit moment bevinden wij ons in fase 2. Wij verwachten rond eind van deze maand (juni 2010) een informatiepakket en profielschets ter goedkeuring aan de Kerkenraad te kunnen voorleggen. Het extern werven van kandidaten kan dan onmiddellijk na de vakantieperiode, begin september, beginnen.
Om de privacy van personen te garanderen zullen de details van gesprekken binnen de commissie geheim blijven. Dat neemt niet weg dat de gemeenteleden er recht op hebben om regelmatig geïnformeerd te worden over de voortgang van het proces. U kunt er dus op rekenen dat wij u regelmatig zullen laten weten waar we mee bezig zijn. Wij als commissieleden zijn enthousiast en gemotiveerd aan dit werk begonnen en wij zijn vast besloten om er een succes van te maken. Van uw kant rekenen wij er op dat u niet zult schromen om uw voorstellen of suggesties voor de nieuwe predikant aan een van ons kenbaar te maken of te mailen aan de secretaris: j.dorleijn@chello.nl

 De commissie bestaat uit de volgende personen:

o  Gera Blauw
o  Rita Heusdens
o  Corrie Meijer
o  Marian Vrinte
o  Jan Dorleijn
o  Gerard van der Heiden
o  Bart Huckriede
o  Willem Nieuwland
o  Jan Schutten

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Met halve stapjes

Door: Ds. Leo Oosterom

Het moet aan de ijle lucht liggen of aan mijn te krappe schoenen. Om de een of andere reden gaat het wandelen in de bergen dit jaar minder gemakkelijk dan in voorgaande jaren. Of zouden mijn herinneringen van die legendarische wandelingen uit voorbije tijden niet kloppen? In ieder geval is de rest van mijn gezin me ver vooruit, terwijl ik de helling op ploeter. Ik loop met gebogen hoofd en zie hoe ik letterlijk voetje voor voetje vooruit kom. Word ik oud? Welnee. Wacht maar tot ik straks naar beneden loop, dan zul je wel zien… Maar als ik even later de berg afdaal is het nog steeds voetje voor voetje. Om zout in de wonden te strooien stellen mijn zonen voor om de volgende wandeling dan maar zonder hun pa te maken. Het valt niet langer te ontkennen: het wordt minder. En het ligt aan mij.

De hele vakantie spookt het door mijn hoofd. Maar alles valt pas op zijn plaats als ik weer thuis ben in Helmond. Arjan Mooij speelt een orgelsonate van Rheinberger op het orgel van de Lambertuskerk. Het is een meeslepend stuk, met een stevig thema, ontleend aan een oude toonzetting van het magnificat, de lofzang van Maria: “Mijn ziel maakt groot de Heer”. Misschien dateren de wortels ervan zelfs wel terug tot de Joodse liturgie. Het motief wordt ook wel tonus peregrinus genoemd, vrij vertaald: ‘het wandel-motief’ of de ‘wandelende toon’. Da’s nog eens wat anders dan mijn halve stapjes. Maar die zijn er ook in het stuk dat Arjan speelt! Rheinbergers sonate biedt ook een ‘fuga cromatica’, een stuk waarin de stemmen in een gewaagde harmonie achter elkaar aan en door elkaar heen de berg op en aflopen. Met halve stapjes. Zoals wanneer je op een orgel of piano een toonladder speelt met gebruik van alle witte en tussenliggende zwarte toetsen. Het zijn vooral de dalende lijnen die opvallen – al wordt er ook geklommen als je goed luistert. Vaak lijkt het echter alsof de muziek de kabelbaan omhoog neemt, en zich alleen nog maar aan afdalingen waagt, met soms even een pas op de plaats – net als ik. Het effect is overweldigend. Dramatisch, tikje tragisch soms. Het neemt me mee. Roept iets melancholisch wakker. Maar net als je je in die herkenning wilt gaan koesteren, klinkt opnieuw het thema, de tonus peregrinus, en dat zet je stevig op je voeten. Afgelopen met het zelfmedelijden en de lethargie. Er is meer dan onze halve stappen. We wandelen in de ruimte van Gods goedheid: Magnificat!

In de kerk – ook in Helmond – klinkt regelmatig de klaagzang: het wordt allemaal minder. Het kerkelijk leven gaat met halve stapjes bergafwaarts. Minder kerkgangers, minder ambtsdragers, minder inkomsten, minder maatschappelijk aanzien. Het heeft geen zin het te ontkennen, ook al neig ik er soms naar. Het doet pijn de feiten onder ogen te zien, in de wetenschap dat je het tij niet zomaar kunt keren. Ik geloof niet in een terugkeer van de kerk in noordwest europa naar haar vroegere glorie en omvang. Ik geloof niet in de kerk van de grote sprongen voorwaarts. Misschien voel ik me juist wel thuis bij een kerk van de halve stapjes. Maar dan niet om me te koesteren in eigen zieligheid of kleinheid. Enkel omdat ik geloof dat ook in een kerk van de halve stapjes het hoofdthema blijft klinken: mijn ziel maakt groot de Heer. Een oud lied van vertrouwen en dankbaarheid. Net als het thema, de tonus peregrinus, in dat stuk van Rheinberger.

Als ik bij mijn volgende vakantie voetje voor voetje de berg op of af loop zal ik tegen mezelf zeggen: zie je wel waar je loopt? Wat een landschap! Wat een voorrecht om hier te mogen wandelen!

Als u me in het komende seizoen aanspreekt op de kerkelijke halve stapjes achteruit zal ik u niet tegenspreken. Ik zal u – en mezelf – vragen: heb je het hoofdthema gehoord? Heb je God ontmoet en gedankt? Wandelen we met Hem?

________________________________________________________________________________________________________________________________________

Afscheid ambtsdragers 3 oktober
Op zondag 3 oktober zullen we afscheid nemen van een aantal ambtsdragers. Ze zullen ontheven worden uit hun ambt met alle taken en verantwoordelijkheden die daarbij horen. We zijn dankbaar voor het vele werk dat zij in onze gemeente jarenlang met trouw en toewijding hebben gedaan, ieder met eigen gaven en talenten. Ook zijn we dankbaar dat zij – nu zij het ambtswerk loslaten – op hun eigen manier betrokken blijven bij de gemeente. Dat is geen vanzelfsprekendheid en daarom mag het hier openlijk genoemd worden. Bijzonder! Ik hoop in toenemende mate dat we zo gemeente met elkaar mogen zijn: als actieve gemeenteleden die om willen zien naar elkaar.
Het gaat om de diakenen Irene Boonstra (Mierlo- ’t Hout), Marianne Sorée (Noord) en Pieter Assies (Dierdonk) en de ouderlingen Ria den Outer (West II), Hans Mulder (Stiphout) en Jan Schutten (Noord).
Het afscheid vindt plaats in een eredienst, omdat het ook de eredienst was waarin zij indertijd hun ja-woord gaven in het midden van de hele gemeente. In de kerkenraad zal ook stil worden gestaan bij het afscheid. Irene, Marianne, Pieter, Ria, Hans en Jan: Dank voor al het werk dat jullie pro Deo – dat betekent: voor God – gedaan hebben en veel vreugde voor de verdere weg die jullie gaan.

________________________________________________________________________________________________________________________________________

Avond met Ruud Bartlema
Nu we na de vakantie toch de agenda’s aan het vullen zijn is de volgende bijeenkomst het noteren waard. Hij zou vorig jaar al naar Helmond komen, maar dat kon toen niet doorgaan. Nu staat de afspraak wel genoteerd. Op dinsdag 12 oktober hopen we Ruud Bartlema te verwelkomen in de Bethlehemkerk. Hij komt ons vertellen over de ‘gestalte van de Lijdende in het werk van Marc Chagall’. Vanzelfsprekend laat hij daarbij beeldmateriaal zien. Dat wilt u vast niet missen. Noteert u daarom alvast 12 oktober, 20.00 uur in uw agenda.

________________________________________________________________________________________________________________________________________

What’s in a name
Het was vermakelijk om te zien en horen welke reacties een kleine naamswijziging opriep. Iedereen in Helmond kent me als een Oosterom-Flier. Dat er nu in kerkblad in allerlei dienstenroosters de naam Flier verschijnt heeft een aantal mensen doen schrikken. Ik kan me dat wel voorstellen. Meestal wordt zo’n naamswijziging doorgevoerd als er sprake is van scheiding. Dus, deze schrikreactie lag voor de hand. Maar wees niet bevreesd. Van scheiding is geen enkele sprake. Oosterom en Flier kennen elkaar al meer dan 25 jaar, zijn ook al vele jaren gelukkig getrouwd en we hopen – mocht het ons gegeven zijn – samen oud te worden. Zo, het is maar dat u het weet.
Voor anderen was Oosterom zo deel van mijn identiteit dat de naam Flier vervreemding opriep. ‘Wie is die C. Flier? Is dat familie van je, een neef misschien?’ ‘Nee, C. Flier, dat ben ik’. We hebben er samen hartelijk om gelachen.
Waarom ik nu de naam Flier voer en Oosterom achterwege laat heeft een simpele reden. Administratief voer ik die naam al heel lang. Dat is ook correct. De meisjesnaam telt in de burgeradministratie van dit land. Wat mij betreft mogen ze dat ‘meisjesnaam’ wel veranderen in ‘eigen naam’. Iedereen krijgt bij de geboorte een naam mee. Dat is de naam die je je leven lang met je meedraagt. Zo wordt die naam verbonden met je identiteit. Ik ben een Flier en zal nooit een Oosterom worden. Dat het indertijd zo gegaan is dat ik wel de naam Oosterom ging dragen is een verhaal apart. Ook dat hoort bij mijn biografie. Nu is de tijd rijp om van de administratieve naam ook echt weer over te gaan op het dagelijks gebruik ervan. Dat is niet alleen wennen voor u, maar ook voor mij. Maar ik heb er vertrouwen in dat het gaandeweg weer gewoon wordt dat ik mijn eigen naam gebruik en noem. En ondertussen ben ik met veel plezier echtgenote van Oosterom.

Startzondag
Op zondag 19 september wordt tijdens en na afloop van de startzondag het nieuwe jaarthema en programma voor het toerustingswerk gepresenteerd: oude bronnen, vers water. Het koor Cantimond, onder leiding van Marjan Vree, zal medewerking verlenen aan deze dienst.

In het komende seizoen willen we ons in het toerustingswerk bezig houden met oude, deels onbekende, maar tegelijk verrassend actuele en inspirerende bronnen van ons geloof. Bij deze perspektief ontvangt u de jaarlijkse gids van vorming en toerusting, met een beschrijving en overzicht van alle kringen. U kunt zich middels het antwoordformulier opgeven voor een of meerdere kringen. Noteert u de data van de bijeenkomsten vast in uw agenda. Bij deze bedanken we allen die hebben meegewerkt aan het tot stand komen van het programma en de gids.

________________________________________________________________________________________________________________________________________

Oecumenische dienst voor de vrede
Op zondag 26 september is er weer de jaarlijkse oecumenische dienst voor de vrede. We zijn dit jaar te gast bij onze Rooms Katholieke broeders en zusters, en wel in de ‘Goddelijke Voorzienigheid’ aan de derde Haagstraat 1. Aan de dienst wordt medewerking verleend door o.a. diaken Martina en ds. Oosterom.

________________________________________________________________________________________________________________________________________

Oecumenische Werkgroep
“HEELHEID van de SCHEPPING” Helmond
Door: Will Callaars

Net als voorgaande jaren organiseert de Oecumenische Werkgroep “Heelheid van de Schepping” in samenwerking met een Diaken en een Dominee op zondag 26 september 2010 een Oecumenische Vredesdienst.
“Buurten voor vrede”
 
Zo luidt het motto van de Vredesweek, dat IKV/Pax Christi houdt van 18 tot en met 26 september 2010.
Een motto met een dubbele betekenis.
Het slaat op de mensen die werken aan vrede in de buurt en het slaat op het werkwoord buurten.
In de betekenis van het zelfstandig naamwoord buurten, slaat dit op mensen welke wonen in straten, wijken, dorpen en steden die je vrede toewenst.
Het motto kan even goed als werkwoord gelezen worden, dat mensen bij elkaar buurten, elkaar bezoeken, samen eten.
Wat onze samenleving nodig heeft, is minder mensen die naast elkaar in dezelfde straat wonen en meer buren van elkaar zijn.
Breng gerust uw kinderen mee, zij krijgen een plaatsje tijdens deze dienst.

Daarom nodigt de werkgroep ook nu weer iedereen uit, om samen de juiste keuzes te maken voor VREDE in de wereld, voor een

OECUMENISCHE VREDESDIENST op ZONDAG 26 SEPTEMBER 2010 rond het thema: “Buurten voor vrede”

De dienst wordt gehouden in de:
 Kerk van de Goddelijke Voorzienigheid
aan de 3de Haagstraat te Helmond

AANVANG VAN DE DIENST IS OM 10.00 uur.

Ds. L. Oosterom en Diaken D. de Martina zullen voorgaan.

Zie ook onze Website http://www.freewebs.com/heelheidvandeschepping

Info E-mail naar: mailto:whvds@kpnmail.nl

________________________________________________________________________________________________________________________________________

De kracht van de gemeente (1)

Door: J.Mettau

"De kerken lopen leeg" - het is een veel gehoorde klacht, en niet zonder reden. Het lijkt een ontwikkeling, die niet te keren is, en dat kan zorgwekkend zijn. Zou de kerk, zou het christendom zijn tijd gehad hebben? Of is het een wending naar een andere manier van gemeente zijn?
Misschien moeten we bij deze bezorgde overwegingen in de eerste plaats bedenken, dat de kerken niet overal leeglopen. Er zijn landen waar de kerken - minderheidskerken vaak - nog groeien. Er zijn landen waar het nog altijd "bon ton" is om christen te zijn. Zelfs in ons eigen land worden nog kerken gebouwd voor duizenden kerkgangers - en die zijn dan ook nog twee keer per zondag vol.
Maar - een tweede overweging - zouden we dat willen, is het beeld van grote, bomvolle kerken ons ideaal? Bij berichten over megakerken in Amerika komt toch al gauw een wantrouwen op met betrekking tot het gehalte van de verkondiging. Een kerk met de uitstraling van een kermisattractie, dat willen we toch ook niet.
Een derde overweging: Raken we met onze bezorgdheid over de leegloop van de kerken niet verzeild in hetzelfde misverstand dat ten grondslag ligt aan TV programma's als "God in Nederland" of een boektitel "Hoe God verdween uit Jorwerd"? In de tijd dat ik mij bewust begon te worden van mijn taak in dit leven - ik wilde toen nog zendeling worden - las ik in een verhaal over een andere missionaris de opmerkelijke zin: "En wáár hij kwam, was God hem voorgegaan." Die zin is mij altijd bijgebleven. God zit niet gevangen in de kerk. Hij komt niet pas daar, waar kerken gebouwd worden, en Hij verlaat de gebieden niet waar geen kerk meer is. Alleen wie God beschouwt als een verzinsel van de menselijke geest kan menen dat met de kerk ook God verdwijnt.
Tenslotte: Iemand zei, niet zo lang geleden, "Als ik Jezus tegenkom, zal ik zeggen: Jammer dat wat je wilde niet gelukt is." Maar wilde Jezus dit: een zo groot mogelijke kerk, waar alle mensen lid van zijn? Bedoelde Hij dat, als Hij het Koninkrijk van God vergeleek met een mosterdzaadje dat een grote boom wordt, een stukje gist dat drie maten meel doorzuurt, en toen Hij zijn discipelen opdroeg het zout der aarde te zijn en een lamp die het hele huis verlicht? Groeien en groter worden van de gemeente, gaat het daarom?

__________________________________________________________

Onderwerpen uit eerdere nummers

Vorming &Toerusting 2010-2011
De Kringgids van V&T komt eind augustus uit en wordt met Perspektief no. 9 meegestuurd.

Waarneming
Van 17 juli t/m 13 augustus kunt u in dringende pastorale nood een beroep doen op ds. Pim Verschoor, tel. 0495 – 594709.

We wensen u allemaal een mooie zomer toe waarin recreatie niet alleen geldt voor de vakantievierders, maar ook voor de thuisblijvers!
Ds. Christien Oosterom-Flier
___________________________________________________________________________________________________Ayasofya

Wel eens in de Ayasofya geweest? Wie een bezoek brengt aan Istanbul kan er nauwelijks omheen. Zo stond ik onlangs oog in oog met deze 1500 jaar oude kolos. Ik ben er nog vol van. Zo’n brok massieve historie maakt wel wat vragen en overwegingen los. Ik deel ze met u.

Wat is de Ayasofya eigenlijk? De kern van het huidige gebouw stamt uit 537 en was oorspronkelijk een Byzantijnse kerk: de Hagia Sophia, de kerk van de heilige wijsheid, gebouwd in opdracht van keizer Justinianus. De twee architecten van de Ayasofya waren vastberaden om een nieuwe limiet te stellen als het op kerkbouw aankwam. Het is ze gelukt. Dit gebouw straalt een en al ambitie uit en het bleek bouwkundig nauwelijks te overtreffen in de eeuwen daarna. De ultimate church. Het verhaal gaat dat Justinianus bij de inwijding zo onder de indruk was van de bouwprestatie, dat hij in extase de kerk in rende en in overmoed uitriep: Salomo, ik heb je overtroffen! Nu keert deze legende bij de inwijding van menige kerk of moskee terug, maar blijft staan dat dit gebouw een ontzagwekkende prestatie is en de trots van allen die er aan hebben gebouwd.

Het doet me denken aan een verhaal dat mijn moeder me lang geleden vertelde, en waar ik bijna dagelijks aan terugdenk:

Er waren eens twee bouwvakkers. Beiden deden precies hetzelfde werk, maar ze beleefden hun werk heel verschillend. “Ik sjouw hier de hele dag stenen”, zei de een vermoeid en een tikje chagrijnig. Ongelijk kon je hem niet geven. Stenen sjouwen was precies wat hij deed. De ander echter sprak met stralende ogen: “Ik bouw een kathedraal”, en ook hij had gelijk.

Wat maakt het verschil tussen deze twee arbeiders? De eerste arbeider kan zijn werk niet plaatsen in een groter, zingevend geheel. Dan sjouw je inderdaad stenen. Niets meer en niets minder. Doodvermoeiend. De tweede ziet zijn eenvoudige maar veeleisende werk wel als onderdeel van een groter geheel: een prachtproject met een verheven doel. En daarom deelt hij ook in de trots, zingeving en motivatie die van dat grotere geheel uitgaat. Heilige wijsheid is dat. Ik heb het nodig om elke dag dat grote, zingevende geheel terug te vinden, om zinvol te kunnen werken.

Intussen stond daar die kolossale kerk, met zijn enorme koepel en gewaagde constructie. Wat opvalt is het geweldige, niet door zuilen onderbroken middenschip. De enorme krachten van het zware dak worden op ingenieuze wijze via bogen, halve koepels en andere architectonische hoogstandjes afgeleid naar de massieve buitenmuren. Binnen is slechts ruimte en licht. Mooi is dat: een kerk gebouwd met het doel maximale ruimte te bieden. Ruimte die gevuld werd met woorden, met muziek en beelden, met kunst waar je stil van wordt. Maar vooral natuurlijk met gelovigen, mensen van allerlei snit, met vergaderingen, concilies en synodes. En waar de ruimte zich vult, daar treden onvermijdelijk spanningen op.

Zo zag de Hagia Sophia de hoogte- en dieptepunten van religie en cultuur aan zich voorbij trekken. Diverse beeldenstormen. De grote scheuring tussen de oosterse en westerse kerk in 1054. Daarna de tijdelijke verandering van oosters-orthodoxe in rooms katholieke kerk tijdens de kruistochten. In 1453 volgde de verovering van Constantinopel door de islamitische Ottomanen. De Hagia Sofia bleek te indrukwekkend om tegen de vlakte te gooien, en werd door een cultuurminnende sultan omgedoopt tot de hoofdmoskee van de stad en van het Ottomaanse rijk. De Ayasofya zette daarmee ook de standaard die tot op vandaag de (turkse) moskeebouw domineert, tot in Helmond toe. Vreemd als je je dat realiseert: wat wij soms als exotische bouwwerken in onze omgeving beschouwen, zijn in feite afgeleid van die ultimate church in Istanbul.

Istanbul was en is een politiek en geologisch onrustige regio. Iedere eeuw kende wel een aardbeving of een politieke aardverschuiving. Hoe is het in hemelsnaam mogelijk dat de Ayasofya na 1500 jaar nog overeind staat? Natuurlijk, met enige regelmaat stortte een deel van het gebouw in, maar altijd werd het weer herbouwd, gerestaureerd en versterkt. Een gebedshuis dat zoveel ruimte wil bieden heeft blijkbaar veel zijwaartse steun nodig. Wie nu naar de Ayasofya kijkt ziet zoveel zware steunconstructies, dat het gebouw van buiten in weinig meer lijkt op de elegante basiliek van weleer. Sommigen hebben het al vergeleken met een reusachtige, oude schildpad. En werkelijk, als je de later toegevoegde minaretten weg denkt, dan heeft het er wel wat van. Van binnen is er echter nog steeds die indrukwekkende ruimte, maar ook zie je menige verzakte vloer en scheve pilaar. Bijna geen vloertegel op de galerij is ongebroken. Een godswonder is het, dat zo’n gebouw nog overeind staat.

De Ayasofya is aan het begin van de vorige eeuw een museum geworden en dus niet meer in gebruik als moskee. Dat heeft er toe geleid dat van achter het pleisterwerk allerlei oude, pre-islamitische kunstschatten tevoorschijn zijn gehaald. Veel is ook verloren gegaan, zoals het enorme mozaïek van Jezus dat ooit de koepel sierde. Je vindt Jezus nu op onverwachte plaatsen in de periferie van de kerk. Boven een portaal of in een hoek van de galerij: Jezus in de marge van wat ooit een trotse kerk was. Dat raakt me. Voor mij is dit een kerk, nog steeds, een oerkerk. Je zou er zo gaan bidden. En even voel ik me verwant aan de moslims die in de lang geleden tot kerk omgedoopte oude moskee van Cordoba hun salat (gebed) wilden doen (en daarvoor gearresteerd werden). Maar dat is een ander verhaal.

Tegen zonsondergang zitten we in de avondkoelte in het park midden tussen de Ayasofya en zijn 17e eeuwse tegenhanger: de Blauwe Moskee. Mijn zoon geniet van de volmaakte symmetrie van dit bijna even indrukwekkende bouwwerk met zijn zes minaretten. Ik kijk de andere kant op en kan mijn ogen niet afhouden van de Ayasofya. Voor mij is ze een metafoor van de kerk van alle tijden: groots, zingevend, ruim en licht, maar ook getekend, gehavend. Soms krakend onder haar eigen gewicht, wankelend als de aarde schokt. Met man en macht gestut, tegen beter weten in wellicht, altijd weer opgebouwd met nieuwe hoop en verwachting. Ontwijd door alles wat menselijk en onmenselijk is, en toch nog steeds plaats van ontmoeting tussen God en mens. Met Jezus die je op onverwachte momenten aankijkt. Vanuit de marge. Vanaf vergeten muren en nissen, vanachter het pleisterwerk van de geschiedenis. Jezus, wiens naam levend gehouden wordt door allen die hun zingeving, hun grote verhaal vonden in de kerk waar ze zelf aan meebouwden. De kerk als permanent bouwproject. Al 2000 jaar.

Dat geeft moed, kracht en inspiratie om weer eens een paar kruiwagen stenen te sjouwen.

Ds. L. Oosterom
___________________________________________________________________________________________________________________________

Van Cantorij naar Cantimond, van cantrix naar …

Jarenlang heeft Marjan Vree als cantrix muzikale leiding gegeven aan de cantorij van onze gemeente. Dat heeft geleid tot vele muzikale bijdragen aan diensten op hoogtijdagen in onze gemeente. In het afgelopen jaar hebben zowel Marjan als de cantorij zich bezonnen op hun toekomst. Dat heeft ertoe geleid dat zij gezamenlijk een nieuwe weg ingeslagen zijn als het zelfstandige koor ‘Cantimond’. Formeel is daarmee een einde gekomen aan de binding die er bestond tussen onze gemeente, de cantorij en de cantrix. In de praktijk hopen we echter dat de goede samenwerking zal worden voortgezet en dat de bijdragen van Cantimond aan onze eredienst voortgang zullen vinden. We hebben als gemeente nu een speciale band met twee zelfstandige koren: Lighthouse en Cantimond. Dat is ongekende rijkdom en een buitenkans, ook in het proces van vernieuwing van de eredienst waarin we ons bevinden.

Hoewel we in de praktijk misschien niet direct zoveel verandering zullen zien, willen we niet zomaar voorbijgaan aan dit moment. Ik wil Marjan in het bijzonder bedanken voor haar bijdrage als onze flamboyante cantrix in de afgelopen jaren. Ik hoop dat we ook in de toekomst als gemeente een beroep mogen doen op haar muzikale gaven, haar bevlogenheid en haar enthousiasme dat ze zo gemakkelijk deelt met anderen. Bovenal hoop ik dat we nog lang mogen genieten van haar stem, in gemeentezang, koorzang en solozang.

Ds. L. Oosterom
____________________________________________________________________________________________________________________________

Overvliegdienst op 11 juli

Op zondag 11 juli vindt de jaarlijkse overvliegdienst plaats. Tijdens deze dienst met en voor jongeren in onze gemeente, neemt de oudste groep kinderen afscheid van de kindernevendienst, waarna ze welkom geheten wordt in het jeugdwerk. Thema van de dienst is: ‘worden wie je bent’, of met een bekend citaat uit de film ‘The Lord of the Rings’: Become who you are born to be.
___________________________________________________________________________________________________________________________
Begin werkzaamheden Beroepingscommissie

Door: Jan Dorleijn

In Perspektief nr. 7 van 12 juni heeft Alex Bron, als voorzitter van de Kerkenraad, de samenstelling van de beroepingscommissie 2010 bekend gemaakt. Op de drukbezochte gemeente avond van 22 juni en de koffie ochtend van 23 juni hebben wij ons gepresenteerd en een rapportage gegeven over onze eerste resultaten en ons verdere plan van aanpak.
De beroepingscommissie is ingesteld overeenkomstig de richtlijnen van de PKN (zie www.pkn.nl ). Zij is een goede afspiegeling van onze kerkelijke gemeente: zowel vrouwen als mannen zijn vertegenwoordigd, uiteenlopende leeftijden en geloofsrichtingen zijn aanwezig. Het werk van de beroepingscommissie is te verdelen in vijf fasen:
Het opstellen van een compacte, uitdagende profielschets/vacature omschrijving. Deze profielschets is gebaseerd op de algemene, uitgebreide profielschets die onlangs door de Kerkenraad is opgesteld. Ook de richtlijnen en prioriteiten van ons Beleidsplan 2009-2014 worden hierin weerspiegeld.
Vervolgens stellen we een informatie pakket samen, bevattende: de genoemde profielschets en informatie betreffende de kerkelijke en burgerlijke gemeente. Een en ander wordt ter goedkeuring aan de kerkenraad voorgelegd.
Werving van kandidaten
Selectie van kandidaten
Voorstellen voor benoeming van een kandidaat aan de Kerkenraad.
Op dit moment bevinden wij ons in fase 2. Wij verwachten rond eind van deze maand (juni 2010) een informatiepakket en profielschets ter goedkeuring aan de Kerkenraad te kunnen voorleggen. Het extern werven van kandidaten kan dan onmiddellijk na de vakantieperiode, begin september, beginnen.
Om de privacy van personen te garanderen zullen de details van gesprekken binnen de commissie geheim blijven. Dat neemt niet weg dat de gemeenteleden er recht op hebben om regelmatig geïnformeerd te worden over de voortgang van het proces. U kunt er dus op rekenen dat wij u regelmatig zullen laten weten waar we mee bezig zijn.

Wij als commissieleden zijn enthousiast en gemotiveerd aan dit werk begonnen en wij zijn vast besloten om er een succes van te maken. Van uw kant rekenen wij er op dat u niet zult schromen om uw voorstellen of suggesties voor de nieuwe predikant aan een van ons kenbaar te maken of te mailen aan de secretaris: j.dorleijn@chello.nl

Jan Dorleijn

___________________________________________________________________________________________________________________________

Bijeenkomsten ontmoetingsgroep voor nabestaanden na overlijden partner.

De stichting Rouwbegeleiding Helmond e.o. ‘Omzien naar elkaar’ start in het najaar van 2010 met een nieuwe groep voor nabestaanden die hun partner een half jaar of langer geleden verloren hebben.
Lotgenoten kunnen in deze groep elkaar tot steun zijn bij het verwerken van hun verlies en bij het zetten van de eerste stappen naar een ander leven. Een groep van ongeveer acht deelnemers komt acht keer bij elkaar op dinsdagmiddag van 14.30 tot 16.30 uur in het Gezondheidscentrum Leonardus, Weth.Ebbenlaan 131 in Helmond.
De twee begeleiders van een groep hebben een opleiding gevolgd bij de Landelijke Stichting Rouwbegeleiding. De ervaringen van deelnemers aan een groep zijn zeer positief.
Het is een initiatief van de gezamenlijke kerken uit Helmond en omgeving, maar staat open voor iedereen, kerkelijk of niet kerkelijk en er zijn geen kosten aan verbonden.

Voor meer informatie en/of aanmelding: Mieke Diepstraten
telef. 0492-551940 en website: www.rouwbegeleidinghelmond.nl ; mailadres: info@rouwbegeleidinghelmond.nl

We zullen de voortgang rondom het beroepingswerk met u delen. Inmiddels heeft de kerkenraad (zoals met Pinksteren is afgekondigd) een beroepingscommissie ingesteld. Deze commissie bestaat uit de volgende personen:
o Gera Blauw
o Jan Dorleijn
o Gerard van der Heiden
o Rita Heusdens
o Bart Huckriede
o Corrie Meijer
o Willem Nieuwland
o Jan Schutten
o Marian Vrinte
De commissie zal op deze gemeenteavond voor het eerst rapporteren over haar voortgang, en u kunt uw vragen en opmerkingen rondom het beroepingswerk met ons delen.
Omdat we met de informatie rondom het beroepingswerk zoveel mogelijk mensen willen kunnen bereiken, zal opnieuw de koffieochtend op woensdag 23 juni een bijzondere koffieochtend worden. Wie echt niet naar de gemeenteavond kan komen, is welkom op de koffieochtend vanaf 10:00 uur in het Valkennest. De gemeenteavond begint op 22 juni om 20:00 uur. U bent van harte uitgenodigd.

Alex Bron
___________________________________________________________________________________________________

DEEL DOOSJES ACTIE: Opbrengst € 636,80

Zondag 30 mei 2010 hebben we de “deel doosjes actie” afgesloten. De ZWOE en de kindernevendienst hebben hiervoor samengewerkt. Alle kinderen van de kindernevendienst hebben een doosje gekregen en zo gespaard.
Waarvoor hebben we gespaard? We hebben gespaard voor Kings and Queens in Offinso, dat ligt in Ghana. Er wonen nu 7 jongens en 4 meisjes in Kings en Queens. Graag noemen we hier alle namen van de kinderen die in januari 2010 in Kings and Queens verbleven: Akosua Salamatu, Daniël Amoah, Sarfo Yaw, Comfort Manu, Blessing, Sarfo Adu, Vicus Obeng, Naomi, Kofi Yenkyere, Kofi Arhin en een nieuwe jongen: Akwasi Dwamena.
Voor de nieuwe jongen Akwasi hebben we gespaard. We willen graag een rolstoel voor hem. Akwasi leeft al 15 jaar op de grond, omdat hij niet kan staan. Een rolstoel kost veel geld en we zijn blij dat ook de grote mensen uit de kerk hebben meegespaard. Dominee Verschoor vertelde dat ook de bewoners van De Eeuwsels hebben meegespaard. Hij had een busje met geld van ze gekregen. Dank u wel!
De kinderen hebben na de dienst het geld geteld. Ruim € 636,80 hebben we geteld. We zijn daar heel erg blij mee. Het is een hele mooie bijdrage en we hopen dat alle kinderen bij Kings en Queens het zo goed mogelijk krijgen.

Suzanne Baan
___________________________________________________________________________________________________

Kom op!

Als de kerk in het nieuws komt, is dat zeker de afgelopen tijd niet bepaald positief geweest. Mensen onderscheiden niet meer zo tussen de ene en de andere kerk. Als je zegt, dat je dominee bent, kijkt men je vaak meewarig aan. En dat, zo lijkt me, zal ook wel voor een pastoor gelden. Inderdaad, het doet je pijn als de kerk op een negatieve wijze in het nieuws komt. Je bent boos en verdrietig tegelijk. Boos, omdat we als kerk toch iets heel positiefs te brengen en te doen hebben, en verdrietig, omdat zo geloven in God ongeloofwaardig wordt.
Ja, wat staat ons te doen? De kerk zal heel kritisch moeten zijn naar haarzelf toe. Naar hoe de kerkelijke organisatie is, naar haar keurslijven, naar haar gebrek aan openheid, naar hoe je ten koste van elkaar kerk bent. De kerk moet in die zin echt schoon schip maken en dan zo gereinigd, helder laten zien, waartoe zij zich geroepen weet.
Dat is verkondigen, dat we geloven in een God, die ons inspireert om van een verdeelde wereld een wereld te maken . dat is een hoge roeping en ideaal. Maar het kan en het moet niet anders en niet minder. Zoals er overal eenheid van beleid moet komen om de wereld gaande te houden, zo moet er ook een gemeenschappelijke basis zijn, waarop en waaruit mensen kunnen samenleven. Die eenheid ligt in het besef, in het geloof, dat we allen op basis van Gods liefde mogen leven. Dat is, zeg maar, Gods grondwet!
En het is dan aan ons om dit te vertalen en toe te passen in onze tijd.
Dat is de kerkelijke boodschap en daar proberen we gestalte aan te geven in de Zending, namelijk om deze boodschap te communiceren, in het Werelddiakonaat om deze boodschap in daden te vertalen, in Ontwikkelingssamenwerking om kritisch te kijken naar wat ons verdeelt en in de Evangelisatie om openingen te bieden naar hen toe, die van de kerk en haar boodschap vervreemd zijn.
Om zo te laten zien en te merken, dat de kerk ook anders is dan wat er in de pers van gezegd wordt. Hoe terecht het ook is, wanneer de pers haar vinger op de zere plekken legt.
Daarom: Kom op, laten we het positieve verhaal van de kerk en haar boodschap blijven vertellen en laten we het ook zijn! Daarom: Kom op, laat je niet uit het veld slaan. Want we blijven geloven, dat het anders kan. Daar gelooft in ieder geval de werkgroep ZWOE in en u toch ook?

Werkgroep ZWOE

__________________________________________________________________________________________________

Samen eten, samen delen

Voor vrijdag 23 juli kunt u zich aanmelden bij de dames:
( elke 4de vrijdag van de maand)

___________________________________________________________________________________________________

Jubileumconcert

Graag wil ik u attenderen op een mooie DVD of een CD die gemaakt is van het 35-jarig jubileumconcert van de Cantorij Helmond.
Omdat ik van veel gemeenteleden heb gehoord, dat ze helaas niet aanwezig konden zijn bij deze bijzondere uitvoering, is dit misschien voor u een kans op een blijvende herinnering.
De DVD is verkrijgbaar bij Pieter Jan van der Weijden, pjvanderweijden@zonnet.nl of telefonisch bij Marjan Vree, 0492-548041 en Pieter Jan van der Weijden, 0492-541382
De kosten zijn € 10,00 voor de DVD en € 5,00 voor de CD.

Marjan Vree-Quist, namens de Cantorij

_____________________________________________________________________________________________________

Nunc dimittis

Kabinetten heb je tegenwoordig in twee soorten: missionair en demissionair. Op het moment dat ik dit schrijf moeten we het doen met een regering van het laatste type. Wat is het verschil? Missionaire kabinetten hebben volledige bevoegdheid om te regeren. Zij mogen – moeten – de lastigste klussen aanpakken en de meest omstreden besluiten durven nemen. Wanneer een regering valt, geen vertrouwen meer krijgt van de volksvertegenwoordiging, dan blijft er een demissionair kabinet achter. Letterlijk betekent dat ‘weggestuurd’ of ‘ontslagen’. In de praktijk staat het voor een interim-regering met beperkte bevoegdheden. Het land moet tenslotte bestuurd worden, we mogen niet helemaal in een machtsvacuüm belanden. Maar echt regeren is er dan niet meer bij: omstreden dossiers moeten met rust gelaten worden. Eigenlijk wordt het een soort ‘op de winkel passen’ tot er een volgend, missionair kabinet aantreedt. Missionair staat in dit geval dus voor handelen met volledige bevoegdheid.
De uitdrukking missionair kabinet kennen we taalkundig pas sinds 1994. Vóór die tijd contrasteerde ‘demissionair kabinet’ gewoon met ‘kabinet’, dus zonder enige nadere kwalificatie. Een gewoon kabinet is per definitie missionair, volledig bevoegd, en daarom voegt dat woord missionair niets toe. Het is pure inflatie.
Onze landelijke kerk vraagt de laatste jaren veel aandacht voor het missionaire karakter van de kerk. Wie de website van de PKN raadpleegt, ontdekt een verrassend grote afdeling gewijd aan dit onderwerp (www.pkn.nl/missionair). Een speciaal missionair team van de PKN bezoekt dit jaar 80 regio’s om met de lokale kerken van gedachten te wisselen over het missionair gemeente-zijn. Onlangs was ons deel van Brabant aan de beurt. Het werd voor mij een leerzame, maar ook wat vervreemdende ervaring.
Een belangrijke les die het team ons gaf was de volgende: missionair kerk-zijn betekent niet zoveel mogelijk mensen de kerk in proberen te halen. Het gaat uiteindelijk niet om klantenwerving of een laatste overlevingsstrategie van het instituut kerk. Integendeel: missionair staat juist voor een beweging van binnen naar buiten: de kerk moet eens buiten haar eigen muren gaan kijken. Wat leeft er in de samenleving? Hoe kunnen wij op een maatschappelijk relevante manier gemeente van Jezus Christus zijn in deze wereld, kerk met een missie? Daarvoor werden ons 30 kansrijke modellen aangereikt: voorbeelden van gemeenten die elk op een heel verschillende manier de aansluiting met de buitenwereld hebben gevonden. Ook was er een korte film over doorsnee kerkleden die al discussiërend en twijfelend op zoek gingen naar hun missie, of eigenlijk meer naar hun bestaansrecht als kerk. Tenslotte vond ik zelfs een kleine, missionaire catalogus met geschenkartikelen. Wat dacht u van een charmant dameshorloge voorzien van het logo van onze PKN? Of wellicht een missionaire pennenset?
Hier slaat de vervreemding toe. Bij mij althans, uw huis-, tuin- en keukendominee, maar ook uw afgestudeerde missioloog. Als alles ineens missionair is tot en met onze moderne kraaltjes en spiegeltjes, wat betekent dat dan nog? Hebben we hier niet dezelfde inflatie bij de hand als die in de recente staatsrechtelijke terminologie? Is de kerk niet per definitie missionair en daarmee uit? Of dient deze stoere taal er toe om ons ervan bewust te maken dat veel gemeenten in feite als demissionaire gemeenten door het leven gaan: op de winkel passen, niet je handen branden aan heikele zaken die de boel intern en extern op scherp kunnen zetten. Ik denk dat het daar om te doen is. En als zodanig waardeer ik het initiatief van onze landelijke kerk. Als een poging om ons wakker te schudden uit onze gerichtheid naar binnen, de kramp om te overleven en de angst om ergens voor te gaan staan. Het einde van de demissionaire gemeente nadert ras. Tijd voor verandering.
Nunc dimittis, zegt Simeon in zijn lofzang (Lukas 2:29-32): Nu laat gij Heer uw dienstknecht gaan in vrede, naar uw woord, want mijn ogen hebben uw heil gezien, dat Gij bereid hebt voor het aangezicht van alle volken… Dimittere, waarvan ons woord demissionair via het Frans is afgeleid, is Latijn voor laten gaan, wegzenden. Over de betekenis van die woorden van de oude Simeon zijn boeken vol geschreven. Is hij nu klaar met zijn levensmissie, en krijgt hij eervol ontslag van God? Of begint zijn missie juist hier, nu hij de kleine Jezus met eigen ogen heeft gezien? Wie recht doet aan het Grieks (‘nu maakt gij los’) moet toch wel voor de eerste interpretatie kiezen. Maar als je kijkt naar zijn intense reactie lijkt het toch weer anders te liggen. Juist waar je losgemaakt wordt, daar hervind je de vrijheid om je missie te verwezenlijken. Simeons levensdoel wordt werkelijkheid waar hij Jezus ziet, herkent en zich daardoor laat raken. Zijn lang gekoesterde hoop wordt op onverwachte wijze vervuld. Wat er dan met hem gebeurt kan alleen zijn weg naar buiten vinden als een loflied. Zijn missie ontstaat en wordt tegelijk verwezenlijkt in de even ontspannende als inspirerende ontmoeting met God terwijl hij de kleine Jezus in zijn armen houdt. Die kern en bron van alles wat we in de kerk missionair noemen mis ik een beetje in al dat prachtige materiaal: God zelf.
De kerk van Jezus Christus is per definitie missionair. Het kan wat mij betreft wel wat minder met al dat verbale geweld. Hoed u voor inflatie. Voor je het weet creëren we een nieuwe hype om onze verlegenheid te verbergen en onze diepste angsten toe te dekken. Waar het om gaat is of wij als gemeente van Jezus Christus nog meemaken wat Simeon overkomt: God ontmoeten in Jezus en in elkaar, in het volle leven en in het huis van God. Bevrijdend en inspirerend tegelijk. Daar moet niets meer en gebeurt van alles. Daar wordt voluit geleefd en gezongen, gezwegen en gesproken. Daar wordt niet zo krampachtig gefilosofeerd over binnen en buiten. Daar kijkt en gaat de kerk over grenzen heen, en beseffen we tegelijkertijd dat ‘buiten’ ook altijd in ons zelf zit. Daar is de kerk gewoon kerk. Met volle overgave en volledige bevoegdheid.

Ds. Leo Oosterom

Infra

We zitten in de trein naar Den Haag. Het is de sneltrein, maar ineens rijdt hij zo langzaam. Wat zou er aan de hand zijn? Vroeger zou die vraag voor altijd onbeantwoord zijn gebleven. Maar vandaag de dag niet meer. Daar klinkt de stem van de conducteur of machinist al door de intercom: ‘Goedemorgen, we rijden op dit moment langzaam, omdat de infra een hogere snelheid niet aankan.’ Goed dat weet je dan weer. Maar wat weet je nou eigenlijk? Wat betekent dat mystificerende woord: infra? Zijn de rails versleten? Staat de bovenleiding op knappen? In hoeverre is deze mededeling een geruststelling. Misschien hebben ze wel een bom uit de tweede wereldoorlog gevonden onder de rails van mijn trein. Opnieuw klinkt daar die stem: ‘We kunnen niet sneller rijden omdat het perron van station Gilze-Rijen in slechte conditie verkeert.’ Kijk, nou weet je tenminste wat er echt aan de hand is. Maar dan nog. In mijn fantasie zie ik een afbrokkelend perron de rails vóór ons versperren. Maar gelukkig, de trein begint alweer vaart te maken. Al met al heeft het ons nog geen minuut vertraging opgeleverd. Daar zal niemand zijn afspraak door gemist hebben. Gebeurtenis en verklaring zijn te triviaal voor woorden.

Waarom moet ik van iedere minuut vertraging verantwoording krijgen? Wat zegt dat over mij en mijn medereizigers? Kunnen we niet meer accepteren dat dingen soms anders gaan dan we plannen? Dat het leven niet volledig te beheersen is? Voeden we zo onze illusie overal greep op te hebben? Als we precies weten wat er mis is, is het dan minder erg? Kunnen moderne mensen alleen nog met tegenslag overweg als die tegenslag onmiddellijk geduid, verklaard wordt? Waar komt dat vermeende recht op informatie vandaan? En wat hebben we er aan? Als alle conducteurs verantwoording afleggen voor iedere halve minuut vertraging, wie zal nog naar hen luisteren? Of is dat misschien juist de bedoeling: mensen murw verklaren en zo dociel maken. Een volledig geduid bestaan lijkt een veilig bestaan. Maar is het ook geen oersaai bestaan? Maakt het je niet passief? Wat heeft die mededeling over een afbrokkelend perron aan mijn reiservaring toegevoegd? En aan mijn vertrouwen in de NS en Prorail?

Ik acht het een belangrijke waarschuwing tegen de uitleggerige kerk. Natuurlijk moet er goede informatie zijn. Mensen moeten weten waar ze aan toe zijn, ook in de gemeente van Jezus Christus. De juiste woorden op de juiste tijd zijn goud waard. In het bijzonder als er iets mis dreigt te gaan. Maar geloof en kerk als een ononderbroken verklarend commentaar bij het voortkabbelende bestaan, nee daar geloof ik niet in. Dan luistert er tenslotte niemand meer. Of we worden met ons allen murw en dociel, doof voor de woorden die er echt toe doen. Blind voor onze kansen en verantwoordelijkheden. Vermoeide reizigers op de achterbank van ons eigen bestaan. Wat dan wel? Een zorgvuldig gekozen woord dat je hart raakt. Dat niet alleen informeert, maar vooral motiveert. Om er iets aan te doen.

Ik hoop in ieder geval dat de infra de volgende keer in orde is. Met name in Gilze-Rijen.

Door Leo Oosterom

____________________________________________________________________________________________________________________________________________

Opbrengst postzegels en kaarten ruim € 30.000

Door: Taakgroep ZWOE
Kerk in Actie heeft met haar inzamelingsacties van postzegels en kaarten in 2009 € 30.240,-- opgehaald. De postzegels en kaarten worden vooral ingezameld in de kerken.

Dankzij de inzet van vele vrijwilligers in Nederland zijn grote vrachten postzegels en kaarten zorgvuldig uitgezocht en is de beste manier gezocht om deze postzegels en kaarten om te zetten in een klinkende munt en met groot succes.
Van de opbrengst was € 20.120,-- afkomstig van de inzameling van kaarten en € 10.120,-- uit de inzameling van postzegels.

Spaardoosjesactie bij de kindernevendienst

Door: Willem Nieuwland, namens ZWOE

Zoals u inmiddels gewent bent, het is tenslotte al de tweede keer, komt er weer een spaardoosjesactie. Alle kinderen die naar de kindernevendienst gaan zullen een doosje meekrijgen waarin ze geld kunnen sparen. Het project waar dit geld naar toe gaat, ligt enerzijds dicht bij huis. Anderzijds gaat het om weeskinderen helemaal in Ghana.
Het mooie aan dit project, Kings and Queens, is de zeer directe betrokkenheid. Het is een project van de stichting Risings Stars uit Nuenen. Eén van de intiatiefnemers is Jaap Matsers die u misschien nog wel kent van de ZWOE zondag in 2008 waar hij samen met zijn vrouw aan deelnam met een prachtige stand.

Kings and Queens is een succesvol project in Ghana waar weeskinderen met een lichamelijke handicap een goed tehuis vinden en via scholing en protheses weer een kans maken in de samenleving. Het wordt geleid door lokale mensen die zeer gemotiveerd zijn. De steun vanuit Nuenen wordt zeer goed gebruikt. De stichting Rising Stars gaat jaarlijks op bezoek om de vorderingen te bekijken en mogelijke nieuwe projecten te bespreken. Dit jaar is daaruit voortgekomen dat er behoefte is aan een koelkast met vriesgedeelte en een nieuwe rolstoel. Wij willen proberen dit vanuit onze gemeente te financieren.
Wij steunen het werk van Risings Stars graag en hebben daarom de kindernevendienst gevraagd of ze mee willen doen via de spaardoosjesactie. Het geld uit de doosjes wordt zo goed besteed. Heeft u vragen dan kunt u altijd terecht bij één van de ZWOE leden of rechtstreeks bij Rising Stars: www.rising-stars.nl.

__________________________________________________________________________________

Naar het ziekenhuis? Vertel het ons!
Met het emeritaat van Pim Verschoor is ook de persoonlijke verbinding tussen onze gemeente en het Elkerliek ziekenhuis verdwenen. Ds. Verschoor had door zijn aanstelling als geestelijk verzorger aldaar inzage in de patiëntengegevens. Pim kon uit deze lijsten opmaken wie er in het ziekenhuis lag, bezocht u daar, of stelde ons – de collega’s – van uw ziekenhuisopname op de hoogte. Dat gebeurt nu niet meer. Wij hebben geen formele binding met het ziekenhuis, en dus – door de wet op de privacy – geen inzage in patiëntengegevens. Kortom:

wij krijgen geen enkel signaal van uw ziekenhuisopname, tenzij u zelf het ons meldt, of iemand uit uw omgeving.

Dit is een kleine cultuurverandering voor onze gemeente. In de praktijk betekent het twee dingen:
Als u in het ziekenhuis wordt opgenomen en u stelt prijs op bezoek van uw predikant, stel ons daarvan op de hoogte. Bel zelf, voordat u opgenomen wordt, of laat iemand anders ons informeren, als u plotseling opgenomen wordt. Eventueel kunt u ook aan de geestelijk verzorgers in het ziekenhuis aangeven dat u behoefte heeft aan contact met uw wijkpredikant. Zij weten ons te vinden.
Wanneer u van iemand uit uw omgeving weet dat deze is opgenomen in het ziekenhuis, meld het ons, zodat wij contact kunnen opnemen of op bezoek kunnen gaan bij deze persoon.

Al met al tekent de nieuwe situatie rondom het ziekenhuis een algemeen beeld waarin de kerk niet meer vanzelfsprekend wordt geïnformeerd, maar zelf voor goede informatiekanalen zal moeten zorgen. De kerk, die informatiekanalen, dat bent u! Of liever: dat zijn we samen.

Daarom: naar het ziekenhuis? Vertel het ons!

___________________________________________________________________________________________________________________

Pim is weg

Toen ik klein was circuleerde er bij ons thuis één van de zogenaamde ‘gouden boekjes’. Wim is weg, heette het, en het ging over de zoektocht naar een kleine jongen die het ouderlijk huis verlaten had, om de wijde wereld te verkennen.

Ik moest aan die titel denken bij het afscheid van Pim Verschoor, dat inmiddels een feit is: Pim is weg. Tot de laatste dagen toe konden wij als collega's ons nauwelijks een voorstelling maken van dit naderende afscheid. En dat lag in de gemeente al niet anders. Ik vraag me af of Pim zelf de strekking van zoiets als emeritaat wel beseft.

Gelukkig is Pim niet zoek. Hij is er nog, hoort bij ons, en blijft – zie elders in dit blad – zelfs nog actief betrokken bij een aantal kringen en pastorale contacten. Maar hoe dan ook: het afscheid van Pim als gemeentepredikant te Helmond is een feit waar we niet omheen kunnen. Een feit ook dat uitnodigt tot wat reflectie en evaluatie. Ik heb dat wat uitgebreider gedaan tijdens de receptie op zondag 31 januari. Hier wil ik kort herhalen dat we in Pim een kostbare, inspirerende collega hebben gehad – en nog steeds hebben. Wat ons in die afgelopen jaren het meeste raakte was zijn betrokkenheid. Voor Pim staat ‘incarnatie’, ‘menswording’ voorop in zijn theologie, in zijn prediking, in zijn aanpak van het predikantschap. Altijd was hij op zoek naar nieuwe wegen om wat hij ‘Gods humaniteit in Jezus Christus’ noemde zichtbaar en tastbaar te maken. Daarbij komen vaste wendingen en begrippen steeds terug: Pim-woorden. Ooit heb ik geprobeerd om die woorden op papier te zetten, als een soort weerslag van de geestelijke erfenis van Pim en ook een beetje als een eerbetoon aan Pim zelf. Ik heb ze voorgelezen op het afscheid en plaats ze hierbij ook in ons kerkblad.

_________________________________________________________________________________________________________________________

Vervanging ambtswerkzaamheden tijdens de vacature Verschoor

Door: Ds. Leo Oosterom namens de Kerkenraad

Met ingang van 1 februari 2010 gaat Pim Verschoor met emeritaat. Vanaf dat moment is hij niet meer als dienstdoend predikant aan onze gemeente verbonden. De waarneming van de ambtswerkzaamheden vindt plaats door Leo en Christien Oosterom. Deze waarneming betreft de drie deelgebieden: pastoraat, kringwerk en beleid.

Pastoraat
Het pastoraat wordt in de vacaturetijd wordt waargenomen door de predi­kanten Oosterom. Om de vervanging op een goede manier inhoud te kunnen geven wordt hun beider verbinding aan de gemeente tijdelijk uitgebreid met een dag per week. Voor Christien zal dat de woensdag zijn, voor Leo de donderdag. Hun werkschema wordt dan als volgt:
Leo: maandag, woensdag, donderdag en vrijdag(morgen)
Christien: dinsdag, woensdag, donderdag en vrijdag(morgen)

De pastorale wijkindeling tijdens de vacaturetijd wordt als volgt:
Leo: Centrum/Suytkade, Dierdonk, Laarbeek (met alle randgebieden), Noord, Stiphout en West I
Christien: Brouwhuis, Rijpelberg, Oost, West 2, Mierlohout en Brandevoort

De predikanten Oosterom kunnen in voorkomende gevallen een beroep doen op Pim Verschoor voor pastorale ondersteuning. Het betreft hier vooral noodsituaties, bijvoorbeeld uitvaarten die samenvallen. Verder blijft Pim vooralsnog betrokken bij een beperkt aantal pastorale contacten die zich moeilijk laten overdragen.

Kringwerk
Centrale kringen vallen onder de directe verantwoordelijkheid van de kerkenraad/V&T en worden waar mogelijk onder leiding van de predikanten Oosterom voortgezet. Het gaat hier met name om de gesprekskring jong volwassenen (tevens belijdeniscatechese).

Kringen in de diverse wijken zullen zich in principe zonder structurele betrokkenheid van de predikant moeten kunnen redden. Pim Verschoor bekijkt bij welke van deze kringen hij voorlopig betrokken blijft. Het gaat hier om de volgende kringen: Mierlohoutkring, Brandevoortkring, Stiphoutkring, Eeuwselskring en de kring in West 2 (Casatonda)

Beleid
Pim Verschoor legt bij zijn emeritaat al zijn beleidsfuncties in de gemeente neer. Het vicevoorzitterschap van de kerkenraad is kerkordelijk gebonden aan een predikant (dat is: wanneer de predikant geen voorzitter is) en gaat over naar Leo Oosterom.
De structurele predikantsvertegenwoordiging in de diakonie en Zwoe is kerkordelijk niet voorgeschreven en komt te vervallen. De bestuurlijke lijn van deze organen naar het BM is gegarandeerd in de persoon van de voorzitter van de diaconie. Incidentele – inhoudelijke – betrokkenheid van de voorgangers bij de diaconie/Zwoe is vanzelfsprekend.

Tot slot
De gemeente dient zich te realiseren dat in de vervanging al een reductie van 2fte tot 1,6fte wordt gerealiseerd, waarvan 1,4fte tijdelijk door de predikanten Oosterom ingevuld wordt. Deze vervanging kan dan dus nooit bestaan in het simpelweg overnemen van alle werkzaam­heden die tot nog toe door Pim Verschoor zijn verricht. Desalniettemin denken we dat met deze regeling de continuïteit en kwaliteit van het ambtswerk in de gemeente voldoende gewaarborgd zijn.

Kerkbalans(nieuwe aanpak)2010.
door: Henri Wooldrik, secretaris College van Kerkrentmeesters.

Omdat het steeds moeilijker wordt om voor alle wijken vrijwilligers te vinden, die de kerkbalans-enveloppen wegbrengen en weer ophalen, is gekozen voor een andere aanpak.
Dit jaar ontvangt u de kerkbalans-envelop samen met Perspektief. In de envelop zit een retour envelop, die met het ingevulde formulier, zonder postzegel, kan worden teruggestuurd naar het kerkelijk bureau. ( Makkelijker kunnen we het niet maken).
We vertrouwen op uw medewerking en verzoeken u de envelop voor 31 januari op de bus te doen.

__________________________________________________________________________________

Van de kindernevendienst

Door: Geesje Booij, namens de kindernevendienst (KND)medewerkers.
Zoals u allemaal weet heeft de KND spullen ingezameld voor de schoenendoosactie. We hebben erg veel spullen van u mogen ontvangen en daarmee hebben we maar liefst 47 schoenendozen kunnen vullen voor zowel jongens als meisjes!!
Op 21 november hebben wij deze dozen ingeleverd bij een van de verzamelpunten. Vandaar uit gaan ze naar de verwerkingscentra waar ze verder verzendklaar gemaakt worden.
De dozen zullen uiteindelijk worden gebracht naar o.a. Moldavië, Kameroen, Oeganda en Tanzania.
Namens de KND willen wij iedereen heel hartelijk bedanken die spulletjes hebben ingeleverd of op andere wijze een bijdrage hebben geleverd!

Naast het draaien van de KND is deze schoenendoosactie een van de activiteiten die wij als KND organiseren.
De afgelopen tijd zijn er een paar medewerkers gestopt en daarom zijn wij nu dringend op zoek naar nieuwe vrijwilligers.
Wij zijn op zoek naar een of meer mensen die de KND met ons willen gaan draaien. Als u het leuk vindt om met de kinderen zinvol bezig te zijn meldt u dan aan!! Jong, of al wat ouder, het maakt niet uit.
Als u geïnteresseerd bent of u wilt wat meer informatie, spreek dan een van de KND medewerkers aan, bv na de kerkdienst.
Wij hopen dat wij het nieuwe jaar kunnen beginnen met een aantal nieuwe medewerkers.

___________________________________________________________________________

Van de schrijftafel van onze notaris

Giften aan uw kerk.
In de folder van Kerkbalans Januari 2009 hebt u kunnen lezen, dat
een gift aan een goed doel (een “algemeen nut beogende instelling”)
fiscaal volledig aftrekbaar is voor de inkomstenbelasting als u
deze gift in een notariële akte laat vastleggen en u tenminste vijf jaar
achtereen een bedrag schenkt.
Inmiddels hebben al ongeveer tien mensen gekozen voor deze route.
Voor de goede orde nog even samenvattend:
Als u in een notariële akte uw jaarlijkse kerkelijke bijdrage voor vijf jaar vastlegt is dus niet zoals gebruikelijk een gedeelte van deze bijdrage fiscaal aftrekbaar, maar het gehele bedrag.

Nogmaals als voorbeeld de verschillen in cijfers over een periode van vijf jaar?
(stel uw gezamenlijk giften komen niet uit boven 1% van uw bruto inkomen en het tarief inkomstenbelasting is 42%)

U ziet wat het gebruikmaken van de wettelijke mogelijkheden uw kerk extra kan opleveren zonder dat het u iets extra’s kost.
Wellicht toch eens iets om de gedachten over te laten gaan?

____________________________________________________________________________

Verpleegkundigen en verzorgenden gezocht

Voor de diaconale vakantieweken in 2009, georganiseerd door het VakantieBureau, is nog erg grote behoefte aan verpleegkundigen niveau 4 en 5 en verzorgenden niveau 2 en 3. En met name diegenen die in de nachtzorg willen meehelpen. Het gaat om vakantieweken op diverse locaties zoals het F.D. Roosevelthuis in Doorn en De Werelt in Lunteren. Het vrijwilligerswerk in een vakantieweek is niet te vergelijken met de gewone werksituatie. Gasten en vrijwilligers zijn in een vakantiestemming en er is geen sprake van werkdruk. Er is tijd en aandacht om extra zorg aan de gast te besteden en om – naast de zorg – ook de gast te begeleiden bij de vakantieactiviteiten. Aandacht en een luisterend oor zijn minstens zo belangrijk als de verpleegkundige zorg, waar sommige gasten niet buiten kunnen.

Miisschien kent u mensen die (nog) een keer willen meewerken of bent u zelf verpleegkundige of verzorgende en wilt u meehelpen, neemt u dan contact op met Ria Hertog. Zij is bereikbaar via telefoonnummer (0318) 48 66 10 of via
e-mailadres rhertog@hetvakantiebureau.nl. Wilt u meer weten over het vrijwilligerswerk bij het VakantieBureau kijk dan op onze website www.hetvakantiebureau.nl.

___________________________________________________________________________________________________

Van de taakgroep vernieuwing eredienst.

‘Onze erediensten moeten relevanter en afwisselender worden’ staat er in ons nieuwe beleidsplan, dat mede door uw inbreng tot stand is gekomen. Daarom is een klein groepje al enkele maanden bezig om samen met de predikanten plannen te maken voor nieuwe elementen in de kerkdiensten. Het gaat daarbij om experimenten, niet om grote, structurele veranderingen.

Wat wij doen en gaan doen.
We hebben in de afgelopen tijd gekeken naar de eredienst zoals we die nu vieren, en daarbij onze eigen beleving onder de loep genomen: wat is goed, wat kan beter, wat verwachten we zelf van een kerkdienst. We hebben daarna een aantal terreinen benoemd waar we kleine experimenten gaan houden. Dat betreft de gebieden
Overtuigende gemeentezang. Hierbij denken we vooral aan het aanleren en gebruiken van meer liederen uit diverse bundels, of zelfs nieuw “gedicht” door eigen gemeenteleden.
Hoogwaardige muziek. Veel gemeenteleden zijn muzikaal begaafd. We willen meer gebruik gaan maken van hun bijdrage, zowel ter opsiering van de dienst en momenten van bezinning, als voor ondersteuning van de gemeentezang.
Krachtige thema’s. We willen meer communicatieve eenheid in de diensten brengen. Er moet een duidelijke samenhang van alle liturgische onderdelen bestaan rondom een herkenbaar thema. Wellicht komen er ook thema-series (serie diensten rondom een thema of bijbelpassage).
Levendige liturgie. We willen meer beleving en interactie brengen in de eredienst. Dat betekent onder meer het inschakelen van meer mensen bij de uitvoering, en het uitbreiden van momenten in de eredienst, waarop ook de gemeente kan responderen, anders dan alleen met de voorgeschreven responsies in de liturgiewijzer.
Ondersteunende beelden. Onze woordcultuur verandert langzaam in een beeldcultuur. Dat willen we ook in onze eredienst vertalen door het inzetten van lichtbeelden (een beamer) ter ondersteuning van de lezing, verkondiging, samenzang of afkondigingen.
Ondertussen heeft u een aantal van onze ideeën al in actie kunnen zien (beamergebruik, meer inzet van muziek/zang door gemeenteleden). Ook hebben we een aantal van onze ideeën ingepland voor kerkdiensten in het lopende jaar.

Wat u kunt doen.
Het is duidelijk dat deze initiatieven alleen kunnen worden uitgevoerd met inzet van veel enthousiaste en capabele gemeenteleden. Op dit moment zijn er vier taken waarvoor we mensen werven:
Ad-hoc zanggroep. U hebt die al aan het werk kunnen zien in de dienst op witte donderdag. We willen een groep vormen van getalenteerde, ervaren zangers in onze gemeente. Deze basisgroep kan in wisselende bezetting (minimaal kwartet, liefst dubbel-kwartet) een bijdrage leveren aan de liturgie. Die bijdrage kan bestaan uit het zingen van een (vierstemming) koraal of eenvoudige bewerking, maar ook uit het aanleren en voorzingen van nieuwe liederen. Deze ad-hoc zanggroep komt niet in de plaats van de cantorij of Lighthouse, maar kan op wat kortere termijn worden benaderd en ingezet dan de reguliere koren. Flexibiliteit en kwaliteit zijn kernwoorden hier.
Musici. Kunt u alleen of met een groep kwalitatief hoogstaande muziek uitvoeren, en bent u bereid passende muziekstukken uit te voeren in de eredienst, dan willen we dat graag weten. Zo hopen we onze erediensten regelmatig te kunnen opsieren met mooie muziek.
Lectoren en andere liturgisch uitvoerenden. We hebben natuurlijk onze vaste lectoren, maar wat let ons om die groep uit te breiden met bijvoorbeeld jongeren met een goede stem en talent voor teksten voorlezen. En wat zou het mooi zijn als af en toe iemand een passend en goed voorbereid gedicht voorleest in de dienst.
Responsgroep. Experimenten moeten geëvalueerd worden. Dat gebeurt door mensen die er beroepshalve of vanuit hun kerkelijke verantwoordelijkheid mee te maken hebben, en uiteindelijk natuurlijk door de kerkenraad, die eindverantwoordelijk is. Maar het is ook belangrijk dat we een bredere, directe respons uit de gemeente krijgen. Graag vormen we uit mensen die zich daartoe bereid verklaren een grote responsgroep, waaruit we in de week na een ‘bijzondere’ eredienst een aantal personen benaderen voor hun reactie.

In de komende weken willen we proberen deze groepen van de grond te krijgen, of voor zover ze al bestaan, uit te breiden. Daarvoor zullen we zelf mensen aanzoeken, maar natuurlijk kunt u zichzelf ook aanmelden, als u interesse heeft voor een van de vier genoemde gebieden. Neemt u in dat geval contact op met een van de leden van de taakgroep.

Inge van der Mast Arjan Mooij Leo Oosterom
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Aan de Molenstraat in Helmond ligt de protestantse begraafplaats, maar dat ook in Aarle-Rixtel een mooi klein protestants kerkhof ligt, is bij minder mensen bekend. Graag wil ik hier iets meer over beide begraafplaatsen vertellen.
Aarle-Rixtel is veruit de oudste. Bij de kerk die daar toen stond, werd al lang begraven. Toen de kerk na de Vrede van Munster (1648) in handen kwam van de protestanten, werden er nog steeds alle overledenen van Aarle-Rixtel begraven. Rond 1850 werd het een uitsluitend protestants kerkhof. De kerk was al lang afgebroken en de toren volgde in 1851. Op dit moment liggen er 26 graven en er wordt ongeveer eens per twee jaar iemand begraven. Voor wie er eens wil kijken: het adres is Laarweg, net buiten de bebouwde kom. Hoewel het hek gesloten is, kan men het toch goed overzien. Wil men werkelijk naar binnen, neem even contact met mij op, dan kan dat worden geregeld.
Nu het veel grotere kerkhof in Helmond. Daar is als eerste een kindje van vier jaar begraven op 16 maart 1866. Van de eerste tien begrafenissen betrof het vijf kinderen van vier jaar of jonger! Door de jaren heen varieert het aantal begrafenissen, maar gemiddeld zijn dat er zo’n acht tot tien per jaar. Alles bij elkaar zijn het er zo’n 1.400 geweest. Als men over dit kerkhof loopt, doet het veeleer aan als een begraafpark met heel oude bomen, prachtige aanleg en schitterende begroeiing. Hoewel het groot onderhoud door Atlant wordt gedaan, is een groepje vrijwilligers steeds in de weer om het geheel zo mooi te houden. Een heel werk, maar het is dan ook prettig te horen, dat bezoekers er met waardering over spreken.

Hoe is nu de gang van zaken bij een begrafenis?
De beheerder krijgt van de uitvaartondernemer bericht dat er een begrafenis is gewenst. De nabestaanden zoeken dan met hem een plaats uit. of er wordt eventueel begraven in een al bestaand graf.
De beheerder regelt dan alles wat met het kerkhof te maken heeft tot en met het dichten van het graf. De financiële afwikkeling gaat ook via hem naar de uitvaartondernemer, die het dan verder met de familie regelt.
Hoewel het niet heel veel voorkomt, is het mogelijk een plaats te reserveren tegen een relatief kleine vergoeding per jaar. Men is dan verzekerd van die plaats en er behoeft dan niet in droeve omstandigheden nog een keuze gemaakt te worden. Indien men dat wenst, kan ik u daar informatie over geven.
Uiteraard hangt ook aan begraven op de protestantse begraafplaatsen een prijskaartje. Er zijn twee tarieven, n.l. voor gemeenteleden en niet-gemeenteleden. Om u een indruk te geven staan die tarieven hieronder vermeld, zoals die in 2003 zijn vastgesteld, maar m.i.v. 2009 enigszins zullen worden aangepast aan de gestegen kosten. De bedragen gelden voor zowel Helmond als Aarle-Rixtel.
Voor meer info
____________________________________________________________________________

 

	Voor de kinderen Bidden wat is dat?
	Als je aan het bidden bent dan praat je eigenlijk met God. Bidden kun je overal doen, zelfs zonder je handen te vouwen. Je kunt hardop bidden maar ook in je gedachten, God hoort je altijd! Soms maak je iets mee, wat heel moeilijk is, of er is iets waar je met niemand over kunt praten. Dan is het heel fijn dat je toch kunt bidden, praten met God, of Jezus dus. Jezus is dan eigenlijk je Grote Vriend.Dank U, lieve Jezus, ik vind het toch zo fijn dat U voor alle kinderen de grootste Vriend wilt zijn. Op de volgende site heb je nog heel veel gebedjes die je op weg kunnen helpen: www.kindengeloof.nl

Algemene informatie

De Vredesgroet In de Avondmaalsdienst

Deze wordt verschillend gewaardeerd. Het is enerzijds een kwestie van wennen, anderzijds is de praktische vraag: Wie geef je allemaal een hand. U/jij bent er vrij in, maar we zouden kunnen afspreken om de mensen naast je, voor je en achter je te groeten. Dat voorkomt geloop. De diepere gedachte is, dat je zo je verbondenheid in Christus met elkaar tot uitdrukking brengt en samen de vrede in Christus viert met dit gebaar. Nogmaals er wordt daar verschillend over gedacht, maar het is ten diepste een zaak van het hart.
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Elke kleur heeft zo zijn eigen liturgische betekenis

PAARS
Kleur van voorbereiding, ingetogenheid, wordt gebruikt in de Adventstijd en de 40-dagentijd (Aswoensdag tot Pasen).

ROZE
Mengkleur van paars en wit: in de voorbereidingstijd breekt het witte van het feest al door, wordt gebruikt op de derde adventszondag en op de middelste zondag in de 40-dagentijd.

WIT
Kleur van het feest, wordt gebruikt in de kersttijd (kerst t/m Epifanie, Witte Donderdag en in de paastijd (Pasen, inclusief Paaswake, tot Pinksteren).

GROEN
Kleur van de hoop, groei en toekomst, wordt gebruikt tussen Epifanie en de eerste zondag in de 40-dagentijd en tussen Pinksteren en eerste adventszondag.

ROOD
Kleur van de vuur (Heilige Geest), wordt o.a. gebruikt met Pinksteren.

GEEN
Op Goede Vrijdag kan er geen antipendium hangen. Die dag branden er dan ook geen kaarsen. Hiermee wordt de verlatenheid gesymboliseerd.

Bron: Samen-op-Weg gemeente Bijlmermeer

Naar begin van pagina